föstudagur, febrúar 23, 2007

Sweet sixteen

Jæja, stóra barnið mitt er 16 ára í dag. Vá hvað lífið er fljótt að líða. Ég man það eins og það hafi gerst í gær þegar ég sá hann í fyrsta sinni. Hann var með heilmikið kolsvart hár og hrikalegann sveip í hárinu. Þ.e. framan á enninu, hann var svona eins og hvirfilbylur. En ofboðslega var hann fallegur og er enn :-) Þær eiga eftir að gráta yfir honum nokkrar stúlkukindurnar.

Pabbinn fékk alveg sjokk yfir sveipnum og fór til klipparans síns og spurði hvort það væri eitthvað hægt að gera til að losna við svona sveipi, raka hárið af eða eitthvað. Nei, nei það er ekkert hægt að gera nema lifa með þessu og það hefur minn gert síðan. En oft pirrast hann útí þennan sveip. Flestir klipparar fá svona vægt áfall þegar þeir sjá sveipinn og það er búið að reyna ýmislegt, klippa hann alveg niður, hafa hann síðan og allt þar á milli. Mér finnst hann nú bara flottur.

En elsku drengurinn minn er að fara að keppa á sundmóti í dag svo það verður lítið um partýhald í bili. Vonandi gengur honum vel svona í tilefni dagsins.

þriðjudagur, febrúar 20, 2007

Er ég karlmaður?

Já svolítið skrítin fyrirsögn, en ég tók að gamni mínu þátt í könnun á netinu sem átti að sýna hvort kynið maður er. Eða þannig. Ég svaraði fullt af spurningum og að lokum kom svarið, ég svaraði eins og meðalkarlmaður!!

OK, ég starfa í karlastétt en come on, ég er líka fyrir karlmenn þ.e. gagnkynhneigð eins og 90% allra kvenna, ég á börn og elda ágætis mat. Ég tel mig líka vera frekar svona næma þ.e. hafa svolitla tilfinningu fyrir því hvernig öðrum líður en samt, fæ ég svörun eins og karlmaður. Ef svörin eru skoðuð frekar þá er ég svolítið næm fyrir tilfinningum annarra en ég er líka svolítil system kona, þ.e. set hlutina í samhengi og það þarf að vera einhver regla á hlutunum. Það gerir mig að meiri karlmanni.

Jæja, það er ekkert að marka svona kannanir á netinu er það nokkuð?

þriðjudagur, janúar 30, 2007

Spákonur

Ég var víst búin að lofa ykkur að láta vita þegar ég væri búin að hitta spákonu. En núna er það ekki bara ein heldur tvær. Já, já, ég fékk nafn hjá einni og hringdi, fékk bara tíma daginn eftir ekki málið. Það var gaman að koma til hennar og hún sagði ýmislegt sem ég ætla nú ekki að fara nánar útí hér. En 2 vikum seinna hringdi þessi sem ég sagði ykkur frá, þessi með bréfið OK ég sló til.

Þær voru nú ekki alveg sammála um allt en ótrúlega margt. Þær lýstu mér og mínu lífi afskaplega rétt og lýstu börnunum mínum líka.

En allavega mér var sagt að árið 2007 yrði svo mörgum sinnum betra en árið 2006 svo nú er bara að trúa því.

....ég sé blátt hjól.....

Vigtin maður!!

Jæja

Fór í vigtun. "Dísus mar". Maður er næstum búin að bæta á sig þessum kílóum sem fuku af fyrstu mánuðina í fyrra. Ég sem var svo agalega stolt í byrjun des. Ég hafði ekki bætt á mig nema 500g þessa mánuði síðan ég hætti í átakinu. Jæja, nú skal sko taka á því, þau voru orðin 3 áðan þegar ég fór í vigtunina.

Nú skal bara skrifuð matardagbók og allt gert rétt!! Ég er reyndar strax búin að svindla í dag svo ekki fær þessi dagur stjörnu í kladdann. En á morgun segir sá lati!! Þetta þýðir ekkert lengur bara drífa sig koma svo!!

