Landsþing sjálfstæðismanna

Æji, nú ætla sjálfstæðismenn enn og aftur að klúðra þessu öllu... þeir verða að átta sig á því að þeir komast ekkert áfram á gamalli frægð.

Jú, ESB er umdeilanlegt, það er alveg rétt, en þeir eru bara búnir að afskrifa það... það er ekki í lagi með þá... auðvitað þurfum við að fara í aðildaviðræður og sjá hvað kemur útúr því....

Ég er reyndar að vona að Bjarni vinni formannsslaginn, held að hann sé meiri diplómat og geti frekar náð til þjóðarinnar en hann Kristján....

Púff... ég gæti alveg trúað mér til að kjósa eitthvað annað en minn gamla flokk í vor... þeir eru bara ekki að ná þessu sko.

Stjórnmálin þessa dagana

Það er nú soldið svoleiðis í dag að margir eru með hugmyndir um lausnir, en einhvern veginn er ekki búið að sannfæra mig enn um það hvað er réttast að gera.


1. Skuldir heimilanna

Á að fella niður 20% skulda allra heimila, eða bara hluta þeirra og hvaða skuldir á þá að taka inn, bara íbúðaskuldir eða eiga bíllán, yfirdráttarlán og önnur neyslulán að koma inn í reikninginn hmmm.... Á að fella niður skuldir á öll heimili, sumum þykir það réttast, en þá kemur á móti að við værum að eyða peningum ríkissjóðs ja eða peningum sem ríkissjóður á ekki einu sinni, í fullt af fjölskyldum sem þurfa ekkert á þessu að halda, en á móti kemur að ef við gerum þetta bara fyrir suma, þá hverja? Svo koma þau rök, að ef þetta er gert jafnt á alla, þá hafa þau heimili sem þó standa ágætlega meira á milli handanna og geta veitt þeim peningum aftur útí þjóðfélagið í formi neyslu eða sparnaðar.

Svo ræða sumir um að færa bara vísitöluna aftur um einhver stig, miða jafnvel við einhverja dagssetningu hmmm... já kannski, en hvað þá með lífeyrisþegana sem þegar hafa mátt blæða um þau 25% sem lífeyrissjóðirnir hafa rýrnað um, eiga þeir svo líka að tapa þessum 20% í viðbót sem vísitalan hefur hækkað um, ég veit það ekki.


2. ESB

Já ég er reyndar komin með sterka skoðun í því máli, ég vil að fari verði í viðræður og svo verði niðurstaðan lögð fyrir þjóðina. Við vitum ekkert hvað við fáum fyrr en við byrjum að semja. Það þýðir hvorki að ákveða það að fara í ESB "no matter what" eða hitt að slá það bara strax útaf borðinu og gefa sér að við fengjum ekki þetta og ekki hitt.

Ég veit ekki hvort það er farsælast fyrir mína þjóð að standa utan ESB eða ekki, fyrr en ég sé samninginn.


3. Gjaldmiðillinn

Hmm... er krónan ónýt? Ég veit það ekki, það hefur sína kosti að vera með eigin mynt og geta þá soldið sveiflað hlutunum eftir því sem hentar hverju sinni, á móti kemur að það er dýrt og svo er það óstöðugleikinn sem fylgir, þessar stöðugu sveiflur.

Þá kemur hitt, ef krónan er ónýt, eigum við þá að taka upp dollar? Já eða ganga í ESB og taka upp evruna?


Svo eru að koma kosningar og ég hef ekki hugmnynd hvað ég á að kjósa eða hvort einhver listi er með hugmyndir sem falla að mínum, sem eru nú reyndar eins og þið sjáið svona frekar takamarkaðar hmmm...

Æji, hvað ég er fegin að vera ekki hagfræðingur þessa dagana..........

Fúlar á móti!

Jæja, ég fór á leikrit í gærkveldi sem heitir "Fúlar á móti", þetta er leikrit sem fjallar um breytingaskeið kvenna og miðaldra konur svona yfirleitt. Leikkonurnar Björk Jakobsdóttir, Edda Björgvinsdóttir og hún Helga Braga fara á kostum, þarna gera þær óspart grín að sjálfum sér og konum á svipuðum aldir.

