Kosningaúrslit og fleira

Jæja, þá liggja nú kosningaúrslitin fyrir, gekk ekkert sérstaklega vel hjá mínum mönnum og vona ég svo innilega að þeir fari ekki í stjórn og taki aðeins til hjá sér. Það eru menn og málefni þarna sem þarf að hreinsa út.

Greinilegt er að þjóðin vill skoða aðildaviðræður við ESB, það voru þeir flokkar sem vildu það sem unnu þessar kosningar. Ég skil þess vegna ekki afhverju menn eru að tala um að kjósa um það hvort, já athugið hvort, það eigi að fara í aðildaviðræður. Eins og ég hef margoft sagt hér og annars staðar þá verðum við að hefja viðræður og svo kjósum við um hvað það er sem kemur útúr þeim viðræðum. Auðvitað verða skiptar skoðanir og misvísandi upplýsingar en er það ekki alltaf þannig þegar umdeild málefni ber á góma. Ég treysti algjörlega íslenskum almenningi til að velja það sem er best fyrir okkur þegar samningurinn er í höfn.

Allir bíða spenntir eftir því að sjá hvort Samfó og VG nái að mynda stjórn því þeir eru ósammála um stóra ESB málið. Ég hef reyndar áhyggjur af því að Samfó líti á ESB sem alsherjar bjargvætt, sem það er auðvitað alls ekki, og miði allar sínar efnahagsaðgerðir að því að við séum að fara í ESB. Það gengur ekki, það er ekkert búið að ákveða í þessu máli og óháð ESB þarf virkilega að taka til hér í skápum og skúffum og fara í aðgerðir.

Jæja, við bíðum enn spennt og sjáum hvað gerist.

Kosningar - kosningar

Já, vitiði það eru kosningar á laugardag. Hvað á að kjósa? Þar sem ég hef oft haft mjög ákveðnar skoðanir á mörgum hlutum hef ég ekki verið í vandræðum með að blogga hér heilan helling um allt í sambandi við stjórnmál, en núna ég veit það eiginlega ekki. Ég veit eiginlega bara ekkert hvað ég á að kjósa á laugardag, auðvitað ætti ég bara að hlusta á minn landsfund og formann og hlýða, kjósa X-D eins og venjulega, en vitiði, ég er bara ekkert sammála þeim þessa dagana. Burtséð frá öllu ruglinu og vitleysuni, þá myndi ég fyrirgefa þeim það ef ég hefði trú á því sem þeir eru að segja. En jú sumt meikar alveg sens en annað er bara afturhaldssemi og roluháttur.

En þá kemur milljón dala spurningin. Hvað á ég að kjósa í staðin??
Tók einhvern svona kosningakompás á mbl.is og fékk Framsóknarflokkinn 77% sammála, tók hann aftur svona með aðeins breyttum áherslum og fékk aftur Framsóknarflokkinn efstan með 75% en hina flokkana í báðum tilfellum þ.e. Sjálfstæðis, Samfylking og Borgarahreyfingu með alla 75% í fyrri könnuninni en ca 72-73 % í þeirri seinni, þannig að þið sjáið að það er mjótt á mununum. Kannski er ég bara svona óákveðin sem ég held reyndar að sé málið og þá er Framsókn voða seif kostur svona opinn í báða enda og allt það hmmm....

En þá komum við aftur að rót vandans, ég veit ekki hvað er best fyrir þjóðina núna, er það ESB, er það að taka upp dollara einhliða, er það að fella niður skuldir, er það að fella niður verðtryggingu...

Það sem er kannski mergurinn málsins er að klára þetta ESB mál, fara í viðræður og fá samning og bera hann undir þjóðina, sjá hvað við fáum, við getum þá bara hafnað samningnum ef okkur líst ekki á eða ef okkur finnst hann of dýr... Ég er ekkert viss um að ESB sé svarið við bænum okkar, og er eiginlega viss um að það er það ekki, en það verður að skoða þann kost til hlítar, ekki ýta honum útaf borðinu strax.

Svo er það myntmálið, er kannski best að halda bara í lasna krónu og reyna að lífga hana við, er best að taka nýja mynt strax, eða er best að miða að því að taka upp evru í framhaldi af samningaviðræðunum, sem svo kannski verða felldar og þá sitjum við uppi með enn lasnari krónu hmmm....

Jú ég vil nýta auðlindirnar og já ég er alveg til í smá meiri stóriðju, ef hún sýnir sig að skila aðri, ég vil ekki fara í framkvæmdir bara til að fara í framkvæmdir, við eigum alveg að kunna að finna útúr því hvaða arð við viljum fá útúr þeim.

