Svörtuloft

Ætla að halda áfram hér með bókarýnina, eða þannig, þetta er nú kannski meira svona listi og upprifjun fyrir mér hvaða bækur ég hef verið að lesa. 

Ég fékk Svörtuloft hans Arnaldar Indriðasonar í jólagjöf og húrra.... Nú held ég að ég sé örugglega búin að lesa allar bækurnar hans Arnaldar og mér fannst þessi best.  Jú stórt sagt og allt það, en hún hélt mér í spennu þar til yfrlauk og það tók ekki langan tíma.  Hún er fyndin og margar smellnar lýsingar í henni. 

Þarna blandast saman eiginlega 3 mismunandi ótengd mál.  Morgunblaðsstuldurinn mikli, saga ógæfumannsins og sagan um fjárkúgunina og morðið.

Allavega ef ég væri með stjörnukerfi frá 1-5 fengi þessi allavega 4,5.

Horfðu á mig

Ég fékk bókina "Horfðu á mig" eftir Yrsu Sigurðardóttur í jólagjöf.  Ég hef áður aðeins lesið eina bók eftir Yrsu og hét sú "Þriðja táknið", ég veit það ekki ég var ekkert voðalega hrifin af henni, en þessi bók þ.e. þessi nýja er allt öðru vísi og miklu, miklu betri.  Allavega náði hún mér alveg og mér finnst Yrsu ganga snilldarlega að segja eiginlega tvær sögur í einni og ná að flétta þeim svo saman í restina.  Hún greip mig allavega og las ég hana í einum grænum.  Mæli með henni við fólk sem hefur áhuga á glæpasögum sem gerast í nútímanum.  Þarna er Þóra að rannsaka mál sem gerist á sambýli fyrir fatlaða og um leið fléttar hún saman við þá sögu draugasögu úr Mosó...  Allavega góð útkoma, til hamingju Yrsa.

Out Stealing Horses

Ég ætla að reyna að halda áfram með bókagagnrýnina mína hérna og fjalla aðeins um jólabækurnar og þær bækur sem ég hef lesið undanfarnar vikur.  Fyrsta las ég "Out stealing horses" sem er eftir norskan höfund, Per Petterson, ég keypti hana reyndar á meðan ég var úti í Bergen en kaldhæðni örlaganna olli því að ég keypti hana á ensku en ekki norsku.  Þessi bók er soldið langdregin og þung, þó ekki sé hún löng eða þykk.  Hún  náði mér allavega ekki alveg þó hún væri afskaplega falleg og náttúrulýsingarnar góðar í henni.  Kannski er ég bara orðin svona spennufíkill og það gengur ekkert fyrir mig að lesa einhverjar svona hámenningarlegar bókmenntir hmmm....  Þetta er margverðlaunuð bók og að mörgu leyti mjög svona djúp þegar maður pælir í því.  Hvað fær mann, sem er vanur öllum þægindum nútímalífs, til að flytja útí skóg og búa einn langt frá öllum og öllu, þar sem hann þarf að hafa áhyggjur af því að hafa eldivið og hvernig hann eigi að geta hreyft bílinn ef snjóar.....  smátt og smátt kemst maður að hverju maður er að leita, hann er að leita að rónni og friðinum og einsemdinni, en er í raun ekki einmanna....

En allavega hún var svo sem góð þegar upp var staðið en mér hefur bara sjaldan gengið jafnilla að komast í gegn um eina bók sko....

Febrúarblogg

Æji, ég er ekki nógu dugleg í þessu bloggi.  Skrítið hvað þarf lítið til að slá mann útaf laginu.  Ég sem á erfitt með að slappa af og er oftast á fullri ferð er bara búin að vera í "slow motion" þetta árið.  Byrjaði árið á því að fara í hnékrossbandaaðgerð á afmælisdaginn minn semsagt fyrst í janúar og er bara búin að vera í mínus síðan.  Fór ekkert í vinnu í tæpar tvær vikur og hóf svo vinnu á hálfum dampi, og ég meina það hvert fór þrekið mitt og orkan...   bara púff....  sé að ég þarf greinilega að fara að vinna markvisst að því að bæta mig fyrir sumarið, en samt er það takmörkunum háð, þar sem ég má ekki vera fullri ferð strax....  Jæja, ekkert svona grát og volæði, þetta er bara á uppleið núna, sólin fer að hækka á lofti og lífið blasir við mér.....