Við fórum 12 saman að sjá leikritið, semsagt vorum þarna 3 konur á fimmtugsaldrinum, ein aðeins yngri, tveir menn á fimmtugsaldrinum og svo það sem skemmtilegast er að við vorum með fullt af unglingum, einn 21 árs, annan að verða 20, tvö sem verða 18 á þessu ári og tvö sem verða 16 á þessu ári. Þarna hlógum við og hlógum og ég hló svo mikið að tárin runni niður kinnarnar hehehe... fyndnast var að krakkarnir hlógu svo mikið líka og svo kom á eftir, mamma ég kannaðist sko við þetta og þetta og þetta.... hehehe...

Ég kannaðist svo sem við ýmislegt líka, þó ég eigi kannski erfitt með að viðurkenna það, en þarna var líka fullt sem ég kannast sko ekkert við og dró því þá ályktun að það sé langt í það að ég verði miðaldra....

Í nýrri vinnu, ja eða þannig...

Nú er búið að loka vinnustaðnum mínum, ég er nú hjá sama fyrirtæki en sit við annað borð og í öðru húsi.

Hér er opið rými og sitjum við í 4ra manna stjörnubásum. Þó að ég vinni hjá sama fyrirtæki þá fylgja ekki allir með okkur hingað af gamla staðnum heldur var okkar litla vinnustað skipt á tvo staði, við vorum 8 send hingað en 6 fara á annan stað.

Þetta er nú svolítið átak, svona þegar maður er búinn að vera á sama stað í 13 ár, auk þess sem það tekur mig uþb. tvöfalt lengri tíma að komast í vinnuna heldur en áður og þá er ekki tekið tillit til umferðar, en gamli vinnustaðurinn var uppi á Höfða og yfirleitt var umferðarteppan ekki byrjuð þegar ég beygði útaf Vesturlandsveginum í vinnuna.

Það eru svo sem ákveðnir kostir í þessu líka, hér er mötuneyti (ef kost skyldi kalla, bætast örugglega einhver kíló við hmm...), og svo er hér mun fleira fólk og meiri svona dynamik. Auk þess benti einhver mér á að það væri mun styttra í Kringluna héðan en af gamla staðnum hehehe.... ég sem forðast það eins og pestina að fara þangað, fæ yfileitt hausverk af öllu saman hehehe.... Jú og hér eru líka mun fleiri strákar ;).

Reyndar sakna ég nú smá svona gamla staðarins, spjallsins, hádegishlésins, og ekki síst fólksins sem ekki kom með okkur hingað.

En lífið heldur áfram...

Prófkjör

Nú um helgina voru prófkjör víða, í mínu kjördæmi voru bæði prófkjör hjá Sjálfstæðismönnum og hjá Samfylkingu. Greinilegt er að konurnar hafa verið duglegar að koma og taka þátt, því nýju forystumennirnir á þessum tveimur listum eru mjög svo myndarlegir og hafa mikinn "kjörþokka". Svo er spurning hvað liggur á bak við myndarlegt útlitið. Hef reyndar ágætis trú á báðum þessum mönnum og efast ekki um að þeir séu með greind vel yfir meðallagi....

Einhvern tíman sem unglingur sagði ég að ég kysi bara þann lista þar sem mér þætti efsti maður myndarlegastur... hmm.... ég verð í miklum vandræðum í vor hehehehe....

Afmæli

Enn á ný er komin "afmælisvertíð" hjá mér, tvö af börnum mínum eru "Fiskar" þ.e. í stjörnumerkinu fiskar.

Í gær hélt ég uppá afmæli þeirra fyrir fjölskylduna, hef gert það undanfarin ár, algjör óþarfi að baka margar perutertur og fá fjölskylduna hér í kaffi með tveggja vikna millibili hehehe.....

Á morgun er svo "leikskólaafmæli", þ.e. "blöðruhópurinn" kemur ásamt nokkrum aukadömum og verður þetta mikið fjör þ.e. þegar 10 leikskólakrakkar koma saman svona eftir leikskóla.

Jæja en allavega verður hér í boði pizzur og hundakökur á morgun.

Milljarða.....