Svo ef við lítum á þessa blessuðu skjaldborg sem slá átti um heimilin, hmmm... mér finnst bara vera sett fata undir lekann en það er enginn sem nennir uppá þak til að gera við... Einu úrræðin sem bjóðast eru fyrir fólk sem er komið með allt í klessu. Er ekki betra að hjálpa fólki áður en allt fer í klessu, það er svo erfitt fyrir sálartetrið að vera með allt í klessu og við gætum örugglega sparað soldið í heilbrigðiskerfinu ef við björguðum fólkinu fyrr....

Já spara í opinbera kerfinu, það ætti nú ekki að vera svo hrikalega erfitt, auðvitað eru margar stofnanir vel reknar, en margar síður. Mér finnst t.d. aðþað ætti alvega að vera hægt að loka eitthvað af þessum sendiráðum sem Halldór Ásgrímsson opnaði hér hvert á fætur öðru með pompi og prakt. Til hvers að vera með sendiráð alls staðar, afhverju ekki reka samnorræn sendiráð sem myndu sinna öllum Norðurlöndunum á einum stað, er það ekki bara nokkuð góð hugmynd.

Annað svona í bríaríi væri ekki hægt að selja eitthvað af þessu dópi, sem fannst þarna á skútunni, í útlöndum... við erum hvort eð er búin að segja okkur úr lögum við þessi ríki, það væri örugglega hægt að stoppa eitthvað uppí þetta blessaða fjárlagagat sem allir eru að tala um hehehehe.....

Draumalandið

Fór í bíó í síðustu viku og sá Draumalandið.

Æji ég veit það ekki, mér leið ekkert vel á þessari mynd, leið pínulítið eins og glæpamanni. Jú, jú ég hef unnið við að skoða stóriðju og ýmsar framkvæmdir tengdar henni síðasta áratuginn eða svo, en í myndinni er mjög svo drungalegur boðskapur. Ég er reyndar ekki búin að lesa bókina, hún er á náttborðinu mínu, en hef einhvern vegin ekkert komist áfram með hana, sé til hvernig það þróast.

Mér finnst vera gert lítið úr landsbyggðafólki í þessari mynd og gerir grín að því þegar Húsvíkingar og Reyðfirðingar fagna samningum um komu álvers, eitthvað svona æji greyin þau vita bara ekki betur....

En boðskapur myndarinnar er sá að erlend stórfyrirtæki séu með áætlanir um yfirtöku auðlinda þeirra vesalings þjóða sem þeir setja verksmiðjur sínar í. Já, einn punktur var soldið fyndinn en það var þegar fyrrverandi bæjarstjóri þeirra Reyðfirðinga var tekinn tali og hann sagðist vinna nú sem verkefnastjóri hjá ALCOA. En stuttu áður var búið að ræða þá samsæriskenningu að þessi fyrirtæki borguðu stjórnmalamönnum og þeim sem einhverju réðu undir borðið og jafnvel setti þá á launaskrá. Fyrrverandi bæjarstjórinn átti semsagt að sanna þessa kenningu hehehe...

Þeirri skoðun öfgafullra náttúrverndarsinna hefur verið haldið mjög á lofti, að ekki megi reisa verksmiðjur heldur eigum við að gera "eitthvað annað". Jú en hvað? Þá er fátt um svör... jú ferðamennska... en hún mengar líka, þessir ferðamenn þurfa að komast á milli staða og nota til þess koltvísýringspúandi farartæki sem fara illa með andrúmsloftið.

Margt landsbyggðafólkið vill hafa meiri fjölbreytileika í sínum atvinnumöguleikum og vill eitthvað annað en sjávarútveg og búskap. Fólkið t.d. á Reyðarfirði gat ekki ákveðið að vinna bara við eitthvað annað, það verður einhver að vilja borga brúsann, auðvitað leysir álver ekki allt en störf og atvinnustarfsemi sprettur ekki bara af sjálfu sér, óháð markaðslögmálum.

Jæja, en ég allavega sá þessa mynd og jú hún vekur mann soldið til umhugsunar en er kannski einum of öfgafull og fullyrðingar í henni, margar hverjar, standast engan veginn.