Gullkorn

Stundum falla gullkorn hér sem verður að skrá, kannski það sé ágætt að gera það hér.  Sú stutta hafði á orði í  gærkveldi er hún horfði á líkamsræktarkallana Ívar Guðmundsson og Arnar Grant, hvað þeir væru svakalega massaðir...  (sko hún er sex ára) svo bætti hún við....  þegar ég verð stór ætla ég að giftast mössuðum manni....

Ok þar höfum við það...

Brennu-Njálssaga

Ég á son sem er í menntaskóla, honum finnst ekkert sérstaklega gaman að lesa og sérstaklega ekki skólabækurnar, það sem bjargar honum í sinni góðu skólagöngu er að hann á mjög auðvelt með að læra hluti sem hann heyrir og er ágætlega klár.  Allavega gengur honum mjög vel í skólanum þó ég sjái hann mjög sjaldan lesa skólabækur.  Í vikunni var próf í Brennu-Njálssögu og minn maður auðvitað ekkert búinn að lesa þá bók frekar en aðrar, en hann var nú ekki að baki dottinn og fór á bókasafnið og náði sér í teiknimyndasögur sem gefnar hafa verið út á undanförnum árum og segja sögur úr Brennu-Njálssögu, þær heita Blóðregn, Brennan, Hetjan og Vetrarvíg.  Ég kíkti nú í þessar bækur og svei mér þá ef ég þarf ekki að fara að lesa og rifja upp þessa stórmerku sögu.

Áður en ég dey.

Jæja, þá er ég búin að lesa bækurnar um dauðann hmmm....  Bókin "Áður en ég dey" fjallar um 16 ára gamla stúlku sem er með krabbamein og veit að hún á aðeins örfáa mánuði eftir.  Hún er aðeins 16 ára og auðvitað full af uppreisn gagnvart foreldrum sínum og umhverfi, svona týpískur 16 ára unglingur auk þess sem hún þarf að bera þann þunga bagga að vera dauðvona. 
Það eru ýmsar uppákomur sem sagt er frá í bókinni og það sem er skemmtilegt er að stúlkan gerir lista yfir allt það sem hún vill gera áður en hún deyr og á þeim lista eru m.a. kynlíf, dóp, frægð, ást, segja já við öllu í heilan dag, fremja glæp osfrv.  Þessi bók er í senn átakanleg og skemmtileg, hún ýtir við manni, fær mann til að hugsa um hvað lífið er í raun dýrmætt og hve mikilvægt það er að njóta hvers augnabliks þess.    Hún kennir manni einnig sitthvað um ástina og það sem skiptir máli í lífinu.

Veronika ákveður að deyja!!

Ég kláraði í strætó, á leiðinni heim, í dag alveg stórkostlega bók að mínu mati.  Bókin heitir "Veronika decides to die" og ég er búin að eiga hana uppí hillu í mörg ár, en einhvern veginn ekki verið í "stuði".  Höfundur bókarinnar er brasilíski rithöfundurinn Paulo Coelho sem meðal annars er höfundur bókanna "Alkemistinn" og "Ellefu mínútur", sem eru líka mjög góðar.
En bókin fjallar um hana Veroniku sem er ung, falleg, í góðri vinnu, hún á umhyggjusama fjölskyldu og hefur eiginleg allt sem ung kona getur óskað sér, en henni finnst lífið tilgangslaust og gerir tilraun til að fremja sjálfsmorð með að taka inn svefntöflur.  Tilraunin mistekst og hún vaknar á geðsjúkrahúsi þar sem henni er sagt að töflurnar hafi haft svo slæm áhrif á hjarta hennar að hún geti ekki reiknað með að lifa nema í mesta lagi viku í viðbót.  Hún er svo sem alveg sátt við það í upphafi, en smátt og smátt lærir hún að kunna að meta lífið.  Það sem mér fannst stórkostlegt í þessari bók eru pælingarnar um geðveiki, hver er geðveikur? og hver ekki? eru allir sem ekki eru alveg eins og hinir geðveikir?  Innan hælisins leyfist fólkinu að gera alls konar hluti og það getur alltaf afsakað þig með því að það sé nú geðveikt, einnig er þarna inni fólk sem er alveg heilbrigt en líkar svo vel við það að vera inni í vernduðu umhverfi hælisins þar sem það getur verið það sjálft einnig er þarna fólk sem er löngu orðið heilbrigt en er hrætt við að horfast í augu við harðan heiminn utan veggja hælisins ....  Já, en afhverju erum við ekki öll soldið "geðveik" í okkar daglega lifi? við þurfum ekkert að vera öll eins, við þurfum ekkert að vera öll eins eð með sömu skoðanir, í raun högum við okkur svolítið eftir óskrifuðum reglum og í takt hmmm....
Ég er bara að spá í að verða soldið geðveik í framtíðinni.......