Já talandi um milljarða, þá fór ég tvisvar í vikunni á sýningu sem tengdist einhverju svona milljarðadæmi. Hvað er milljarður? jú þúsund milljónir, en hvað eru þúsund milljónir? Ég persónulega skil svona aðeins færri milljónir eins og 30 milljónir sem er svona verð á góðri íbúð, tvær milljónir sem eru svona verð á sæmilegum bíl, 5 milljónir sem eru svona meðalárslaun fyrir skatta osfrv. Ég get svona séð fyrir mér allt að kannski 100 milljónum, það eru stærðir sem ég skil.. eftir það verður þetta bara heill haugur af peningum....hmmm...

Á fimmtudagskvöldinu fór ég og sá sýninguna "Milljarðamærin snýr aftur" í Borgarleikhúsinu og var það einstök sýning. Bæði voru leikararnir frábærir og svo er ádeila leikritsins líka mjög tímabær. Getur maður fengið allt ef maður á nógu mikinn pening, er fólk tilbúið að gera hvað sem er fyrir peninga? Hvenær er örvæntingin orðin nógu mikil til að fólk sé tilbúið að leggja öllum sínum siðferðislegum gildum? En allavega mjög gott leikrit og ég get mælt með því við hvern sem er.

Í dag sá ég svo kvikmyndina "Viltu vinna milljarð?". Hún er einnig mjög góð og sýnir okkur inn í heim, munaðarlausra barna á Indlandi, maður fær nú bara hroll þegar maður hugsar til þess að það eru mörg börn enn í dag á Indlandi sem búa við þessi kjör. Boðskapur myndarinnar er kannski ekki svo mikill, en samt að ekkert er svo með öllu illt að ekki boði nokkuð gott hmmm... eða enginn þannig séð, en meira svona að sýna eymd og fátækt.

Allavega er ég svo sem engu nær hvað milljarður er stór og mikil upphæð eða stór stafli af peningum, en get innilega mælt með báðum þessum sýningum.

Fundasetur

Já þessi vika hefur verið frekar svona þéttsetin af fundum. Bæði vinnutengdum, tengdum félagsstörfum sem ég er í og svo stjórnmálafundum.

Einhvern tíman var sagt að vinnuævin væri þannig að í upphafi ynni maður mikið en færi lítið á fundi en eftir því sem á liði starfsævina ynni maður minna en meiri tími færi í fundarsetur... skv. þessari viku þá er ég á leiðinni á eftirlaun hehehe....

Allavega sat ég tvo mjög skemmtilega stjórnmálafundi, innst inni hvílir í mér forsætisráðherra sko... hehehe... nei bara jók, en ég hef löngum haft soldinn áhuga á stjórnmálum og í þessari viku buðust tveir fundir þar sem fólk í framboði fyrir sjálfstæðisflokkinn í SV kom og kynnti sig.

Á fyrri fundinum voru 3 konur sem allar eru í framboði, en þær eru Þorgerður Katrín, Ragnheiður Ríkharðs og Bryndís Haraldsdóttir, þar sem tvær þessar síðarnefndu búa hér í bæ, en Þorgerður kom úr Hafnarfirði sem gestur. Þetta var nú ekkert sérstaklega fjölmennur fundur en mjög fjörugar umræður spunnust og var ýmislegt látið fjúka.

Á seinni fundinum komu Bjarni Ben, Jón Gunnarsson og Bryndís aftur. Þessi fundur var nú ívið fjölmennari og mun fleiri karlmenn mættir í salinn. Þarna spunnust líka nokkrar umræður þó ekki fyndist mér þær eins fjörugar og á fyrri fundinum, enda notar Bjarni kannski soldið fleiri orð til að koma skoðunum sínum á framfæri eða... hann talaði allavega voða mikið, þó ekki muni ég allt sem hann sagði hehehe... enda er maðurinn fjallmyndarlegur hmmm....

En kannski er aðalatriðið í þessari umfjöllun minni það að ég fór á þessa fundi til að sjá hvort einhver von væri enn í flokknum mínum og já... ég hef trú á þeim. Þó að þau hafi setið við stjórnartaumana þegar allt fór í bál og brand, að þá treysti ég þeim langbest til að koma okkur uppúr þessum öldudal sem við erum í.