Menn sem hata konur

Já þetta voru góðir Páskar. Hefði viljað fara eitthvað á skíði, en er með bilað hné í augnablikinu og sleppti því í þetta sinn, borgar sig ekki að ögra sér um of sko...
En í staðin náði ég að slappa ótrúlega vel af og hreinlega datt í eina bók, sem heitir "Menn sem hata konur", keypti hana fyrir 2ur árum á Kastrup flugvelli á dönsku, vissi ekki að ég væri að kaupa eina mest umtöluðu sakamálasögu á Norðurlöndum síðustu árin.
Höfundurinn var Stieg Larsson og var sænskur, fæddur árið 1954 og lést árið 2004 úr hjartaáfalli. Kaldhæðni örlaganna olli því að fyrsta bókin í seríunni kom ekki út fyrr en árið 2005 svo hann náði aldrei að upplifa gríðarlegar vinsældir bókanna, sem urðu alls 3.
Allavega er þó nokkuð síðan ég byrjaði á bókinni, og gekk þetta nú frekar hægt svona framan af, en svo bara kom það, ég gat ekki lagt hana frá mér, stóð yfir pottunum á Páskadag að hræra í sósunni með pískinn í annarri hendinni og bókina í hinni. Þetta er ein besta sakamálasaga sem ég hef lesið og ótrúleg persónusköpun sem á sér stað í bókinni og flækjurnar mjög snilldarlega útfærðar. Ég gat ekki hætt fyrr en ég kláraði bókina en um leið og hún kláraðist var ég líka soldið svekkt yfir því að henni væri lokið hehehe... ætla sem allra fyrst að útvega mér bók númer 2 og 3.
Ég semsagt mæli með þessari bók við hvern sem er og bið ykkur um að láta ekki hugfallast þó bókin sé hátt í 600 blaðsíður.

Konur og menntunarsaga þeirra.

Komst yfir mjög skemmtilega bók í gær... hún fjallar um menntamál kvenna og þróun þeirra á fyrri hluta síðustu aldar.

Hún heitir Íslenska menntakonan verður til og er eftir Valborgu Sigurðardóttur.

Þegar maður spáir í þetta þá var ekki sett í lög að konur "mættu" taka stúdentspróf fyrr en 1897.

Konur máttu kjósa til bæjar og sveitarstjórnar ef þær voru ekkjur eða einar frá árinu 1888.

Það var ekki fyrr en árið 1911 sem konur máttu gegna embættum öðrum en kennarastöðum eins og prestsembættum, eða læknisembættum.

Fyrsta konan sem útskrifast frá Háskóla Íslands gerði það árið 1917 úr læknisfræði.

Ef maður kafar svo ofan í bókin betur má sjá mjög svo skemmtilegar umræður og ýmis rök fyrir því að konur ættu ekki að gegna embættum.

T.d. orðrétt þegar fjallað var um að aðalhlutverk kvenna að ala og ala upp börn:

"Þetta stórvirki hefur á konum hvílt alt til þessa og þetta afrek hafa þær af hendi leyst. Ef konan færi nú að vasast í mörgu öðru, er hætt við, að barnauppeldi sæti á hakanum hjá henni. Og óhollar afleiðingar af því eru hverjum manni auðsæjar.

spurning hvort hægt sé að rekja bankahrunið til þessa ehemm...

Ég velti því bara fyrir mér, hvað óskaplega er stutt síðan, ekki 100 ár, og hvað rosalega mikið hefur breyst á þessari síðustu öld, sérstaklega í kvennréttindamálum.

Einnig held ég að allar ungar konur hafi gott af því að kíkja í þessa bók, því mér finnst eins og þær átti sig ekki á því hvað mikið hefur áunnist og hve mikilvægt það er að halda baráttunni á lofti.

Fréttamennska og ræða Davíðs!

Ég tók mig til og hlustaði á skemmtiræðu Davíðs Oddssonar frá Landsfundi sjálfstæðismanna. Hún er ekkert svo löng og er tiltæk á netinu. (Reyndar má finna allar þær ræður sem fluttar voru á þessu þingi á slóðinni xd.is). Ástæða þess er að ég hef heyrt brot og brot úr þessari ræðu í fjölmiðlum og fékk alveg grænar bólur. Jú þetta var svona ræða sem frekar hefði átt heima sem skemmtiræða eða sem ræða á þorrablóti, en þegar maður hlustar á hana í heild sinni kemur hún alls ekki jafnilla út og það sem sýnt hefur verið úr henni í fjölmiðlum. Þau brot sem hafa verið sýnd eða spiluð, eru öll tekin í samhengi og þess vegna lítur þetta mun verr út þannig en í heild sinni.