Loftkastalinn sem var sprengdur!

Já ég var nefnilega að lesa bók, þriðju bókina í svokölluðum Millenium bókaflokki eftir Stig Larsson.  En ég las hana á dönsku og heitir hún þar "Luftkastellet der blev sprængt" ég hef ekki hugmynd um hvað hún kemur tilmeð að heita á íslensku.  En þessar bækur hafa algjörlega tekið mig með trompi og ég varð eiginlega hálfsár þegar ég kláraði síðustu bókina og óskaði þess eiginlega að ég ætti eftir að lesa þessar bækur hehehe...

Það sem ég hef áhyggjur af núna er að ég á bara tvær bækur eftir af þeim bókum sem ég kom með hingað út, og þær heita "Veronica decides to die" og "Áður en ég dey"... hmmm... mætti halda að dauðinn væri mér eitthvað ofarlega í huga, en svo er nú alls ekki bara soldið fyndið, því sérstaklega bókin um Veronicu er bók sem var mælt með við mig fyrir mörgum árum síðan og ég er búin að eiga hana uppí hillu þó nokkuð lengi en svona er þetta bara.....

Myndarlegir Norðmenn

Það er eitt sem ég tek eftir hér í Noregi, en það eru karlmennirnir hmmm... Mikið afskaplega eru margir myndarlegir karlmenn hér;) Norðmenn leggja mikið uppúr hreyfingu og heilsu og það sést alveg, þeir eru kannski ekki mikið að elta einhverja tískustrauma en samt, þeir eru í sporttískunni og þeir klæðast merkjavöru þegar kemur að íþróttafatnaði. Já en strákarnir hérna eru alveg gullfallegir og ef ég væri tuttugu árum yngri yrði ég ásfangin á hverjum degi sko bara á leiðina í vinnuna. Karlmenn á miðjum aldri halda sér lika bara helv. vel finnst mér allavega þeir sem ég sé í sjónvarpinu og í séð og heyrt hehehe... en sama má svo sem segja í vinnunni alveg fullt af þeim. Ég ætla ekki að dæma um það hvort karlar séu eitthvað fallegri hér en heima, kannski er ég bara með augun betur opin hér og svo er maður alltaf að sjá nýja menn, heima hefur maður séð þessa menn svo oft áður að maður er kannski bara hættur að taka eftir þeim hehehe...

En stjórnmálamennirnir hérna eru einnig soldið sætir, allavega þeir tveir sem myndirnar eru af hér semsagt forsætisráðherrann hann Jens Stoltenberg og utanríkisráðherrann hann Jonas Gahr Störe. Allavega sætari en Steingrímur J. og Össur hehehe...

Strætó!

Hérna heima á Íslandi er maður löngu hættur að nota strætó, en hér í Bergen er þetta eina farartækið sem ég hef aðgang að ;)
Venjulega fer ég á sama tíma í vinnuna á morgnana og tek sama strætó og þar má sjá ýmsa kynlega kvisti, eins og heima á Íslandi eru það aðallega unglingar og útlendingar sem nota strætó hér auk nokkurra svona "venjulegra" kvenna og karla sem líta á þetta sem sparnað í stað þess að fá sér bíl númer tvö.
En á þessum sama tíma og ég fara í strætó, eldri kona með hækju, stúlkan frá austurevrópu einhvers staðar sem alltaf talar í símann, á hverjum einasta morgni kemur hún hlaupandi í strætóskýlið með símann á eyranu, hún talar í símann á meðan hún bíður eftir strætó, talar í símann alla leið að umferðarmiðstöðinni þar sem við skiptum um vagn og svo fer hún úr strætó nokkru á undan mér og enn er hún í símanum talandi eitthvað óskiljanlegt tungumál.
Svo er þarna huggulegi ungi sköllótti maðurinn, maðurinn í frakkanum með stresstöskuna, ungi strákurinn í vinnugallanum og unga konan sem sennilega er kennari við Söreide skóla og miðaldra huggulega konan í fínu kápunni hehehe... já já, svo eru það krakkarnir sem eru á leið í skólann, held að þau séu á leið í einhvern menntaskóla, sem ég veit ekki alveg hvar er staðsettur.
Í morgun var ég þreytt, enda ekkert skrítið, gærdagurinn fór í flugferðir og bið, ég var ekki komin hér inn fyrr en seint og ákvað að sofa aðeins lengur og taka strætóinn aðeins seinna í vinnuna, jú jú það gekk eftir, þegar ég kom á umferðarmiðstöðina var nægur tími ja sem betur fer ef allt hefði verið eðlilegt því snillunum á umferðarmiðstöðinni hafði dottið í hug að rugla öllum staðsetningum og fólk var þarna hlaupandi á milli palla að leita að sínum vagni hehehe... en jú jú ég var á réttum palli en mig grunar að strætóbílstjórinn hafi ekki fundið þann rétta því enginn kom vagninn og við vorum nokkur sem biðum og biðum og biðum og biðum ooog biðum og .... já já það kom enginn vang fyrr en sá næsti átti að koma alveg hálftíma seinna púff.... jæja en svona er þetta sem betur fer lá mér ekkert á í vinnuna og gat unnið aðeins lengur til að vinna upp daginn hehehehe....

Vikustopp :)

Jæja, þá kom að því að maður fór í vikustopp heim til Íslands. Stundum er maður búinn að ímynda sér hlutina kannski öðru vísi en þeir raunverulega eru og það er enginn lygi að fjarlægðin geri fjöllin blá hehehe....
Nú kom ég heim seint á föstudagskvöldi ja eða eiginlega laugardagsnótt og enginn heima, stelpurnar báðar hjá pabba sínum og sonurinn á djamminu, þannig að það var aðeins hundurinn sem fagnaði mér heima... já og þvotturinn.... hehehe.... ekki nóg með það heldur er uppþvottavélin mín að klikka alvarlega, ég fékk nú mann um daginn sem ekki fann neitt að henni og greiddi ég honum rúmlega 13000 kall fyrir en hún er bara ekkert í lagi sko....
Svo kom laugardagur og hann var nú bara yndislegur, Skottan kom til mín bara fyrir klukkan 10 og knúsaði mömmu sína þvílíkt í rot hehehehe... gaman að því, svo kom nú Menntaskólastelpan og knúsaði mömmu sína líka og sama gerði nú sonurinn þegar hann vaknaði seint og um síðir hehehe....
Ég var auðvitað búin að ímynda mér stóran svona fjölskyldukvöldverð með góðum mat og einhverju spjalli, á laugardagskveldinu, en nei, nei, Menntskælingarnir mínir voru nú með önnur plön og jú við borðuðum saman en það var gert svona í einum grænum því einn átti að vera hér og annar þar ... já svona er þetta þegar börnin manns fara að lifa sjálfstæðu lífi... Já ef ég hefði nú ekki Skottuna mína þá ....

Helgar í Bergen

Hér í Bergen hefur rignt næstum látlaust í rúma viku. Auðvitað er ég búin að fjárfesta í regnhlíf, enda þýðir ekkert annað, jafnvel þó að maður sé í góðum regnjakka þá nær maður einvhern veginn að verða blautur.
Vinnuvikan gekk bara nokkuð vel fyrir sig, bara leið ótrúlega hratt og nú eru bara 5 dagar þar til ég kem heim, ja eða 4 eftir því hvernig maður telur hehehe....

Fór í bíó á föstudag og sá myndina "Inglorious Basterds", þar sem hinn ofurkynþokkafulli Brad Pitt fer á kostum með Tenessee hreiminn, alveg stórkostlegur, sérstaklega þegar hann talaði ítölsku hehehe.... Það var búið að mæla mikið með þessari mynd við mig og var það algjörlega verðskuldað, en ég bjóst ekki við svona grófu ofbeldi en áttaði mig auðvitað um leið þegar ég sá að Quentin Tarantino væri leikstjórinn, enda hefur hann leikstýrt myndum eins og Kill Bill vol 1 og 2, Pulp Fiction og Reservoir Dog, sem eru nú ekkert sunnudagaskóla efni. En allavega skemmti ég mér stórvel á þessari mynd og get mælt með henni við hvern sem er sem þolir smá blóð og ógeðslegheit hehehe....

Gærdagurinn fór nú frekar í rólegheit, flæktist um á netinu, reyndi að vinna smá, verslaði og fór svo til frænku minnar í mat, dagurinn í dag var enn rólegri, ekki var hægt að flækjast á netinu vegna mjög svo óstabíls sambands hérna í húsinu, heyrði reyndar í stelpunum mínum á milli þess sem netið datt út, þreif svo íbúðina.. alla 37 fermetrana og las, er langt komin með bókina um stúlkuna sem lék sér að eldinum (á norsku auðvitað) auk þess sem ég veiti mér þann lúxus að kaupa hér tímaritið "Se og Hör" sem er auðvitað nauðsynlegt sjónvarpsdagskráinnar vegna og svo er auðvitað skylda að kaupa slík blöð til að komast inn í það hverjir skipta máli í norsku samfélagi hehehe... og vera auðvitað viðræðuhæfur í hádeginu hmmm.....

Hvenær ætla menn eiginlega að átta sig!!!!

Jáhá... Davíð Oddsson næsti ritstjóri Moggans.... dísus... ætlar þessi maður aldrei að átta sig á því að hans tími er löngu liðinn...
Reikna með að það verði mitt fyrsta verk að segja blessuðum Mogganum upp þegar ég kem heim næst.

Bókarýni - Myrká

Já, nú ætti maður að hafa tíma til að lesa... ekki satt? Allavega er búin að klára eina bók síðan ég kom hingað, en er líka auðvitað búin að lesa norsk dagblöð og hið norska "Se og Hör" maður er auðvitað ekki maður með mönnum nema fylgjast með slúðrinu og svo er þetta nú líka soldið praktískt ef mann langar eitthvað að horfa á sjónvarpið.

En bókin sem ég kláraði er bókin "Myrká" eftir Arnald. Yfirleitt finnst mér bækur eftir Arnald alveg ágætar og þessi olli mér engum vonbrigðum, frekar en fyrri bækur hans. Hann lýsir einhvern vegin svo vel hinum íslenska hverdagsleika og maður getur eiginlega sett sig í spor margra persónanna. Yfirleitt liggur einhver persónulegur harmleikur að baki morðunum í bókunum hans og var þessi svo sem engin undantekning. Það má kannski segja að bækurnar hans Arnaldar séu góðar en þær séu svolítið keimlíkar þannig, þó að aðdragandinn að morðunum og ástæða þeirra sé nú misjöfn. Ég myndi segja að þessi bók sé skyldulesning fyrir aðdáendur Arnaldar en ef þú ert ekki aðdáandi hans þá hafa sumar bækur hans verið mikið betri sko.

Fjölskyldan og tíminn flygur

Svo hafa nú dagarnir liðið áfram í rólegheitum hér í Bergen, er búin að finna þessa fínu búð sem er hér rétt hjá og ég get verslað allt sem ég þarf. Á svo eftir að finna "ríkið" til að fylla uppí skarð líkjörspelans sem fór í ruslið í Osló hehehe.... en annars er ég bara fín.

Komst reyndar að því að skórnir sem ég nota venjulega og eru með svona tæplega 4 cm háum hæl ganga eiginlega ekki hér. Allar götur hér steinlagðar með gapi á milli og hælarnir festast þar og tætast upp auk þess sem erfitt getur verið að fóta sig í þeim í þessum mikla halla. hehehe... en allavega er ég búin að fjárfesta í fínum ECCO skóm með engum hæl.... En ég ætla ekki að diskútera verðlagið hérna, enda er það örugglega efni í heilan pistil, svona þegar maður færir þetta yfir á "ónýtar" íslenskar krónur á genginu 1:22 hmmm.....

Helginni hefur svo verið eytt í faðmi fjölskyldunnar sko... á föstudagskvöld kom nefnilega dóttir þessarar frænku minnar sem hér býr í heimsókn en hún býr í Osló og okkur var öllum boðið út að borða á föstudagskvöld, í gær fórum við frænkurnar þ.e. þessi sem býr í Osló og ég í góðan göngutúr og kaffihúsarölt um bæinn og svo var "brunch" í hádeginu hjá frænku minni í dag.

"Bergenska" strætókerfið

Ég lofaði að halda áfram með söguna í dag og stend auðvitað við það.

Elskulegur maður frænku minnar tók sig til og rúntaði um Minde sem er hverfið sem þau búa í til að finna útúr strætónum fyrir mig og það tókst auðvitað, svo hann sýndi mér hvar ég ætti að ganga morguninn eftir til að ná strætó og hvenær. Auðvitað stóðst þetta allt og ég náði strætó með glans morguninn eftir og hann stoppaði beint fyrir utan vinnuna. Á heimleiðinni var ég að ég taldi búin að finna út hvernig strætó færi og hvenær, svo ég fór tímanlega útá stoppustöð og beið samviskusamlega en viti menn.... strætóinn sem ég ætlaði að taka stoppaði hinum megin á götunni en ekki mín megin hmmm.... en þetta þýddi auðvitað að það var alveg hálftími í þann næsta hehehe....

Þegar til frænku var komið beið eftir mér dýrindis kvöldmatur og svo fórum við að fá íbúðina sem ég hafði leigt í gegn um netið. Þetta gekk nú bara mjög vel og leist mér mjög vel á íbúðina, hún er í eldgömlu húsi og í eldgömlu hverfi en alveg nýuppgerð með flísum á gólfum og gólfhita. Mjög snyrtileg og fín, mér fannst hún nú frekar köld svona um kvöldið en svo uppgötvaði ég að hægt væri að stilla gólfhitann og auðvitað keyrði ég upp hitann í gólfunum og morguninn eftir var bara mjög hlýtt og notalegt hérna.

Frænka mín elskuleg vildi nú endilega helst taka mig bara með heim til sín aftur, algjör óþarfi að láta mig hírast hérna í þessari íbúð svona alein hehehe... tók mig smá að sannfæra hana um að mér þætti bara ekkert vont að vera ein og ég þráði pínu ró og frið.

Jæja ég svaf ágætlega svona fyrstu nóttina og vaknaði eldhress á miðvikudagsmorgni. Rölti svo niður á "Bryggen" en þaðan þarf ég að taka strætó niður að svokallaðri "Busstasjon" eða umferðarmiðstöð þaðan sem flestir vagnarnir fara. Vissi það að minn vagn væri á hálftíma fresti ja eða allavega hélt ég það, svo ég var bara róleg sko.... tók einhvern vagn að umferðarmiðstöðinni og fór svo út þar og fann út hvaðan minn vagn ætti að fara en viti menn ég var þarna kl. 8:10 og vagninn hafði farið kl. 8:05 OK hálftími í næsta, nei, nei bjartsýni, sko eftir kl. 8:00 á morgnana gengur vagninn ekkert lengur á hálftímafresti heldur klukkutíma hehehe... jæja eitthvað til að læra af sko.

Heimleiðin gekk svo fínt og ég held að ég sé að ná tökum á þessu.

kveðja

Ferðalag og BKK

Ég var minnt á það að ég ætti að vera dugleg að blogga nú á meðan ég er stödd í "útlandinu", auðvitað þarf ég að vera það.

Kom hér til Bergen á sunnudagseftirmiðdag eftir tiltölulega þægilegt flug. Lenti reyndar í því sem ég vissi ekki að ég þurfti að fara í gegn um tollskoðun í Osló, sem þýddi að ég þurfti svo aftur að fara í gegn um öryggisskoðun í Osló eins og þegar maður fer til útlanda hmmmm..... hafði ekki áttað mig á þessu. En útaf þessu fór Amarula pelinn sem ég hafði keypt í fríhöfninni auk einnar coke light flösku beint í ruslið æjæjæj.... en ég man það í næstu ferð að láta innsigla það sem ég kaupi í fríhöfninni.... sem betur fer slapp ég í gegn með kremið, tannkremið og svitalyktaeyðirinn sem ég hafði líka keypt.

Hér á Bergenflugvelli tók svo á móti mér elskuleg föðursystir mín og maðurinn hennar, en hún hefur búið hér í yfir 30 ár. Ég hafði nefnilega "bókað" gistingu hjá þeim fyrstu tvær næturnar, en íbúðina fékk ég ekki fyrr en á þriðjudag. Þegar til þeirra var komið, var mættur þar sonur hennar sem einnig býr hér og tvö af þremur börnum hans, þetta var voða gaman, enda hafði ég ekki séð krakkana fyrr.

Á mánudagsmorgun tók ég svo leigubíl í vinnuna, svona fyrsta daginn. Þegar þangað var komið var búið að finna handa mér skrifborð og setja upp tölvu fyrir mig, fartölvu sem ég má svo hafa með mér hingað í íbúðina á kvöldin ef ég vil. Dagurinn fór svo í að fara yfir öryggisreglur, skrifa undir trúnaðarskjöl, ræða málin við gamla vinkonu mína sem einnig vinnur hjá BKK (Bergens halvöens kommunale kraftværk), rata um vinnustaðinn, láta útbúa aðgangskort ofl. ofl. Fékk svo far með þessari vinkonu minni sem fyrir algjöra "tilviljun" býr með yfirmanni mínum hér hjá BKK hehehe.... nei auðvitað er það engin tilviljun enda þekkir hún mig af mínum fyrri störfum auk þess sem við vorum skólafélagar í Háskólanum og hún var einnig við nám í DTU á svipuðum tíma og ég... þannig að víða liggja leiðir.

framhald á morgun.

Þetta er svo rétt!

Eitt bros getur dimmu í dagsljós breytt
sem dropi breytir veg heillar skálar.
Þel getur snúist við atorð eitt
aðgát skal höfð i nærveru sálar.
Svo oft leynist strengur í brjósti sem brast
við biturt andsvar gefið án sakar.
Hve iðrar margt líf eitt augnakast
sem aldrei verður tekið til baka.

- Einar Benediktsson , úr Einræðum Starkaðar.

Óvinafagnaður og Ofsi

Ég fékk bókina "Ofsa", eftir Einar Kárason, í jólagjöf síðastliðin jól og ákvað þá að gera hlutina í réttri röð, ja eins og verkfræðingum er einum lagið, og lesa fyrst fyrri bók Einars Kára um Sturlungaöldina "Óvinafagnað". Ég er auðvitað ein margra sem ekki hafa lesið "Sturlungu" enda var hún ekki skyldulesning í mínum menntaskóla hehehe... æji það er eins og maður hafi stundum bara lesið það sem "þurfti" að lesa. En allavega með lestri þessara bóka fær maður góða innsýn í þetta tímabil í Íslandssögunni þar sem menn skiptust í hópa og háðu stríð sín á milli. Einar setur þetta upp á mjög skemmtilegan hátt líkt og viðtalsbækur þar sem hver og ein persóna segir frá og þarmeð fær maður innsýn í það hvað hver persóna var að hugsa (allavega eins og Einar túlkar það). En ég er allavega ákveðin í því að komast yfir Sturlungu sjálfa og lesa söguna útfrá sjónarhorni þess sem ritaði hana.