En það var eitt sem ég vildi koma hér að, mér hefur þótt lengi að konur eigi undir högg að sækja í sjálfstæðisflokknum og var Bjarni nú m.a. spurður útí það á fundinum og þótti mér það mjög góður punktur. En flokkurinn hefur mun minna fylgi meðal kvenna en karlmanna. En svo gat ég nú ekki setið á mér og á leið Bjarna útaf fundinum stoppaði ég hann og hélt smá tölu yfir honum hvað flokkurinn ætti að gera til að eiga séns í fylgi kvenna... bara svona þurfti að koma nokkrum punktum að, vona að hann hafi vit á að taka þá til greina.

Eitt enn, hann Bjarni minn klikkar reyndar soldið á einu, jú jú hann er af ríku fólki kominn og fæddur með silfurskeið í munni. Mér finnst að stjórnmálamenn þurfi aðeins að líta sér nær, sérstaklega í þessari kreppu, en á fundinn mætti Bjarni í mjög flottum jakkafötum efast ekki um að þau hafi kostað skildinginn, en það er kannski allt í lagi en að mæta svo á Benz 500 með einkanúmerinu 193 finnst mér aðeins skotið yfir markið, hann hefði kannski getað komið á konubílnum, hmm... nema það sé Benzjeppi, líka á einkanúmerum hehehe.... (man reyndar eftir því að pabbi hans átti alltaf bíl með númerinu G193.....)

jæja nóg í bili

Viðburðarík vika.

Já... nú er komin heil vika sem ég hef ekki bloggað. Vá þetta var soldið buisy vika. Sonurinn átti afmæli á mánudag og við fórum gamla fjölskyldan á Ask að fá okkur að borða, auk þess sem það var bolludagur var maður auðvitað úttroðinn af mat og öðru. Svo var sprengidagur á þriðjudag og enn var borðað. Á miðvikudag var svo öskudagur og þá fór Skottan mín í kisubúning og eftir leikskóla var svo afmæli hjá vini hennar.

Á fimmtudaginn mættum við í foreldraviðtal hjá kennara Gelgjunnar og hún fékk frábæra umsögn, eins og við var að búast. Nú er bara spurning í hvaða skóla hún vill fara í haust, hún verður nú vonandi svo vel sett að hún getur valið.

Saumaklúbbur var á fimmtudagskvöldið, rosa fjör, langt síðan við hittumst síðast, engar nýjar óléttusögur, enda erum við svona komnar á þann aldur að við erum hættar að eiga börn, farnar að bíða eftir barnabörnum hehehe...

Alla vikuna var ég reyndar með mikið kvef og einhvern hita og endaði svo á penicillínkúr fyrir helgina, frekar fúlt, en ég held bara að þetta sé í fyrsta skipti á ævinni sem ég enda á sýklalyfjum í framhaldi af kvefi.

Laugardagskvöldið var nú eiginlega toppurinn á tilverunni, og má þakka því fyrirbrigði sem nefnist "fésbók" en þar voru skipulagðir endurfundir nokkurra árganga úr Garðabænum. Þetta var eins og einhver sagði "útópískt" eða eins og önnur orðaði þetta "Hvað eru eiginlega þessir kallar og kerlingar að gera hér" hehehe..... Þarna hitti maður heilan helling af fólki sem var með mér í gaggó og barnaskóla, alveg ótrúlegt. Við höfðum á orði stelpurnar að það væri bara fyndið hvað strákarnir væru orðnir kallalegir en við ennþá miklar pæjur, þó sjálfsagt megi það þakka þolinmæðum hárgreiðslukonum útí bæ sem nenna endalaust að hylja gráu hárin og svo höfum við konurnar það framyfir kallana að sjálfsagt þykir að við berum framan í okkur alls konar spartsl og litað krem auk maskara, augnskugga, varalits og hvað þetta heitir eiginlega allt saman ......

En allavega var þetta mjög viðburðarík og á flestan hátt mjög ánægjuleg vika.

18 ára.

Já nú er einkasonurinn og elsta barnið mitt ekki lengur barn í lagalegum skilningi, hann varð fullorðinn í dag, með sjálfræði og fjárræði, má gera allt nema kaupa áfengi. Hmmmm.... mikið fannst manni maður sjálfur vera fullorðinn á þessum árum, maður gat allt, já og gerði hehehe...

En ég man það eins og það hafi gerst í gær þegar sonurinn fæddist, auðvitað gleyma mæður aldrei þeirri upplifun að fæða barn, en ég held að það sé samt einstök upplifun svona að eiga fyrsta barn. Þó þetta hafi verið mikið basl og gengið illa, þá gleymdist það einhvern veginn allt saman þegar ég fékk hann í fangið...