Þið skuluð alls ekki misskilja mig, ég hef haft þá skoðun að Davið hefði nú bara átt að setjast í helgan stein og skrifa æviminnigar sínar þegar hann lét af störfum sem forsætisráðherra og hann hefði aldrei átt að fara í Seðlabankann, ekki endilega af því að hann hafi eitthvað staðið sig svo rosalega illa, ég ætla ekki að dæma um það, en þetta var mjög svo pólitísk ráðning og ég er svona bara yfirhöfuð soldið á móti slíkum. Ég er líka á því að hann hefði ekkert átt að vera að halda þessa ræðu þarna á landsþinginu og dissa allt og alla eins og krakki í fýlu. En það má samt með sanni segja að það hefur verið mun meira gert úr þessu sem hann sagði þarna en tilefni voru til, og það sem mér þótti reyndar merkilegast í þessu öllu var að eftir þennan fræga landsfund að þá var það ræða Davíðs sem var aðalumræðuefnið, sem er nú bara brandari útaf fyrir sig sko... Ég held að fjölmiðlamenn mættu nú aðeins fara að líta í eigin barm og hætta þessum poppúlisma í fréttamennsku og snúa sér að því að skilja hismið frá kjarnanum.

Tala um að berja hausnum við steininn hehehe...

"Worrying is the same thing as banging your head
against the wall. It only feels good when you stop."

— John Powers: Author and motivational speaker -

Að berja hausnum við steininn, berja járnið á meðan það er heitt eða eitthvað þannig...

Fór á mjög góðan fyrirlestur um daginn. Hún hélt fyrirlesturinn hún Kolbrún B. Ragnarsdóttir, fjölskylduráðgjafi og hét hann "Það býr sigurvegari í þér". Ég ákvað bara að taka hana bókstaflega og skrá mig bara á næsu ólympíuleika... veit ekki aaalveg í hvaða grein... æji, það eru alveg 3 ár þangað til, hlýt að finna eitthvað....

Nei grínlaust, en svo eins og alltaf í svona fyrirlestrum kemur hjá manni, já en þetta er bara svona almennt "common sense". Auðvitað, þetta er allt svoleiðis, en maður virðist samt þurfa að heyra það 100 sinnum til að fatta það sko....


Ég er reyndar ekki að segja að ég hafi eitthvað fengið uppljómun þarna en...

Spurningarnar voru:

Hvað viltu? Draumar þínir, settu þér markmið
Hvað geturðu? Trúðu á sjálfa þig
Hvað þorirðu? Dansaður við óttann
Hvaða ábyrgð ertu tilbúin að taka? Taktu fulla ábyrgð
Hvaða úthald hefurðu? Það sem þarf
Hvers virði er það sem þú ætlar að gera? Lífsnauðsyn - Ástríða

Svo talaði hún um að jákvætt fólk lifði uþb. 7-12 árum lengur en neikvætt.

Niðurstaðan er, þú getur allt sem þú vilt og aðeins meira ef það er það sem þarf.

Brostu.

Landsþing sjálfstæðismanna

Æji, nú ætla sjálfstæðismenn enn og aftur að klúðra þessu öllu... þeir verða að átta sig á því að þeir komast ekkert áfram á gamalli frægð.

Jú, ESB er umdeilanlegt, það er alveg rétt, en þeir eru bara búnir að afskrifa það... það er ekki í lagi með þá... auðvitað þurfum við að fara í aðildaviðræður og sjá hvað kemur útúr því....

Ég er reyndar að vona að Bjarni vinni formannsslaginn, held að hann sé meiri diplómat og geti frekar náð til þjóðarinnar en hann Kristján....

Púff... ég gæti alveg trúað mér til að kjósa eitthvað annað en minn gamla flokk í vor... þeir eru bara ekki að ná þessu sko.

Stjórnmálin þessa dagana

Það er nú soldið svoleiðis í dag að margir eru með hugmyndir um lausnir, en einhvern veginn er ekki búið að sannfæra mig enn um það hvað er réttast að gera.


1. Skuldir heimilanna

Á að fella niður 20% skulda allra heimila, eða bara hluta þeirra og hvaða skuldir á þá að taka inn, bara íbúðaskuldir eða eiga bíllán, yfirdráttarlán og önnur neyslulán að koma inn í reikninginn hmmm.... Á að fella niður skuldir á öll heimili, sumum þykir það réttast, en þá kemur á móti að við værum að eyða peningum ríkissjóðs ja eða peningum sem ríkissjóður á ekki einu sinni, í fullt af fjölskyldum sem þurfa ekkert á þessu að halda, en á móti kemur að ef við gerum þetta bara fyrir suma, þá hverja? Svo koma þau rök, að ef þetta er gert jafnt á alla, þá hafa þau heimili sem þó standa ágætlega meira á milli handanna og geta veitt þeim peningum aftur útí þjóðfélagið í formi neyslu eða sparnaðar.

Svo ræða sumir um að færa bara vísitöluna aftur um einhver stig, miða jafnvel við einhverja dagssetningu hmmm... já kannski, en hvað þá með lífeyrisþegana sem þegar hafa mátt blæða um þau 25% sem lífeyrissjóðirnir hafa rýrnað um, eiga þeir svo líka að tapa þessum 20% í viðbót sem vísitalan hefur hækkað um, ég veit það ekki.


2. ESB

Já ég er reyndar komin með sterka skoðun í því máli, ég vil að fari verði í viðræður og svo verði niðurstaðan lögð fyrir þjóðina. Við vitum ekkert hvað við fáum fyrr en við byrjum að semja. Það þýðir hvorki að ákveða það að fara í ESB "no matter what" eða hitt að slá það bara strax útaf borðinu og gefa sér að við fengjum ekki þetta og ekki hitt.

Ég veit ekki hvort það er farsælast fyrir mína þjóð að standa utan ESB eða ekki, fyrr en ég sé samninginn.


3. Gjaldmiðillinn

Hmm... er krónan ónýt? Ég veit það ekki, það hefur sína kosti að vera með eigin mynt og geta þá soldið sveiflað hlutunum eftir því sem hentar hverju sinni, á móti kemur að það er dýrt og svo er það óstöðugleikinn sem fylgir, þessar stöðugu sveiflur.

Þá kemur hitt, ef krónan er ónýt, eigum við þá að taka upp dollar? Já eða ganga í ESB og taka upp evruna?


Svo eru að koma kosningar og ég hef ekki hugmnynd hvað ég á að kjósa eða hvort einhver listi er með hugmyndir sem falla að mínum, sem eru nú reyndar eins og þið sjáið svona frekar takamarkaðar hmmm...

Æji, hvað ég er fegin að vera ekki hagfræðingur þessa dagana..........

Fúlar á móti!

Jæja, ég fór á leikrit í gærkveldi sem heitir "Fúlar á móti", þetta er leikrit sem fjallar um breytingaskeið kvenna og miðaldra konur svona yfirleitt. Leikkonurnar Björk Jakobsdóttir, Edda Björgvinsdóttir og hún Helga Braga fara á kostum, þarna gera þær óspart grín að sjálfum sér og konum á svipuðum aldir.

Við fórum 12 saman að sjá leikritið, semsagt vorum þarna 3 konur á fimmtugsaldrinum, ein aðeins yngri, tveir menn á fimmtugsaldrinum og svo það sem skemmtilegast er að við vorum með fullt af unglingum, einn 21 árs, annan að verða 20, tvö sem verða 18 á þessu ári og tvö sem verða 16 á þessu ári. Þarna hlógum við og hlógum og ég hló svo mikið að tárin runni niður kinnarnar hehehe... fyndnast var að krakkarnir hlógu svo mikið líka og svo kom á eftir, mamma ég kannaðist sko við þetta og þetta og þetta.... hehehe...

Ég kannaðist svo sem við ýmislegt líka, þó ég eigi kannski erfitt með að viðurkenna það, en þarna var líka fullt sem ég kannast sko ekkert við og dró því þá ályktun að það sé langt í það að ég verði miðaldra....

Í nýrri vinnu, ja eða þannig...

Nú er búið að loka vinnustaðnum mínum, ég er nú hjá sama fyrirtæki en sit við annað borð og í öðru húsi.

Hér er opið rými og sitjum við í 4ra manna stjörnubásum. Þó að ég vinni hjá sama fyrirtæki þá fylgja ekki allir með okkur hingað af gamla staðnum heldur var okkar litla vinnustað skipt á tvo staði, við vorum 8 send hingað en 6 fara á annan stað.

Þetta er nú svolítið átak, svona þegar maður er búinn að vera á sama stað í 13 ár, auk þess sem það tekur mig uþb. tvöfalt lengri tíma að komast í vinnuna heldur en áður og þá er ekki tekið tillit til umferðar, en gamli vinnustaðurinn var uppi á Höfða og yfirleitt var umferðarteppan ekki byrjuð þegar ég beygði útaf Vesturlandsveginum í vinnuna.

Það eru svo sem ákveðnir kostir í þessu líka, hér er mötuneyti (ef kost skyldi kalla, bætast örugglega einhver kíló við hmm...), og svo er hér mun fleira fólk og meiri svona dynamik. Auk þess benti einhver mér á að það væri mun styttra í Kringluna héðan en af gamla staðnum hehehe.... ég sem forðast það eins og pestina að fara þangað, fæ yfileitt hausverk af öllu saman hehehe.... Jú og hér eru líka mun fleiri strákar ;).

Reyndar sakna ég nú smá svona gamla staðarins, spjallsins, hádegishlésins, og ekki síst fólksins sem ekki kom með okkur hingað.

En lífið heldur áfram...

Prófkjör

Nú um helgina voru prófkjör víða, í mínu kjördæmi voru bæði prófkjör hjá Sjálfstæðismönnum og hjá Samfylkingu. Greinilegt er að konurnar hafa verið duglegar að koma og taka þátt, því nýju forystumennirnir á þessum tveimur listum eru mjög svo myndarlegir og hafa mikinn "kjörþokka". Svo er spurning hvað liggur á bak við myndarlegt útlitið. Hef reyndar ágætis trú á báðum þessum mönnum og efast ekki um að þeir séu með greind vel yfir meðallagi....

Einhvern tíman sem unglingur sagði ég að ég kysi bara þann lista þar sem mér þætti efsti maður myndarlegastur... hmm.... ég verð í miklum vandræðum í vor hehehehe....

Afmæli

Enn á ný er komin "afmælisvertíð" hjá mér, tvö af börnum mínum eru "Fiskar" þ.e. í stjörnumerkinu fiskar.

Í gær hélt ég uppá afmæli þeirra fyrir fjölskylduna, hef gert það undanfarin ár, algjör óþarfi að baka margar perutertur og fá fjölskylduna hér í kaffi með tveggja vikna millibili hehehe.....

Á morgun er svo "leikskólaafmæli", þ.e. "blöðruhópurinn" kemur ásamt nokkrum aukadömum og verður þetta mikið fjör þ.e. þegar 10 leikskólakrakkar koma saman svona eftir leikskóla.

Jæja en allavega verður hér í boði pizzur og hundakökur á morgun.

Milljarða.....

Já talandi um milljarða, þá fór ég tvisvar í vikunni á sýningu sem tengdist einhverju svona milljarðadæmi. Hvað er milljarður? jú þúsund milljónir, en hvað eru þúsund milljónir? Ég persónulega skil svona aðeins færri milljónir eins og 30 milljónir sem er svona verð á góðri íbúð, tvær milljónir sem eru svona verð á sæmilegum bíl, 5 milljónir sem eru svona meðalárslaun fyrir skatta osfrv. Ég get svona séð fyrir mér allt að kannski 100 milljónum, það eru stærðir sem ég skil.. eftir það verður þetta bara heill haugur af peningum....hmmm...

Á fimmtudagskvöldinu fór ég og sá sýninguna "Milljarðamærin snýr aftur" í Borgarleikhúsinu og var það einstök sýning. Bæði voru leikararnir frábærir og svo er ádeila leikritsins líka mjög tímabær. Getur maður fengið allt ef maður á nógu mikinn pening, er fólk tilbúið að gera hvað sem er fyrir peninga? Hvenær er örvæntingin orðin nógu mikil til að fólk sé tilbúið að leggja öllum sínum siðferðislegum gildum? En allavega mjög gott leikrit og ég get mælt með því við hvern sem er.

Í dag sá ég svo kvikmyndina "Viltu vinna milljarð?". Hún er einnig mjög góð og sýnir okkur inn í heim, munaðarlausra barna á Indlandi, maður fær nú bara hroll þegar maður hugsar til þess að það eru mörg börn enn í dag á Indlandi sem búa við þessi kjör. Boðskapur myndarinnar er kannski ekki svo mikill, en samt að ekkert er svo með öllu illt að ekki boði nokkuð gott hmmm... eða enginn þannig séð, en meira svona að sýna eymd og fátækt.

Allavega er ég svo sem engu nær hvað milljarður er stór og mikil upphæð eða stór stafli af peningum, en get innilega mælt með báðum þessum sýningum.

Fundasetur

Já þessi vika hefur verið frekar svona þéttsetin af fundum. Bæði vinnutengdum, tengdum félagsstörfum sem ég er í og svo stjórnmálafundum.

Einhvern tíman var sagt að vinnuævin væri þannig að í upphafi ynni maður mikið en færi lítið á fundi en eftir því sem á liði starfsævina ynni maður minna en meiri tími færi í fundarsetur... skv. þessari viku þá er ég á leiðinni á eftirlaun hehehe....

Allavega sat ég tvo mjög skemmtilega stjórnmálafundi, innst inni hvílir í mér forsætisráðherra sko... hehehe... nei bara jók, en ég hef löngum haft soldinn áhuga á stjórnmálum og í þessari viku buðust tveir fundir þar sem fólk í framboði fyrir sjálfstæðisflokkinn í SV kom og kynnti sig.

Á fyrri fundinum voru 3 konur sem allar eru í framboði, en þær eru Þorgerður Katrín, Ragnheiður Ríkharðs og Bryndís Haraldsdóttir, þar sem tvær þessar síðarnefndu búa hér í bæ, en Þorgerður kom úr Hafnarfirði sem gestur. Þetta var nú ekkert sérstaklega fjölmennur fundur en mjög fjörugar umræður spunnust og var ýmislegt látið fjúka.

Á seinni fundinum komu Bjarni Ben, Jón Gunnarsson og Bryndís aftur. Þessi fundur var nú ívið fjölmennari og mun fleiri karlmenn mættir í salinn. Þarna spunnust líka nokkrar umræður þó ekki fyndist mér þær eins fjörugar og á fyrri fundinum, enda notar Bjarni kannski soldið fleiri orð til að koma skoðunum sínum á framfæri eða... hann talaði allavega voða mikið, þó ekki muni ég allt sem hann sagði hehehe... enda er maðurinn fjallmyndarlegur hmmm....

En kannski er aðalatriðið í þessari umfjöllun minni það að ég fór á þessa fundi til að sjá hvort einhver von væri enn í flokknum mínum og já... ég hef trú á þeim. Þó að þau hafi setið við stjórnartaumana þegar allt fór í bál og brand, að þá treysti ég þeim langbest til að koma okkur uppúr þessum öldudal sem við erum í.

En það var eitt sem ég vildi koma hér að, mér hefur þótt lengi að konur eigi undir högg að sækja í sjálfstæðisflokknum og var Bjarni nú m.a. spurður útí það á fundinum og þótti mér það mjög góður punktur. En flokkurinn hefur mun minna fylgi meðal kvenna en karlmanna. En svo gat ég nú ekki setið á mér og á leið Bjarna útaf fundinum stoppaði ég hann og hélt smá tölu yfir honum hvað flokkurinn ætti að gera til að eiga séns í fylgi kvenna... bara svona þurfti að koma nokkrum punktum að, vona að hann hafi vit á að taka þá til greina.

Eitt enn, hann Bjarni minn klikkar reyndar soldið á einu, jú jú hann er af ríku fólki kominn og fæddur með silfurskeið í munni. Mér finnst að stjórnmálamenn þurfi aðeins að líta sér nær, sérstaklega í þessari kreppu, en á fundinn mætti Bjarni í mjög flottum jakkafötum efast ekki um að þau hafi kostað skildinginn, en það er kannski allt í lagi en að mæta svo á Benz 500 með einkanúmerinu 193 finnst mér aðeins skotið yfir markið, hann hefði kannski getað komið á konubílnum, hmm... nema það sé Benzjeppi, líka á einkanúmerum hehehe.... (man reyndar eftir því að pabbi hans átti alltaf bíl með númerinu G193.....)

jæja nóg í bili

Viðburðarík vika.

Já... nú er komin heil vika sem ég hef ekki bloggað. Vá þetta var soldið buisy vika. Sonurinn átti afmæli á mánudag og við fórum gamla fjölskyldan á Ask að fá okkur að borða, auk þess sem það var bolludagur var maður auðvitað úttroðinn af mat og öðru. Svo var sprengidagur á þriðjudag og enn var borðað. Á miðvikudag var svo öskudagur og þá fór Skottan mín í kisubúning og eftir leikskóla var svo afmæli hjá vini hennar.

Á fimmtudaginn mættum við í foreldraviðtal hjá kennara Gelgjunnar og hún fékk frábæra umsögn, eins og við var að búast. Nú er bara spurning í hvaða skóla hún vill fara í haust, hún verður nú vonandi svo vel sett að hún getur valið.

Saumaklúbbur var á fimmtudagskvöldið, rosa fjör, langt síðan við hittumst síðast, engar nýjar óléttusögur, enda erum við svona komnar á þann aldur að við erum hættar að eiga börn, farnar að bíða eftir barnabörnum hehehe...

Alla vikuna var ég reyndar með mikið kvef og einhvern hita og endaði svo á penicillínkúr fyrir helgina, frekar fúlt, en ég held bara að þetta sé í fyrsta skipti á ævinni sem ég enda á sýklalyfjum í framhaldi af kvefi.

Laugardagskvöldið var nú eiginlega toppurinn á tilverunni, og má þakka því fyrirbrigði sem nefnist "fésbók" en þar voru skipulagðir endurfundir nokkurra árganga úr Garðabænum. Þetta var eins og einhver sagði "útópískt" eða eins og önnur orðaði þetta "Hvað eru eiginlega þessir kallar og kerlingar að gera hér" hehehe..... Þarna hitti maður heilan helling af fólki sem var með mér í gaggó og barnaskóla, alveg ótrúlegt. Við höfðum á orði stelpurnar að það væri bara fyndið hvað strákarnir væru orðnir kallalegir en við ennþá miklar pæjur, þó sjálfsagt megi það þakka þolinmæðum hárgreiðslukonum útí bæ sem nenna endalaust að hylja gráu hárin og svo höfum við konurnar það framyfir kallana að sjálfsagt þykir að við berum framan í okkur alls konar spartsl og litað krem auk maskara, augnskugga, varalits og hvað þetta heitir eiginlega allt saman ......

En allavega var þetta mjög viðburðarík og á flestan hátt mjög ánægjuleg vika.

18 ára.

Já nú er einkasonurinn og elsta barnið mitt ekki lengur barn í lagalegum skilningi, hann varð fullorðinn í dag, með sjálfræði og fjárræði, má gera allt nema kaupa áfengi. Hmmmm.... mikið fannst manni maður sjálfur vera fullorðinn á þessum árum, maður gat allt, já og gerði hehehe...

En ég man það eins og það hafi gerst í gær þegar sonurinn fæddist, auðvitað gleyma mæður aldrei þeirri upplifun að fæða barn, en ég held að það sé samt einstök upplifun svona að eiga fyrsta barn. Þó þetta hafi verið mikið basl og gengið illa, þá gleymdist það einhvern veginn allt saman þegar ég fékk hann í fangið...

Hann var eldrauður, með mikið svart hár og fremst á enninnu snérist hárið í svona hvirfil, það var svona hrikalegur sveipur á greyinu... hehehe... þessi sveipur hefur svo sem oft verið til umræðu og mikið verið hlegið að honum, sérstaklega í seinni tíð, enda stöðugt til vandræða... hehehe...

Svo grét hann allar nætur fyrstu 6 mánuðina.. já ýkjulaust, hann byrjaði á miðnætti og grét til fjögur á morgnana... þá sofnuðum við mæðginin útkeyrð og sváfum til hádegis...

En í dag er þessi ungi maður stolt foreldra sinna og ég held að við höfum bara skilað af okkur ágætis verki hehehe....

Og auðvitað finnst mér hann vera sætasti strákur í heimi...

Eilífðarhamingja

Ég man ekkert hvort ég hef birt þetta hér áður, en góð vísa er aldrei of oft kveðin.


Eilífðarhamingja:

Þegar ég var yngri, vóg ég nokkrum kílóum minna.
Ég þurfti aldrei að halda maganum inni þegar ég fór í þröngan kjól.

En nú, þegar ég er orðin eldri, hefur líkami minn brotist til frelsis. Og um þann hluta hans sem einu sinni var mitti, eru þægileg teygjanleg efni.

Ítölsku skórnir þurfa að vera tveim númerum stærri en áður, ef ég kem þá fótunum yfirleitt í þá, og skrefbótin á sokkabuxunum sígur allt of oft niður undir hné.

En ég hef einnig lært að það skiptir engu máli hvað gerist, eða hversu DIMMT virðist yfir öllu í dag. Lífið heldur áfram og á morgun kemur betri dagur.

Ég hef lært, að það segir mikið til um manneskjuna hvernig hún bregst við þessum þremur hlutum:
1. Rigningardegi
2. Týndum farangri
3. Flæktu jólatrésskrauti

Ég hef lært, að óháð því hvernig samband okkar er við foreldra okkar, komum við til með að sakna þeirra, þegar þau eru horfin á braut.

Ég hef lært, að það að verða sér úti um peninga og hluti, er ekki það sama og að skapa sér líf !!

Ég hef lært, að af og til býður lífið okkur upp á annað tækifæri.

Ég hef lært, að maður getur ekki farið í gegnum lífið með hornabolta-hanska á báðum höndum. Öðru hvoru verður maður líka að gefa boltann til baka.
Ég hef lært, að þegar ég ákveð eitthvað beint út frá hjartanu, þá hef ég yfirleitt hitt á hina einu réttu ákvörðun.

Ég hef lært, að þó að ég sé sár, þurfi ég ekki að særa aðra.

Ég hef lært, að á hverjum degi eigi maður að rétta öðrum höndina.
Allir þurfa hlýjar hugsanir og vinalegt klapp á axlirnar.
Ég hef lært, að ég er alltaf að læra eitthvað nýtt.

Ég hef lært, að það sem þú segir og gerir vill gleymast, en fólk gleymir ekki hvernig þú lætur því líða.

Smá áminning

Stundum þegar maður er að svekkja sig á líferni sínu eða á því að hreyfa sig nú ekki nóg, ja eða á aukakílóunum er ágætt að muna boðorðið:

Lífið á ekki að vera rólyndis rölt að grafarbakkanum með það að markmiði
að komast örugg á áfangastað í huggulegum og vel varðveittum líkama. Miklu
heldur á það að vera blússandi gleðibuna og ískrandi yndisflug með
súkkulaði í annarri og vínglas í hinni í fullnýttum og gatslitnum skrokki
öskrandi...

Fjárans fjör sem þetta er!