Áfram Ísland en í dag spila þeir mikinn tímamótaleik gegn Dönum. Við skulum sko sýna Dönunum í tvo heimana og hverjir eru flottastir!! Við mölum þá bæði á vellinum og í fjármálaheiminum ;-)

Jess

mánudagur, janúar 29, 2007

Lagt á hilluna

Jæja

Þetta hafa svo sem ekki verið viðburðalitlar vikur þessar upphafsvikur ársins en svona er víst lífið. Ég hef ekki skrifað mikið enda mikið í gangi þessa dagana. Ég er búin að vera rosa reið en er nú að jafna mig.

Ég er líka búin að taka ákvörðun. Gamli kallinn minn verður lagður á hilluna. Það er ótrúlegt hvað manni líður miklu betur þegar maður er búinn að taka svona ákvörðun. Ég þekki ekki þennan mann lengur og vil eiginlega ekki þekkja hann eins og hann er núna þannig að hann er bara farinn, hann fær að vera í hillunni þangað til það fellur á hann ryk en þá nenni ég ekki að þurrka af honum heldur set hann inn í geymslu þar til ég tek til þar og fer með allt draslið í Sorpu.

Ég er líka búin að sjá að með þessu er missirinn allur hans. Hann situr uppi með einhverja konu sem hann veit ekki hvort hann vill eða ekki, allavega er hann búinn að missa af mér sem er af flestum talin mun betri kvenkostur á allan hátt. En ég, ég er bara laus! Hann er líka að missa af unglingunum, unglingar eru þannig að maður hittir þá í mýflugumynd rétt á meðan þeir fá sér eitthvað að borða eða koma heim til að fara að sofa og ef maður býr ekki með þeim og hittir þá þessar mínútur þá hittir maður þá bara ekki neitt!! Það er ekkert sem heitir virkar "pabbahelgar" með unglingum.

Ég skil eiginlega ekki afhverju hann reynir ekki að nálgast þau meira, hann hringir í þau annað slagið og búið. Þau gista hjá honum einstaka nótt en annars ekkert. Hann gæti gert milljón hluti með þeim, tekið þau á virkum dögum bara til að spjalla svona þegar þau eru ekki upptekin í öðru, hann gæti platað þau í bíó ofl. ofl. En það gerist bara ekkert hann er svo upptekinn í því að finna sjálfan sig að hann gleymir því að einu sinni bar hann ábyrgð á heimili og börnum!!

Ég held að hann sé bara á "gelgjunni". Samkvæmt tengdó þá fór hann aldrei á gelgjuna svo það er nú ekki seinna vænna svona á fimmtugsaldrinum. Ég get líka fengið létt í taugarnar þegar hann hringir og er svo þreyttur eftir vinnudaginn og að hugsa um sjálfan sig að hann ætlaði bara í sundlaugarnar og pottinn að slappa af. Ég leit á klukkuna hún var rúmlega níu að kveldi til og ég leit svona létt yfir eldhúsið þar sem maturinn var enn á eldhúsborðinu því elsti unglingurinn var ekki kominn heim af æfingu, það var heill bali af þvotti sem átti eftir að brjóta saman, það átti eftir að setja í a.m.k. eina þvottavél, taka úr vélinni, setja í þurrkarann og hengja upp. Ekki nóg með þetta heldur var litla skottið ekki enn komið í náttföt og sat á gólfinu og fullyrti að hún væri bara ekkert "freitt".

Svo hann er bara á hillunni, það er strax farið að falla á hann ryk, á ég ekki bara að fara með hann beint í Sorpu??

þriðjudagur, janúar 16, 2007

Fimleikar

Já, þið lásuð rétt. Fimleikar. Ég æfði fimleika í nokkur ár sem barn og unglingur og þótti gaman að, en svo gerðist það sem gerist svo oft, sérstaklega með stúlkur, að ég fór í smá uppreisn. Ég æfði fimleika á þessum tíma 5 sinnum í viku og svo var ég líka í skátunum og þetta tók auðvitað mikinn tíma svo mikinn að ég hafði ekki tíma til að vera unglingur, þannig að ég hætti öllu!!

Þetta var veturinn eftir fermingu, mjög erfiður aldur, ég var reyndar búin að sjá það að ég yrði aldrei neinn meistari í fimleikunum en ég var vel "slarkfær" svo ég hætti. Ég hætti bara alveg, fullt af stelpum hætti á þessum aldri en nýtti sér þann vöðvamassa og þá þjálfun sem þær höfðu fengið og fóru í frjálsar eða skíði, en ég hætti.

Ég var reyndar í stuttu fríi í skátunum bara svona einn vetur eða svo og ég tel mig enn vera skáta! Einu sinni skáti ávallt skáti.

En hugmyndin að þessum pistli voru nú fimleikar, ég er nefnilega byrjuð aftur í fimleikunum!! Já, já mætti í Gerplu í svona fullorðinstíma með fullt af konum og köllum á öllum aldri, ég er nú kannski í eldri kantinum. En eftir fyrsta tímann var ég farin að fara í heljarstökk af trampolíni og í flikk flakk með aðstoð!! Geri aðrir betur.

Ég var svo ánægð með mig þegar ég gekk titrandi út úr tímanum sem stóð í 2 klst. fyrst var klukkustunda upphitun og þrek svo var farið á trampolínið og leikið sér aðeins en svo var aftur þrek og teygjur í 20 mínútur. Ég lá bara í gólfinu á eftir en gekk út með bros á vör. Ég vildi að svona eitthvað hefði verið þegar ég var rúmlega tvítug, ég væri örugglega enn í fimleikunum. Þetta er pínu erfitt svona 20 kílóum og 27 árum seinna!!

Jess!!

mánudagur, janúar 08, 2007

Spámiðlar oþh.

Jæja

Ég er farin að halda að ég sé ekki alveg í lagi.

Málið er að þrátt fyrir raunvísindamenntun mína og þá staðreynd að lífstala mín er 9 og ég er steingeit finnst mér samt gaman af því að spá í svona "spiritual" hluti.

Ég hef reyndar farið að ég held aðeins 4 sinnum til spákonu á æfinni semsagt svona ca á 5 ára fresti síðan ég varð fullorðin. Núna þegar allar þessar sviptingar hafa orðið á mínu lífi hef ég ætlað mér að fara til spákonu eða karls allt síðasta ár. Ég tók mig til og hringdi í sálarrannsóknarfélag hér í bæ og ætlaði að panta tíma hjá einhverjum góðum. Talaði þar við aðila sem mælti með ákveðinni konu sem byggi útá landi en kæmi reglulega í bæinn og tæki þá fólk í tíma. Mér leist vel á það og mér var lofað að ég yrði látin vita næst þegar hún kæmi í bæinn, tekið var niður nafn og símanúmer og ég beið og ég beið. Eftir nokkra mánuði hringdi ég aftur og enn svaraði sami aðili og sagði að jú hún hefði nú komið en það hefði sennilega gleymst að hringja í mig og enn var tekið niður nafn og símanúmer. Ég beið, reyndar ekki jafnlengi í þetta sinn en hringdi þá aftur og þá var mér sagt að hringja seinna og svo aftur seinna. Ég gafst eiginlega upp þegar 8 mánuðir voru liðnir!

Jæja í síðustu viku var mér svo bent á mjög góða konu en málið með hana væri að maður yrði að setja nafn og símanúmer á blað og stinga inn um lúguna hjá konunni og hún myndi svo hafa samband. OK ég gerði það í síðustu viku og konan hefur ekki enn haft samband! Aðilinn sem lét mig hafa heimilsfang og nafn þessarar konu segir að hún viti ekki um neinn sem hún hefði ekki hringt í!!

OK. Ég er örugglega í svo miklu messi að þetta lið þarna sem er komið yfir móðuna miklu er búið að gefast uppá mér og nennir ekki að tala við mig.

Jæja læt vita þegar einhver vill tala við mig!!

miðvikudagur, janúar 03, 2007

Nýtt ár

Fann þetta ljóð á einhverri bloggsíðu fyrir löngu síðan ákvað að setja þetta inn hérna, ég held að þetta lýsi því nokkuð vel hvernig ég hef það hérna á nýju ári.


If you see me walking with someone else, it's not because I want to,
it's because you weren’t brave enough to walk beside me.
If you see me smile, it's not because I forgot you,
it's because I got tired of crying over you.
If you see me living again, it's not because I've moved on,
it's because I hate the fact that you can live without me.
So if I fall in love with someone else, it's not because I wanted to,
it's because you weren’t there to catch me.


Gleðilegt ár.

föstudagur, desember 29, 2006

The Sonnet
Deliberate Gentle Love Dreamer (DGLDf)

Romantic, hopeful, and composed. You are the Sonnet. Get it? Composed?

Sonnets want Love and have high ideals about it. They're conscientious people, caring & careful. You yourself have deep convictions, and you devote a lot of thought to romance and what it should be. This will frighten away most potential mates, but that's okay, because you're very choosy with your affections anyway. You'd absolutely refuse to date someone dumber than you, for instance.

Your exact opposite:
Genghis Khunt

Random Brutal Sex Master
Lovers who share your idealized perspective, or who are at least willing to totally throw themselves into a relationship, will be very, very happy with you. And you with them. You're already selfless and compassionate, and with the right partner, there's no doubt you can be sensual, even adventurously so.

You probably have lots of female friends, and they have a special soft spot for you. Babies do, too, at the tippy-top of their baby skulls.


ALWAYS AVOID: The 5-Night Stand, The False Messiah, The Hornivore, The Last Man on Earth

CONSIDER: The Loverboy


.

Flugeldar

Ég er mikil flugeldamanneskja, ég er aðalskjótarinn í minni fjölskyldu, kallinn hefur í gegn um tíðina ekkert verið spenntur fyrir þessu en krakkarnir eru að vakna sérstaklega drengurinn enda orðinn 15 ára.

Ég hef í gegn um tíðina haft svona prinsipp en það er að ef maður þarf að kaupa svona óþarfa eins og flugelda eigi maður að kaupa það hjá einhverjum sem notar ágóðann í einhverja góða hluti. Það þýðir að ég kaupi jólatré hjá "Landakoti" til styrktar krabbameinssjúkum börnum, og flugelda hjá Hjálparsveitinni, ég kaupi jóladagatalið hjá Lions osrfv. En svona er ég bara.

miðvikudagur, desember 27, 2006

Jólin

Jæja þá eru jólin yfirstaðin.

Þetta var kannski ekki eins slæmt og ég var búin að ímynda mér. Fórum í mat til bróður míns á Aðfangadagskvöld, þvílík veisla og allir mættir. M+P, yngri bróðir minn með sína konu en þau voru barnlaus þessi jólin (það er svona með þessar flóknu fjölskyldur) og svo ég með krakkana. Okkur taldist svo að við hefðum ekki verið saman á Aðfangadagskvöld öll systkinin síðan 1990, það gera heil 16 ár. Þegar búið var að borða í rólegheitum, var farið í pakkaopnun og auðvitað með svona margt fólk þá tók þetta tvo og hálfan tíma allt saman en rosa gaman. Svo var eftirrétturinn snæddur og kökur og þá dreif ég mig með mitt lið til tengdó svo þau gætu séð framan í pabba sinn og heilsað uppá ömmu og afa. Þar tók við önnur pakkaopnun að vísu mun færri pakkar en ekki síður gaman. Svo staulaðist ég með liðið heim klukkan að ganga þrjú!

Jóladagurinn var ekki síður skemmtilegur, kallinn kom og sótti krakkana um tvöleytið og ég rölti yfir til litla bróður í aspassúpu og pakkaopnun hjá prinsinum þeirra. Svo þegar ég kom heim hringdi kallinn í mig og bauð mér að koma og snæða með þeim hangikjöt sem ég og gerði þannig að fjölskyldan var eiginlega saman bæði í Aðfangadag og Jóladag.

Annar í jólum var frekar rólegur, ég var ein heima, lá í sófanum og horfði á sjónvarpið m.a. á Harry Potter fór svo í langan og hressandi göngutúr, fattaði auðvitað í miðjum göngutúr að ég hafði gleymt Ipodinum og nýju göngustöfunum sem börnin gáfu mér í jólagjöf. Ég skaut því reyndar að kallinum hvort hann væri að gefa mér göngustafi svo ég gæti farið að stunda ferðir með Útivist og Ferðafélaginu en mér skilst að þar séu miklar líkur á að hitta miðaldra einhleypa karlmenn í konuleit og auðvitað konur í karlaleit!! Honum fannst þetta ekkert fyndið.

Jæja næst eru það áramótin.

föstudagur, desember 15, 2006

"Heiðarlegi flokkurinn og breiðu bökin

Maður á nú bara ekki til orð yfir þessari "tík" sem kölluð er pólitík. Það virðist einhvern veginn vera þannig að um leið og einhver flokkur kemst til valda þá eru vinum og vandamönnum raðað í feitar stöður og verkefni sem tilheyra viðkomandi.

Ég ætla ekki að rekja neitt hér, en menn geta litið á Reykjavík bæði undir stjórn R-listans og núna hjá Framsókn- og sjálfstæðismönnum. Skipulagsbreytingar í Mosó í tíð Sjálfstæðisflokksins og núna í tíð Sjálfstæðisflokksins og vinstri grænna, þetta var svo sem ekkert skárra þegar vinstri menn réðu þar. Kópavogurinn og æðstu menn þar osfrv. osfrv.

Hvað er eiginlega til ráða?? Það er alveg sama hver á í hlut það eru allir flokkar jafnspilltir. Ég er mikið að spá í að stofna nýjan flokk sem bæri heitið Heiðarlegi flokkurinn sem myndi ávallt hafa almenningshagsmuni í huga og framkvæma í samræmi við það.

Ég er líka búin að komast að því að ég er ein af þessum með breiðu bökin. Það er alveg sama hvað er gert sem á að koma almenningi til góða það bitnar alltaf á fólki eins og mér. Fólki sem er í vinnu hjá öðrum, á ágætis launum en engum súperlaunum og við þurfuma alltaf að borga, allt. Það er felldur niður hátekjuskatturinn OK, ég náði því ekki að borga hátekjuskatt nema einhvern 5000 kall á síðasta ári. Eignarskattur er felldur niður það er lika þannig ég hef ekki eignast nógu mikið til að borga eignarskatt, því ég skulda svo mikið. Svo er ég með of háar tekjur til að fá barnabætur og fæ mjög skertar vaxtabætur.

Ég borga mikið í skatta og þegar ég verð gömul verða svo fáir sem vinna að lífeyristekjurnar verða örugglega mjög mikið skertar. Ég var í skóla þegar skattlausa árið var, ég er ekki nógu gömul til að hafa "grætt" á verðbólgunni, ég þarf að borga námslánin í botn þau falla ekki niður eftir 20 ár eins og hjá fólki sem er eldra en ég og ég þarf meira að segja að borga vexti af námslánunum.

En svona er þetta einvher þarf að halda þjóðfélaginu gangandi. Mér finnst það eiginlega alltaf vera ég ;-)

Þetta er nú meira vælið!

miðvikudagur, desember 13, 2006

"Þittrúmið"

Svolítið skrýtinn titill á bloggi en þetta er það sem skottið kallar rúmið sitt. Málið er að í svefnherberginu er rimlarúm sem skottið á. Það er ekki mikið notað nema þegar mamma "nennir" að færa skottið á milli eftir að það er sofnað í stóra rúminu hennar mömmu.

Svo er auðvitað sagt, "settu þetta í þitt rúm!", "Farðu nú í þitt rúm", osfrv. Svo tók ég eftir því að skottið sagði við mig, "Mamma bangsarnir ætla að sofa í "þittrúminu"". "Ég set þetta bara í "þittrúmið"" osfrv. Þannig að opinbert heiti rúmsins er semsagt "Þittrúmið"

kv.

mánudagur, desember 11, 2006

Hlutir til að blogga um

Þar sem ég fékk smá "breik" frá börnum um helgina fékk ég tíma til að hugsa. Ég komst að því að það er fullt af hlutum sem mig langar til að blogga um en ég hef eiginelga ekki tíma núna en ætla að birta listann þannig að næst þegar ég hef tíma þá hafi ég eitthvað að segja.

Kósíkvöld með krökkunum
Föndur fyrir jólin
Pabbahelgar
Kosti þess að búa ein (með 3 börn)
Ókosti þess að búa ein (með 3 börn)
Samgöngumál á Íslandi
Pólitík

þetta er allvega það sem kemur upp í hugann svona einn tveir og þrír.

Verð að gefa mér meiri tíma næst.

fimmtudagur, desember 07, 2006

Kalkúnasagan

Jæja, ég var víst búin að lofa kalkúnasögunni hérna.

Þannig er mál með vexti að ég er alin upp í kaupstað á Höfuðborgarsvæðinu og í þá daga var eiginlega bara ein aðalmatvöruverslun í bænum sem var á þeim tíma rekin af mjög röggsömum og duglegum kaupmanni. Annað sem kannski þarf að koma fram er að þetta var fyrir svona ca 25 árum síðan og þá var vöruúrval ekki það sama og í dag.

Við sitjum þarna við matarborðið í byrjun desember ég, bræður mínir tveir, mamma og pabbi. Pabbi segir svona í fréttum að það sé kominn kalkúnn í búðina. Mamma segir svona með aðdáunartóni já hann er alltaf svo flinkur hann .... og kemur með svona nýjungar í verslunina. Þá kemur svona upp úr öðrum bróður mínum já og þeir eru lifandi! Mamma varð svolítið hissa, en trúði öllu enn, svo fóru þeir að spinna bræður mínir og pabbi, það var hægt að kaupa kalkúninn lifandi og svo yrði hann geymdur fram á aðfangadag, já það var líka hægt að heilsa uppá kalkúninn því hann væri merktur með hálsól þar sem stæði nafn eigandans og maður gæti farið og gefið honum að éta osfrv. osfrv. við vorum farin að grenja úr hlátri en mamma var alltaf jafntrúgjörn, það var ekki fyrr en þeir sögðu að maður gæti fengi að vera viðstaddur slátrunina að mamma fattaði loksins í hvers konar vitleysu við værum komin!!

En þessi saga er alltaf sögð þegar við borðum kalkún og það verður örugglega ekki breyting á því á laugardaginn.

Hafið það gott.

miðvikudagur, desember 06, 2006

Jólaundirbúningur

Jæja nú fer að líða að jólum. Er eitthvað voða lítið í jólaskapi, ég vildi bara að það væri einhver annar árstími. Mér finnst líf mitt ennþá vera í svo miklum ólgusjó og stundum næ ég landi og stundum ekki! Þið skiljið mig kannski ekki það er svo sem ekki von ekki geri ég það :-\ Þetta eru víst ekki svo óalgengar pælingar þegar fólk er svona nýfráskilið og ekki skilið eða illa misskilið æji ég veit það ekki alveg.

En spurningin er hið alræmda Aðfangadagskvöld!! Hvernig eigum við að hafa þetta? Eigum við að vera saman barnanna vegna (og eiginlega okkar vegna, ég held að við vildum það bæði þó það sé asnalegt eins og staðan er), eigum við að vera í sundur stórfjölskyldunnar vegna eða hvað?? Jæja að öðrum pælingum.

En hinum árlega piparkökubakstri er lokið og það var auðvitað svaka gaman eins og venjulega. Svo er hin árlega kalkúnaveisla "a la pabbi" á laugardaginn og hlakka ég mikið til. En það hófst þannig að foreldrar mínir gerðu það til skamms tíma að árlegum viðburði að bjóða okkur börnum og tengdabörnum (bara fullorðnir) í kalkúnajólahlaðborð í Argentínu. Það var mjög gott en svo fengum við einhvern tímann borð kl. 18:00 og þurftum eiginlega að fara út um 9 leytið því borðið var tvíbókað og þá fórum við heim til mömmu og pabba í koníak og líkjör og það var svo gaman hjá okkur að það var ákveðið að hafa þetta bara heima næst!! Þá væri hægt að drekka eins mikið rauðvín og maður gat í sig látið án þess að hafa áhyggjur af reikningum (eins og það hafi verið eitthvað "issue")og sitja eins lengi og maður vildi án þess að fá stressaða þjóna yfir sér. En síðan hefur þetta verið heima hjá mömmu og pabba, og enginn hefur minnst á Argentínu síðan, enda er kalkúnninn hans pabba eiginlega bara miklu betri heldur en hjá snillingunum á Argentínu!

Ég verð eiginlega að segja ykkur eina stórkostlega sögu af okkur fjölskyldunni tengt kalkúnum! Geri það næst.

þriðjudagur, nóvember 28, 2006

Köben

Jæja

Þá er maður loksins búin að fara "heim" til Köben. Það er ótrúlegt hvað maður er enn sleipur í dönskunni þrátt fyrir 10 ára hlé. Við mættum þarna og fórum inn á þetta fína farfuglaheimili. Get sko alveg mælt með því kostar skít og kanil. Danhostel og er staðsett á H.C. Andersen boulevard bara í miðbænum.

www.danhostel.dk

Við vorum saman í 6 manna herbergi, herbergin stór hrein og ágætis bað sem fylgdi með. Pottþétt að maður fer aftur þarna ef maður þarf á gistingu að halda í Köben.

Jæja, íbúðin sem tengdó fékk svo á föstudeginum var alveg frábær, í Christianshavn, í göngufæri við strikið og miðbæinn. Ég leigði svo bíl á föstudeginum til að rúnta svolítið um gamlar slóðir og það var rúntað upp í Herlev, Kagså, Lyngby og DTU, allt okkar heimaslóðir. Við heimsóttum leikskólann og þar var enn að vinna einn starfsmaður síðan sonurinn var þarna fyrir 10 árum. Þetta var æðislegt og svo á að fara að sýna Pyrus "Alletiders nisse" sem jóladagatalið í ár en það var einnig sýnt fyrir uþb. 10 árum síðan, við eigum diskinn með tónlistinni og allt!!

Tíminn stendur í stað!! Stundum, auðvitað hefur sumt breyst en samt, maður fílaði sig soldið eins og kominn heim.

Loksins.

miðvikudagur, nóvember 22, 2006

Börn

Jæja, alltaf bloggar maður um það sem stendur manni næst en það eru börnin. Sú stutta var alsæl með bíómyndina sem mamma keypti í "útlandinu". Reyndar var hún ekki keypt í "útlandinu" bara hjá honum Leifi Eiríkssyni en það er nú aukaatriði. Svo tilkynnti hún mér það að það væru allir soldið lasnir og veikir í leikskólanum þau væru með "kubbuhest". Forvitnilegur hestur það!! En hún væri nú bara svolítið
"hóstalasin".

Svo er það morgundagurinn, loksins rennur hann upp, en þá er ég að fara með "fyrrverandi" tengdó til Köben og tek unglingana með. Ég held að þetta verði frábær ferð, en þetta verður svona soldil pílagrímaferð fyrir mig. Ég bjó nefnilega í Köben fyrir allmörgum árum eða nánar sagt næstum 11 árum og bjó ég þá í 3,5 ár þar. Þótt ég sé búin að fara víða síðan hef ég ekki komið til Köben síðan 1996!! Váá. Ég er líka búin að leigja mér bíl á föstudaginn og nú skal sko rúntað á gamlar slóðir, kíkja á kollegíið, Lyngby storsenter ef það er enn til staðar og kíkja á skólann. Ég hlakka svo til. Svo á auðvitað að rölta strikið og kíkja í Tívolí. Ég segi ykkur frá Köbenferðinni þegar ég kem aftur.

blogg kveðjur

þriðjudagur, nóvember 21, 2006

Róm-Rome-Roma

Vá, ég var í þessari stórkostlegu borg, Róm rokkar eins og unglingarnir segja. Ég hef reyndar komið þarna einu sinni áður en þá náði maður einhvern veginn ekki utan um þetta allt saman. Þetta er allt svo stórt og mikið og yfirskreytt að listaverkin týnast í fjöldanum. En þvílík borg. Við vorum líka hrikalega heppin með veður á meðan allt fraus hér heima sátum við í 20°C stiga hita og sötruðum rauðvín og bjór, bara frábært.

Ég fór einnig til Pompei þar sem dóu einhver þúsund manna fyrir tæplega 2000 árum þegar Vesúvíus gaus sínu fræga sprengjugosi og eitraðar gufur drápu allt sem fyrir varð. Það er svolítið skrítið hvað minni manna er stutt, ef það yrði svona gos í dag þá búa rúmlega 3 milljónir manna á hættusvæði. Svo var annað sem mér fannst svolítið athyglisvert, það var það að í Róm til forna voru embættismenn kosnir með árs millibili þannig að menn urðu að standa og falla með því hvort þeir hefðu nú staðið við öll kosningaloforin. Hér heima er kosið á 4ra ára fresti og er það örugglega gert að ásettu ráði því á fjórum árum gleymir almenningur hverju var lofað og hverju ekki!! Come on! er þetta ekki allt eitthvað "norskt" samsæri.

Jæja ég á örugglega eftir að blogga um kosningar þega nær dregur því ég er mikil áhugamanneskja um það sem gerist í samfélaginu þó ekki sé ég á leiðinni í stjórnmálin, allavega ekki enn.

Jæja nóg úr rauðvínsmarenaða hausnum mínum í bili!!

þriðjudagur, september 05, 2006

"Nýja húsið!!"

Jæja, þá er maður fluttur með allt gengið.
Svona er þetta bara, sú stutta var nú ekki alveg sátt í síðustu viku og sagði að nýja húsið væri ljótt og hún vildi bara fara í húsið sitt í Mosó. Við reyndum að útskýra fyrir henni að nýja húsið væri líka í Mosó en það var hún nú ekki alveg að kaupa. Svo gisti hún hjá ömmu og afa á meðan flutningarnir stóðu sem hæst og fékk svo að skoða "gamla húsið" alveg tómt. Svo sá hún að allt dótið sitt, og þá segi ég sko "allt" dótið; var komið í "nýja húsið" og þá var þetta bara allt í lagi. Það fyndna var svo þegar hún spurði hvort hún færi svo í leikskólann. Æji maður fattar ekki alveg allt sem fer fram í höfðinu á þessum krílum, mín var þá þjökuð af áhyggjum yfir því að nú fengi hún ekki að fara oftar í leikskólann sinn. Ég sem hélt að ég væri að láta þennan skilnað hafa sem minnst áhrif á börnin mín og þau halda öll sínu gamla umhverfi þó að ég myndi persónulega vilja flytja sem lengst í burtu frá þessu öllu saman!

Lífið heldur áfram.