Hann var eldrauður, með mikið svart hár og fremst á enninnu snérist hárið í svona hvirfil, það var svona hrikalegur sveipur á greyinu... hehehe... þessi sveipur hefur svo sem oft verið til umræðu og mikið verið hlegið að honum, sérstaklega í seinni tíð, enda stöðugt til vandræða... hehehe...

Svo grét hann allar nætur fyrstu 6 mánuðina.. já ýkjulaust, hann byrjaði á miðnætti og grét til fjögur á morgnana... þá sofnuðum við mæðginin útkeyrð og sváfum til hádegis...

En í dag er þessi ungi maður stolt foreldra sinna og ég held að við höfum bara skilað af okkur ágætis verki hehehe....

Og auðvitað finnst mér hann vera sætasti strákur í heimi...

Eilífðarhamingja

Ég man ekkert hvort ég hef birt þetta hér áður, en góð vísa er aldrei of oft kveðin.


Eilífðarhamingja:

Þegar ég var yngri, vóg ég nokkrum kílóum minna.
Ég þurfti aldrei að halda maganum inni þegar ég fór í þröngan kjól.

En nú, þegar ég er orðin eldri, hefur líkami minn brotist til frelsis. Og um þann hluta hans sem einu sinni var mitti, eru þægileg teygjanleg efni.

Ítölsku skórnir þurfa að vera tveim númerum stærri en áður, ef ég kem þá fótunum yfirleitt í þá, og skrefbótin á sokkabuxunum sígur allt of oft niður undir hné.

En ég hef einnig lært að það skiptir engu máli hvað gerist, eða hversu DIMMT virðist yfir öllu í dag. Lífið heldur áfram og á morgun kemur betri dagur.

Ég hef lært, að það segir mikið til um manneskjuna hvernig hún bregst við þessum þremur hlutum:
1. Rigningardegi
2. Týndum farangri
3. Flæktu jólatrésskrauti

Ég hef lært, að óháð því hvernig samband okkar er við foreldra okkar, komum við til með að sakna þeirra, þegar þau eru horfin á braut.

Ég hef lært, að það að verða sér úti um peninga og hluti, er ekki það sama og að skapa sér líf !!

Ég hef lært, að af og til býður lífið okkur upp á annað tækifæri.

Ég hef lært, að maður getur ekki farið í gegnum lífið með hornabolta-hanska á báðum höndum. Öðru hvoru verður maður líka að gefa boltann til baka.
Ég hef lært, að þegar ég ákveð eitthvað beint út frá hjartanu, þá hef ég yfirleitt hitt á hina einu réttu ákvörðun.

Ég hef lært, að þó að ég sé sár, þurfi ég ekki að særa aðra.

Ég hef lært, að á hverjum degi eigi maður að rétta öðrum höndina.
Allir þurfa hlýjar hugsanir og vinalegt klapp á axlirnar.
Ég hef lært, að ég er alltaf að læra eitthvað nýtt.

Ég hef lært, að það sem þú segir og gerir vill gleymast, en fólk gleymir ekki hvernig þú lætur því líða.

Smá áminning

Stundum þegar maður er að svekkja sig á líferni sínu eða á því að hreyfa sig nú ekki nóg, ja eða á aukakílóunum er ágætt að muna boðorðið:

Lífið á ekki að vera rólyndis rölt að grafarbakkanum með það að markmiði
að komast örugg á áfangastað í huggulegum og vel varðveittum líkama. Miklu
heldur á það að vera blússandi gleðibuna og ískrandi yndisflug með
súkkulaði í annarri og vínglas í hinni í fullnýttum og gatslitnum skrokki
öskrandi...

Fjárans fjör sem þetta er!

Viðutan...

Ég er búin að vera eitthvað viðutan þessa dagana. Veit ekkert almennilega afhverju, bara á svona daga stundum.....

Þeir sem þekkja okkur vita að við erum svona B-fjölskylda... getum vakað frameftir öllu og sofið frameftir öllu líka.... Eigum oft erfitt með að vakna á morgnana. Þetta á einnig við um Skottuna. Hún stendur á því fastar en fótunum á kvöldin að hún sé bara ekkert freitt... og finnist leiðinlegt að fara að sofa. Á morgnana þegar hún þarf að vakna leggur hún handlegginn um hálsinn á manni, kúrar sig í hálsakotið og treður ísköldum tásunum undir sængina hjá manni. (Sko við sofum nefnilega saman í "fjölskyldurúminu", ég og hún). Svo tekur við óratími þar sem ég kitla hana, tala við hana, strýk henni um vangann, fer í "kemur kallinn labbandi, ætlar að heimsækja....." en allt kemur fyrir ekki, hún bara umlar og nennir ekki að vakna. Þá þarf að grípa til annarra ráða og þýðir það að ég kveiki ljósin, fer á fætur og í sturtu á meðan kúrir hún sig áfram undir sæng... það er eiginlega ekki fyrr en ég fer að hóta með því að nú sé ég bara tilbúin og sé farin, eða að nú sé hún að verða of sein að fá morgunmat.... að eitthvað fer að gerast. En allavega þegar að þessu kemur erum við oftast orðnar í frekar mikilli tímaþröng og þá hefst leitin að bíllyklunum, húslyklunum, veskinu, gemsanum osfrv.... auðvitað er þetta allt á sínum stað hmmm.... ja eða þannig.

Allavega gerðist það um daginn að ég fann ekki veskið mitt. Ég leitaði og leitaði, í öllum vösum og veskjum, á öllum borðum og inni í öllum herbergjum en allt kom fyrir ekki. Þar sem ég hafði verið í einhverju stússi daginn áður hafði ég eiginlega ekki hugmynd um það hvar ég hefði getað týnt helv. veskinu, svo ég endaði með að hringja í VISA og láta loka öllum kortum svona til öryggis, á svo eitt svona vara visakort hér heima sem ég stakk í vasann til að vera ekki alveg peningalaus. Á leiðinni í vinnunna fór ég aftur yfir atburðarás kvöldsins áður og þá kviknaði ljós, skottið á bílnum.... jú það passaði, ég hafði verslað í matvörubúð og sett pokana í skottið, haldið á veskinu og lagt það frá mér á gólfið á skottinu á meðan ég kom pokunum fyrir. Ok... þetta slapp fyrir horn, nema nú þurfti ég að fara í bankann að opna kortin að nýju...

Nokkrum dögum seinna var það bíllykillinn. Nú vill þannig til að ég týndi varalyklinum af bílnum fyrir tveimur árum síðan, en tímdi svo ekki að láta gera nýjan lykil, og það kom aftan að mér um daginn. Þarna stóðum við mæðgurnar löngu tilbúnar í anddyrinu og fundum enga lykla, ekki var hægt að grípa til varalykla svo við vorum bara soldið "stuck". Sem betur fer er stutt í leikskólann þannig að ég ákvað að labba bara með Skottuna í leikskólann og koma svo aftur og leita áður en ég léti skapvonsku mína og pirring bitna á saklausu barninu. Jú, jú þetta gekk, en svo hófst leitin. Ég lýg því ekki að ég leitaði í klukkutíma, fór í alla skápa, alla vasa bæði hjá mér og hjá syninum, því hann á það til að fá bílinn og stinga lyklunum í buxnavasann, gekk meira að segja svo langt að ég hringdi í hann í skólann til að spyrja að þessu og hann sór og sárt við lagið að hann hefði ekki hreyft bílinn kvöldinu áður og enn leitaði ég. En að lokum já að lokum fann ég hann í vasanum á kraftgallanum mínum, hafði farið út með hundinn kvöldinu áður og átt eitthvað erindi í bílinn í leiðinni. Allavega ég fór beint í umboðið og lét smíða nýjan lykil... sama hvað hann kostaði.

En þetta er soldið týpísk ég sko.....

Skaparinn-bókmenntarýni.

Já, náði loks að klára eina jólabókina í morgun. Skaparinn, eftir Guðrúnu Evu Mínervudóttur.

Ég veit eiginlega ekki hvað ég á að segja um þessa bók, hún byrjar afskaplega hægt og það fer ógurlegur tími og orð í alls konar nákvæmar lýsingar á útliti, tilfinningum, umhverfi og öðru. Eiginlega of mikill tími svona fyrir minn smekk. Ég var komin inn í næstum miðja bók og ekkert var farið að gerast, kannski er ég bara svona óþolinmóð af "action" kynslóðinni og vill að atburðarásin sé svolítið hraðari. En svo þegar komið er í miðja bók þá fer eitthvað að gerast, samt er flestum atvikum lýst bæði frá sjónarmiði mannsins og konunnar og mér finnst fara soldið mikið púður í það að lýsa ljótleka lífsins, kynlífsins og sálarinnar. Kannski er ég bara of jákvæð og bjartsýn til að geta samsamað mér að þessum ljótleika.

En bókin er kannski ekkert svo galin þegar maður er búin með hana og allt er búið. En samt fannst mér vanta eitthvað almennilegt uppgjör á milli mannsins og konunnar, en ég get víst ekki valið mér atburðarás í bókum sem ég les. Þarf að skrifa þær sjálf til að fá útúr þeim það sem ég helst vil.

Ég er bara soldið fegin að vera búin með hana, þá get ég byrjað að lesa einhverja bók sem er mér meira að skapi hehehe....

Börnin og kreppan

Eins og dyggir lesendur mínir vita á ég litla Skottu... hún er 5 ára reyndar bráðum 6 segir hún sko.

En þar sem hún er langyngst af sínum systkinum gerist það einhvern vegin að hún verður fullorðnari en árin segja til um og stundum líður manni eins og hún sé 55 en ekki 5.

Hún fylgist mikið með fréttum og það er kannski alveg ástæða til að fylgjast svolítið með því sem hún sér og heyrir því þetta er allt tekið og krufið til mergjar. Ég varð svolítið hissa þegar ein samstarfskona mín, sem á börn á svipuðum aldri og Skottið, sagði við mig um daginn: "Hvað leyfirðu henni að horfa á fréttir?" Ég hélt bara að öll börn horfðu á fréttir, enda kannski ekki annað í boði þegar foreldrarnir eru að horfa á fréttir í aðalsjónvarpstæki heimilisins. Það hefur allavega oft verið sögð sagan af mér sjálfri þegar ég var að diskutera Watergate málið við fullorðinn frænda minn þá aðeins 9 ára gömul.

Svo syngur hún ABBA, hún kann öll lögin og textana líka (svo langt sem það nær þegar maður kann hvorki að lesa né tala ensku) úr myndinni "Mama mia" og það er líka fylgst mjög vel með eurovision og þar á hún sitt uppáhaldslag og kann auðvitað alla textana.

En talandi um Skottuna, hún var í bíl hjá föður vinkonu sinnar þegar það kom í fréttunum að stjórnin væri fallin. Þá heyrist í henni svona stundarhátt "Sjúkket, þá hætta mótmælin". Um daginn við eldhúsborðið kemur svo "Mamma, ég hata kreppuna!". Samt hefur nú ekki "kreppt" mikið að hér á okkar heimili. Svo segir hún við mig áðan "mamma ég man ekki eftir fyrri kreppum". Ég fæ svona á tilfinninguna að kreppa sé eitthvað skrýmsli eða dýr.

Smá svona speki.

Sagan segir að tveir vinir hafi gengið í eyðimörk. Á leiðinni fóru þeir að rífast, og annar vinurinn gaf hinum létt á kjammann. Honum sárnaði, en án þess að segja nokkuð skrifaði hann í sandinn; ' Í DAG GAF BESTI VINUR MINN MÉR, EINN Á ´ANN!'

Þeir gengu áfram þangað til þeir komu að vatnslind og þar fóru þeir út í. Vinurinn sem hafði orðið fyrir hinum áður var nærri druknaður, en var bjargað af vini sínum. Þegar hann hafði jafnað sig , risti hann í stein; 'Í DAG BJARGAÐI BESTI VINUR MINN MÉR FRÁ DRUKNUN'.

Vinurinn sem bæði hafði veitt honum tiltal og bjargað honum spurði: 'Þegar ég sló þig, skrifaðir þú í sandinn, og núna skrifar þú í steininn. 'Af hverju?' Hann svaraði: Þegar einhver gerir þér eitthvað illt áttu að skrifa það í sandinn, þar sem vindur fyrirgefningar getur eytt því. En þegar einhver gerir þér eitthvað gott þá áttu að grafa það í stein þar sem enginn getureytt því.

'LÆRÐU AÐ SKRIFA SÁRINDI ÞