Veronika ákveður að deyja!!

Ég kláraði í strætó, á leiðinni heim, í dag alveg stórkostlega bók að mínu mati.  Bókin heitir "Veronika decides to die" og ég er búin að eiga hana uppí hillu í mörg ár, en einhvern veginn ekki verið í "stuði".  Höfundur bókarinnar er brasilíski rithöfundurinn Paulo Coelho sem meðal annars er höfundur bókanna "Alkemistinn" og "Ellefu mínútur", sem eru líka mjög góðar.
En bókin fjallar um hana Veroniku sem er ung, falleg, í góðri vinnu, hún á umhyggjusama fjölskyldu og hefur eiginleg allt sem ung kona getur óskað sér, en henni finnst lífið tilgangslaust og gerir tilraun til að fremja sjálfsmorð með að taka inn svefntöflur.  Tilraunin mistekst og hún vaknar á geðsjúkrahúsi þar sem henni er sagt að töflurnar hafi haft svo slæm áhrif á hjarta hennar að hún geti ekki reiknað með að lifa nema í mesta lagi viku í viðbót.  Hún er svo sem alveg sátt við það í upphafi, en smátt og smátt lærir hún að kunna að meta lífið.  Það sem mér fannst stórkostlegt í þessari bók eru pælingarnar um geðveiki, hver er geðveikur? og hver ekki? eru allir sem ekki eru alveg eins og hinir geðveikir?  Innan hælisins leyfist fólkinu að gera alls konar hluti og það getur alltaf afsakað þig með því að það sé nú geðveikt, einnig er þarna inni fólk sem er alveg heilbrigt en líkar svo vel við það að vera inni í vernduðu umhverfi hælisins þar sem það getur verið það sjálft einnig er þarna fólk sem er löngu orðið heilbrigt en er hrætt við að horfast í augu við harðan heiminn utan veggja hælisins ....  Já, en afhverju erum við ekki öll soldið "geðveik" í okkar daglega lifi? við þurfum ekkert að vera öll eins, við þurfum ekkert að vera öll eins eð með sömu skoðanir, í raun högum við okkur svolítið eftir óskrifuðum reglum og í takt hmmm....
Ég er bara að spá í að verða soldið geðveik í framtíðinni.......

Loftkastalinn sem var sprengdur!

Já ég var nefnilega að lesa bók, þriðju bókina í svokölluðum Millenium bókaflokki eftir Stig Larsson.  En ég las hana á dönsku og heitir hún þar "Luftkastellet der blev sprængt" ég hef ekki hugmynd um hvað hún kemur tilmeð að heita á íslensku.  En þessar bækur hafa algjörlega tekið mig með trompi og ég varð eiginlega hálfsár þegar ég kláraði síðustu bókina og óskaði þess eiginlega að ég ætti eftir að lesa þessar bækur hehehe...

Það sem ég hef áhyggjur af núna er að ég á bara tvær bækur eftir af þeim bókum sem ég kom með hingað út, og þær heita "Veronica decides to die" og "Áður en ég dey"... hmmm... mætti halda að dauðinn væri mér eitthvað ofarlega í huga, en svo er nú alls ekki bara soldið fyndið, því sérstaklega bókin um Veronicu er bók sem var mælt með við mig fyrir mörgum árum síðan og ég er búin að eiga hana uppí hillu þó nokkuð lengi en svona er þetta bara.....

Myndarlegir Norðmenn

Það er eitt sem ég tek eftir hér í Noregi, en það eru karlmennirnir hmmm... Mikið afskaplega eru margir myndarlegir karlmenn hér;) Norðmenn leggja mikið uppúr hreyfingu og heilsu og það sést alveg, þeir eru kannski ekki mikið að elta einhverja tískustrauma en samt, þeir eru í sporttískunni og þeir klæðast merkjavöru þegar kemur að íþróttafatnaði. Já en strákarnir hérna eru alveg gullfallegir og ef ég væri tuttugu árum yngri yrði ég ásfangin á hverjum degi sko bara á leiðina í vinnuna. Karlmenn á miðjum aldri halda sér lika bara helv. vel finnst mér allavega þeir sem ég sé í sjónvarpinu og í séð og heyrt hehehe... en sama má svo sem segja í vinnunni alveg fullt af þeim. Ég ætla ekki að dæma um það hvort karlar séu eitthvað fallegri hér en heima, kannski er ég bara með augun betur opin hér og svo er maður alltaf að sjá nýja menn, heima hefur maður séð þessa menn svo oft áður að maður er kannski bara hættur að taka eftir þeim hehehe...

En stjórnmálamennirnir hérna eru einnig soldið sætir, allavega þeir tveir sem myndirnar eru af hér semsagt forsætisráðherrann hann Jens Stoltenberg og utanríkisráðherrann hann Jonas Gahr Störe. Allavega sætari en Steingrímur J. og Össur hehehe...

Strætó!

Hérna heima á Íslandi er maður löngu hættur að nota strætó, en hér í Bergen er þetta eina farartækið sem ég hef aðgang að ;)
Venjulega fer ég á sama tíma í vinnuna á morgnana og tek sama strætó og þar má sjá ýmsa kynlega kvisti, eins og heima á Íslandi eru það aðallega unglingar og útlendingar sem nota strætó hér auk nokkurra svona "venjulegra" kvenna og karla sem líta á þetta sem sparnað í stað þess að fá sér bíl númer tvö.
En á þessum sama tíma og ég fara í strætó, eldri kona með hækju, stúlkan frá austurevrópu einhvers staðar sem alltaf talar í símann, á hverjum einasta morgni kemur hún hlaupandi í strætóskýlið með símann á eyranu, hún talar í símann á meðan hún bíður eftir strætó, talar í símann alla leið að umferðarmiðstöðinni þar sem við skiptum um vagn og svo fer hún úr strætó nokkru á undan mér og enn er hún í símanum talandi eitthvað óskiljanlegt tungumál.
Svo er þarna huggulegi ungi sköllótti maðurinn, maðurinn í frakkanum með stresstöskuna, ungi strákurinn í vinnugallanum og unga konan sem sennilega er kennari við Söreide skóla og miðaldra huggulega konan í fínu kápunni hehehe... já já, svo eru það krakkarnir sem eru á leið í skólann, held að þau séu á leið í einhvern menntaskóla, sem ég veit ekki alveg hvar er staðsettur.
Í morgun var ég þreytt, enda ekkert skrítið, gærdagurinn fór í flugferðir og bið, ég var ekki komin hér inn fyrr en seint og ákvað að sofa aðeins lengur og taka strætóinn aðeins seinna í vinnuna, jú jú það gekk eftir, þegar ég kom á umferðarmiðstöðina var nægur tími ja sem betur fer ef allt hefði verið eðlilegt því snillunum á umferðarmiðstöðinni hafði dottið í hug að rugla öllum staðsetningum og fólk var þarna hlaupandi á milli palla að leita að sínum vagni hehehe... en jú jú ég var á réttum palli en mig grunar að strætóbílstjórinn hafi ekki fundið þann rétta því enginn kom vagninn og við vorum nokkur sem biðum og biðum og biðum og biðum ooog biðum og .... já já það kom enginn vang fyrr en sá næsti átti að koma alveg hálftíma seinna púff.... jæja en svona er þetta sem betur fer lá mér ekkert á í vinnuna og gat unnið aðeins lengur til að vinna upp daginn hehehehe....

Vikustopp :)

Jæja, þá kom að því að maður fór í vikustopp heim til Íslands. Stundum er maður búinn að ímynda sér hlutina kannski öðru vísi en þeir raunverulega eru og það er enginn lygi að fjarlægðin geri fjöllin blá hehehe....
Nú kom ég heim seint á föstudagskvöldi ja eða eiginlega laugardagsnótt og enginn heima, stelpurnar báðar hjá pabba sínum og sonurinn á djamminu, þannig að það var aðeins hundurinn sem fagnaði mér heima... já og þvotturinn.... hehehe.... ekki nóg með það heldur er uppþvottavélin mín að klikka alvarlega, ég fékk nú mann um daginn sem ekki fann neitt að henni og greiddi ég honum rúmlega 13000 kall fyrir en hún er bara ekkert í lagi sko....
Svo kom laugardagur og hann var nú bara yndislegur, Skottan kom til mín bara fyrir klukkan 10 og knúsaði mömmu sína þvílíkt í rot hehehehe... gaman að því, svo kom nú Menntaskólastelpan og knúsaði mömmu sína líka og sama gerði nú sonurinn þegar hann vaknaði seint og um síðir hehehe....
Ég var auðvitað búin að ímynda mér stóran svona fjölskyldukvöldverð með góðum mat og einhverju spjalli, á laugardagskveldinu, en nei, nei, Menntskælingarnir mínir voru nú með önnur plön og jú við borðuðum saman en það var gert svona í einum grænum því einn átti að vera hér og annar þar ... já svona er þetta þegar börnin manns fara að lifa sjálfstæðu lífi... Já ef ég hefði nú ekki Skottuna mína þá ....

Helgar í Bergen

Hér í Bergen hefur rignt næstum látlaust í rúma viku. Auðvitað er ég búin að fjárfesta í regnhlíf, enda þýðir ekkert annað, jafnvel þó að maður sé í góðum regnjakka þá nær maður einvhern veginn að verða blautur.
Vinnuvikan gekk bara nokkuð vel fyrir sig, bara leið ótrúlega hratt og nú eru bara 5 dagar þar til ég kem heim, ja eða 4 eftir því hvernig maður telur hehehe....

Fór í bíó á föstudag og sá myndina "Inglorious Basterds", þar sem hinn ofurkynþokkafulli Brad Pitt fer á kostum með Tenessee hreiminn, alveg stórkostlegur, sérstaklega þegar hann talaði ítölsku hehehe.... Það var búið að mæla mikið með þessari mynd við mig og var það algjörlega verðskuldað, en ég bjóst ekki við svona grófu ofbeldi en áttaði mig auðvitað um leið þegar ég sá að Quentin Tarantino væri leikstjórinn, enda hefur hann leikstýrt myndum eins og Kill Bill vol 1 og 2, Pulp Fiction og Reservoir Dog, sem eru nú ekkert sunnudagaskóla efni. En allavega skemmti ég mér stórvel á þessari mynd og get mælt með henni við hvern sem er sem þolir smá blóð og ógeðslegheit hehehe....

Gærdagurinn fór nú frekar í rólegheit, flæktist um á netinu, reyndi að vinna smá, verslaði og fór svo til frænku minnar í mat, dagurinn í dag var enn rólegri, ekki var hægt að flækjast á netinu vegna mjög svo óstabíls sambands hérna í húsinu, heyrði reyndar í stelpunum mínum á milli þess sem netið datt út, þreif svo íbúðina.. alla 37 fermetrana og las, er langt komin með bókina um stúlkuna sem lék sér að eldinum (á norsku auðvitað) auk þess sem ég veiti mér þann lúxus að kaupa hér tímaritið "Se og Hör" sem er auðvitað nauðsynlegt sjónvarpsdagskráinnar vegna og svo er auðvitað skylda að kaupa slík blöð til að komast inn í það hverjir skipta máli í norsku samfélagi hehehe... og vera auðvitað viðræðuhæfur í hádeginu hmmm.....

Hvenær ætla menn eiginlega að átta sig!!!!

Jáhá... Davíð Oddsson næsti ritstjóri Moggans.... dísus... ætlar þessi maður aldrei að átta sig á því að hans tími er löngu liðinn...
Reikna með að það verði mitt fyrsta verk að segja blessuðum Mogganum upp þegar ég kem heim næst.

Bókarýni - Myrká

Já, nú ætti maður að hafa tíma til að lesa... ekki satt? Allavega er búin að klára eina bók síðan ég kom hingað, en er líka auðvitað búin að lesa norsk dagblöð og hið norska "Se og Hör" maður er auðvitað ekki maður með mönnum nema fylgjast með slúðrinu og svo er þetta nú líka soldið praktískt ef mann langar eitthvað að horfa á sjónvarpið.

En bókin sem ég kláraði er bókin "Myrká" eftir Arnald. Yfirleitt finnst mér bækur eftir Arnald alveg ágætar og þessi olli mér engum vonbrigðum, frekar en fyrri bækur hans. Hann lýsir einhvern vegin svo vel hinum íslenska hverdagsleika og maður getur eiginlega sett sig í spor margra persónanna. Yfirleitt liggur einhver persónulegur harmleikur að baki morðunum í bókunum hans og var þessi svo sem engin undantekning. Það má kannski segja að bækurnar hans Arnaldar séu góðar en þær séu svolítið keimlíkar þannig, þó að aðdragandinn að morðunum og ástæða þeirra sé nú misjöfn. Ég myndi segja að þessi bók sé skyldulesning fyrir aðdáendur Arnaldar en ef þú ert ekki aðdáandi hans þá hafa sumar bækur hans verið mikið betri sko.

Fjölskyldan og tíminn flygur

Svo hafa nú dagarnir liðið áfram í rólegheitum hér í Bergen, er búin að finna þessa fínu búð sem er hér rétt hjá og ég get verslað allt sem ég þarf. Á svo eftir að finna "ríkið" til að fylla uppí skarð líkjörspelans sem fór í ruslið í Osló hehehe.... en annars er ég bara fín.

Komst reyndar að því að skórnir sem ég nota venjulega og eru með svona tæplega 4 cm háum hæl ganga eiginlega ekki hér. Allar götur hér steinlagðar með gapi á milli og hælarnir festast þar og tætast upp auk þess sem erfitt getur verið að fóta sig í þeim í þessum mikla halla. hehehe... en allavega er ég búin að fjárfesta í fínum ECCO skóm með engum hæl.... En ég ætla ekki að diskútera verðlagið hérna, enda er það örugglega efni í heilan pistil, svona þegar maður færir þetta yfir á "ónýtar" íslenskar krónur á genginu 1:22 hmmm.....

Helginni hefur svo verið eytt í faðmi fjölskyldunnar sko... á föstudagskvöld kom nefnilega dóttir þessarar frænku minnar sem hér býr í heimsókn en hún býr í Osló og okkur var öllum boðið út að borða á föstudagskvöld, í gær fórum við frænkurnar þ.e. þessi sem býr í Osló og ég í góðan göngutúr og kaffihúsarölt um bæinn og svo var "brunch" í hádeginu hjá frænku minni í dag.

"Bergenska" strætókerfið

Ég lofaði að halda áfram með söguna í dag og stend auðvitað við það.

Elskulegur maður frænku minnar tók sig til og rúntaði um Minde sem er hverfið sem þau búa í til að finna útúr strætónum fyrir mig og það tókst auðvitað, svo hann sýndi mér hvar ég ætti að ganga morguninn eftir til að ná strætó og hvenær. Auðvitað stóðst þetta allt og ég náði strætó með glans morguninn eftir og hann stoppaði beint fyrir utan vinnuna. Á heimleiðinni var ég að ég taldi búin að finna út hvernig strætó færi og hvenær, svo ég fór tímanlega útá stoppustöð og beið samviskusamlega en viti menn.... strætóinn sem ég ætlaði að taka stoppaði hinum megin á götunni en ekki mín megin hmmm.... en þetta þýddi auðvitað að það var alveg hálftími í þann næsta hehehe....

Þegar til frænku var komið beið eftir mér dýrindis kvöldmatur og svo fórum við að fá íbúðina sem ég hafði leigt í gegn um netið. Þetta gekk nú bara mjög vel og leist mér mjög vel á íbúðina, hún er í eldgömlu húsi og í eldgömlu hverfi en alveg nýuppgerð með flísum á gólfum og gólfhita. Mjög snyrtileg og fín, mér fannst hún nú frekar köld svona um kvöldið en svo uppgötvaði ég að hægt væri að stilla gólfhitann og auðvitað keyrði ég upp hitann í gólfunum og morguninn eftir var bara mjög hlýtt og notalegt hérna.

Frænka mín elskuleg vildi nú endilega helst taka mig bara með heim til sín aftur, algjör óþarfi að láta mig hírast hérna í þessari íbúð svona alein hehehe... tók mig smá að sannfæra hana um að mér þætti bara ekkert vont að vera ein og ég þráði pínu ró og frið.

Jæja ég svaf ágætlega svona fyrstu nóttina og vaknaði eldhress á miðvikudagsmorgni. Rölti svo niður á "Bryggen" en þaðan þarf ég að taka strætó niður að svokallaðri "Busstasjon" eða umferðarmiðstöð þaðan sem flestir vagnarnir fara. Vissi það að minn vagn væri á hálftíma fresti ja eða allavega hélt ég það, svo ég var bara róleg sko.... tók einhvern vagn að umferðarmiðstöðinni og fór svo út þar og fann út hvaðan minn vagn ætti að fara en viti menn ég var þarna kl. 8:10 og vagninn hafði farið kl. 8:05 OK hálftími í næsta, nei, nei bjartsýni, sko eftir kl. 8:00 á morgnana gengur vagninn ekkert lengur á hálftímafresti heldur klukkutíma hehehe... jæja eitthvað til að læra af sko.

Heimleiðin gekk svo fínt og ég held að ég sé að ná tökum á þessu.

kveðja

Ferðalag og BKK

Ég var minnt á það að ég ætti að vera dugleg að blogga nú á meðan ég er stödd í "útlandinu", auðvitað þarf ég að vera það.

Kom hér til Bergen á sunnudagseftirmiðdag eftir tiltölulega þægilegt flug. Lenti reyndar í því sem ég vissi ekki að ég þurfti að fara í gegn um tollskoðun í Osló, sem þýddi að ég þurfti svo aftur að fara í gegn um öryggisskoðun í Osló eins og þegar maður fer til útlanda hmmmm..... hafði ekki áttað mig á þessu. En útaf þessu fór Amarula pelinn sem ég hafði keypt í fríhöfninni auk einnar coke light flösku beint í ruslið æjæjæj.... en ég man það í næstu ferð að láta innsigla það sem ég kaupi í fríhöfninni.... sem betur fer slapp ég í gegn með kremið, tannkremið og svitalyktaeyðirinn sem ég hafði líka keypt.

Hér á Bergenflugvelli tók svo á móti mér elskuleg föðursystir mín og maðurinn hennar, en hún hefur búið hér í yfir 30 ár. Ég hafði nefnilega "bókað" gistingu hjá þeim fyrstu tvær næturnar, en íbúðina fékk ég ekki fyrr en á þriðjudag. Þegar til þeirra var komið, var mættur þar sonur hennar sem einnig býr hér og tvö af þremur börnum hans, þetta var voða gaman, enda hafði ég ekki séð krakkana fyrr.

Á mánudagsmorgun tók ég svo leigubíl í vinnuna, svona fyrsta daginn. Þegar þangað var komið var búið að finna handa mér skrifborð og setja upp tölvu fyrir mig, fartölvu sem ég má svo hafa með mér hingað í íbúðina á kvöldin ef ég vil. Dagurinn fór svo í að fara yfir öryggisreglur, skrifa undir trúnaðarskjöl, ræða málin við gamla vinkonu mína sem einnig vinnur hjá BKK (Bergens halvöens kommunale kraftværk), rata um vinnustaðinn, láta útbúa aðgangskort ofl. ofl. Fékk svo far með þessari vinkonu minni sem fyrir algjöra "tilviljun" býr með yfirmanni mínum hér hjá BKK hehehe.... nei auðvitað er það engin tilviljun enda þekkir hún mig af mínum fyrri störfum auk þess sem við vorum skólafélagar í Háskólanum og hún var einnig við nám í DTU á svipuðum tíma og ég... þannig að víða liggja leiðir.

framhald á morgun.

Þetta er svo rétt!

Eitt bros getur dimmu í dagsljós breytt
sem dropi breytir veg heillar skálar.
Þel getur snúist við atorð eitt
aðgát skal höfð i nærveru sálar.
Svo oft leynist strengur í brjósti sem brast
við biturt andsvar gefið án sakar.
Hve iðrar margt líf eitt augnakast
sem aldrei verður tekið til baka.

- Einar Benediktsson , úr Einræðum Starkaðar.

Óvinafagnaður og Ofsi

Ég fékk bókina "Ofsa", eftir Einar Kárason, í jólagjöf síðastliðin jól og ákvað þá að gera hlutina í réttri röð, ja eins og verkfræðingum er einum lagið, og lesa fyrst fyrri bók Einars Kára um Sturlungaöldina "Óvinafagnað". Ég er auðvitað ein margra sem ekki hafa lesið "Sturlungu" enda var hún ekki skyldulesning í mínum menntaskóla hehehe... æji það er eins og maður hafi stundum bara lesið það sem "þurfti" að lesa. En allavega með lestri þessara bóka fær maður góða innsýn í þetta tímabil í Íslandssögunni þar sem menn skiptust í hópa og háðu stríð sín á milli. Einar setur þetta upp á mjög skemmtilegan hátt líkt og viðtalsbækur þar sem hver og ein persóna segir frá og þarmeð fær maður innsýn í það hvað hver persóna var að hugsa (allavega eins og Einar túlkar það). En ég er allavega ákveðin í því að komast yfir Sturlungu sjálfa og lesa söguna útfrá sjónarhorni þess sem ritaði hana.

Smá svona síðsumarspjall.

Já, ég er aldeilis búin að vera í fríi, frá blogginu allavega, æji ég var eitthvað orðin svo þreytt á endalausu krepputali.
Ég var nú ekki alveg búin með sumarfríið þegar ég skrifaði hér síðast og myndi ég segja að toppurinn af sumrinu hafi verið ferð mín og hóps fólks úr Mosverjum á Hornstrandir. Sú ferð var ógleymanleg, við unnum auðvitað í veðurhappdrættinu og fengum alveg dásamlegt veður samfellt í 5 daga með hita, sól, logni og frábæru skyggni.
Þarna var gengið m.a. á Hornbjarg og yfir að Hornbjargsvita, sumir fór á Kálfatinda og Langakamb, en allavega frábær ferð með frábæru fólki. Sáum seli, hvali og refi að ótöldum flugunum, sem eru extra stórar þarna fyrir vestan hehehe...
Nú eru skólarnir byrjaðir og eru báðar stelpurnar mínar að byrja í skóla ef hægt er að orða það þannig, sú stutta var að byrja í 1. bekk í grunnskóla og sú stóra í 3ja bekk í MR. MR-ingurinn gengur nú með brosið hringinn og segir mömmu gömlu sögur úr gamla skólanum hennar, busareglunum, kennurunum, húsnæðinu og slíku, móður sinni til mikillar ánægju. Held bara að stelpan sé alsæl, komin í kórinn og nú á að taka busaballið með trompi á morgun hmmmm.... já já.... hvað er langt síðan þú varst 16?? Nei segi bara svona.
Sú stutta er líka alsæl, soldið þreytt enda ekkert á því að fara að sofa eitthvað fyrr en venjulega þó hún þurfi að vakna klukkan 7:00 auk þess sem áreitið er mikið svona í upphafi skólaárs, læra þarf á nýtt dagsskipulag, nýtt húsnæði, nýtt fólk og nýja krakka..... Reyndar sagði hún eftir fyrsta skóladaginn að það væri ekkert lært í þessum skóla bara leikið ;)
seeya

Sumarfrí með trompi.

Er búin að vera í 2ja vikna sumarfríi og það rættist aldeilis úr því. Var á Patró í tæpa viku með yndislegu fólki. Við skoðuðum alveg fullt þarna sem ég hef aldrei séð áður og var þetta mjög svo skemmtileg ferð, kíktum á Látrabjarg þar sem lundarnir heilsuðu uppá okkur, byggðasafnið að Hnjóti, drukkum kaffi fyrir utan Breiðuvík hina alræmdu, fórum í Selárdal þar sem safn Samúels Jónssonar er og Uppsalir hans Gísla, fórum á Rauðasand og létum Evu Maríu sjónvarpskonu með meiru baka ofan í okkur vöfflur, gengum að Sjöunduá, sem fjallað er um í Svartfugli Gunnars Gunnarssonar, fórum að Dynjanda og að Hrafnseyri þar sem Jón Sigurðsson frelsishetja okkar Íslendinga ólst upp.
Seinni vikuna var ég í bænum, fór í Spa með vinkonu minni sem gifti sig um helgina, fór í Húsdýragarðinn, gerðist túristi í Hafnarfirði og fór í Nauthólsvík og á víkingasafnið í Perlunni (mjög flott). Frábærir dagar, en nú er vinnan tekin við aftur svona allavega þessa vikuna.

Kreppa!

Við Skottan vorum í ferðalagi með mömmu og pabba alla síðustu viku og það komu upp ýmis skemmtileg mál, m.a. var rætt um íbúðakaup. Þá kemur í Skottunni minni "já en ekki í kreppu mamma mín" svona með móðurlegum tón.
Amma greip boltann á lofti og spurði Skottuna hvað kreppa væri eiginlega og ekki stóð á svörum frá henni. "Það er þegar bankarnir eru tómir"!

Borða, biðja, elska

Já ég er þó allavega búin að afreka það að klára bókina Borða, biðja, elska, sem mín kæra vinkona lánaði mér.
Bókin er bara yndisleg, hún skiptist í 3 hluta þar sem fráskilin konan fer í sjálfsleit í heilt ár (hmmm... já ef maður hefði nú efni á því og ég tali nú ekki um ef maður ætti ekki börn sem taka þyrfti tillit til, þá væri þetta auðvitað draumaleiðin til að vinna sig útúr skilnaði hehehe....). Hún ákveður að eyða nokkrum mánuðum á Ítalíu, þar sem hún nýtur svona lystisemda lífsins, talar mikið og borðar góðan mat og spáir ekkert í línurnar hmmm... Svo fer hún til Indlands í svona jóga- og heilunarsetur þar sem hún stundar hugleiðslu tímunum saman og borðar lítið og það sem hún borðar er heilnæmt grænmetisfæði og lifir meinlætislífi. Í síðasta hluta bókarinnar fer hún til Balí og kynnist yndislegu fólki og verður ástfangin.
Ég fílaði fyrsta og síðasta kaflan best, held ég sé alltof góð við sjálfa mig til að geta sett mig í spor einhverra svona meilætalifnaðar og hugleiðslu, en matur og ástir.. það er ég sko....

Áætlanir um sumarfrí....

Jahá, það mætti halda að bloggið mitt væri komið í sumarfrí, svo löt hef ég verið við þetta. Sumarið er auðvitað löngu byrjað og ég ekki enn komin í sumarfrí. Smám saman er nú samt að koma mynd á það sem mig langar að gera er ég byrja í fríinu um næstu helgi. Ég byrja á einni helgi í veiði, svo koma virku dagarnir, ætla nú eitthvað að vera í bænum og láta þetta bara ráðast soldið.
Ég á þennan fína tjaldvagn en hann er þannig gerður að það þarf tvo fullorðna til að tjalda honum og ekki fer Gelgjan með því hún er að vinna. Ég sagði nú um daginn að ég ætlaði nú bara að mæta á tjaldstæðin og setja upp svona "hjálparvana einstæð móðir" svipinn og fá einhvern myndarlegan mann til að hjálpa mér við að tjalda hehehe.... Svo er hin leiðin en það er að taka bara skátann á þetta og fara bara með lítið tjald sem ég get tjaldað sjálf hmmm...
En svo er ég mikið búin að spá í að fara með skátahópnum á Hornstrandir í ágúst, jú ég er eiginlega alveg á því að skella mér með, en meira um það síðar, enda alveg mánuður í það.

7 tindar!

Helgin var nokkuð merkt af 7 tinda göngu skátanna alls 37 km. Gelgjan fór af stað kl. 10:00 á laugardagsmorguninn og gekk fram á kvöld þ.e. til kl. 22:00 er þau tóku næturpásu og svo voru síðustu tveir tindarnir kláraðir á sunnudagsmorgun og komið aftur að skátaheimilinu kl. 10:00. Þ.e. 7 tindar á 24 tímum. Þetta er í þriðja sinn sem skátarnir fara þessa leið og hafa krakkarnir safnað áheitum til að fjármagna skátamót og ferðir sumarsins.
Þessi ganga tókst bara mjög vel og komu allir nokkurn vegin heilir heim ef frá eru talin nokkur hælsæri. Tinna mín þ.e. tíkin fór með alla 7 tindana og er hún enn alveg lurkum lamin en náði að vinna hug og hjörtu krakkana eins og henni er lagið og þau tóku ekki annað í mál en að hún færi alla leið með þeim.
Ég hefði svo gjarnan viljað ganga með þeim og ætla að stefna að því að gera það næst, en vegna hnémeiðsla sem hafa verið að hrjá mig í vor treysti ég mér ekki með í þetta sinn.
Um leið og þessi ganga fór fram fór fram svokallað 7 tinda hlaup sem skátarnir skipulögðu í samráði við björgunarsveitina. Minn laugardagur fór að mestu í að vinna við þetta hlaup, vera við vatnspóst og stjórna umferð bæði manna og bíla.
En krakkarnir voru samt langflottust!

Hinar fjórar fræknu!

Var í yndislegu húsmæðraorlofi um helgina. Fórum 3 vinkonurnar að heimsækja þá fjórðu í hinni frægu grúbbu "Fjórar fræknu". Flugum til Dusseldorf aðfaranótt fimmtudags og lentum kl. 6:00 um morguninn, þetta var jómfrúarferð áætlanaflugs Icelandair svo við fengum kampavín í flugvélinni. Aðeins voru 35 manns í vélinni, næstum því aðeins við og golfhópur, þannig að hver og einn fékk bekk fyrir sig. Við tókum bílaleigubíl þaðan til Lúxemborgar, vorum hálfósofnar komnar til Lúx um hálfellefuleytið þar sem beið okkar glæsilegur "brunch" að hætti Ellu minnar. Ég ætla nú ekki að rekja hér ferðasöguna frá A-Ö, en segja má að nóg var drukkið af hvítvíni og freyðivíni, skemmtanalífið skannað og strákarnir mældir út hehehe...

Soffía frænka leiddi okkur á réttar brautir með sinni hljómfögru röddu (svona garmin). "Make an U-turn as soon as possible!" Svo koma svona gullkorn ferðarinnar.

"Glosstime...."
"Vá stelpur sko, nú er ég hætt að trúa henni Soffíu"
"Hin rosalega Patricia"
"Við erum retired og erum svona soldið í Charity..."
"Halla "secretaðu" þennan uppá flugvöll"
"Sko það er búið að breyta þessu síðan Soffía frænka var hér síðast..."
"Stelpur sjáiði þennan á vinstir hönd"
"I'm the wingman"
"Hvert erum við komnar eiginlega... (þá vorum við komnar á sveitaflugvöll í Mönstengladbach, því Soffía fann ekki alþjóðaflugvöllinn í Drusluþorpi)!"
"Við "krössuðum" parýið og nú ætlum við að "krassa" tertuna!"
"Vá ef ég væri svona 20 árum yngri"
"Halla secretaðu stæði"
"Ég versla ekki í svona konubúðum"
"Við erum orðnar þyrstar"
"Hvernig geta þessar konur gegnið um á þessum líka háu hælum á þessum ójöfnu strætum hér?"
"You lost your chance I'm a lovely guy!!!"
"Nú erum við komnar á veg sem heitir K-176.... við erum aðallega búnar að vera á A og B vegum... hvað þýðir það eiginlega?? (var svona einbreiður stígur sem þræddi okkur smá "detour" um sveitir, þorp og skóga Þýskalands)"
"Hvort eigum við að fara í tangó eða techno?"
"Vá þau eru yndisleg (amma og afi voru mætt á technostaðinn til að fá sér snúning)"
"Erum við svangar?"
"Við þurfum að fá okkur svona einkennisbúning!"
"Tröppur, tröppur og meiri tröppur"

Margt fleira var svo sem sagt og gert eins og þið getið rétt ímyndað ykkur, kannski bæti ég einhverju við hér þegar mér dettur það í hug og þegar víman rennur af mér og hugurinn fer að hugsa rökrétt á ný!!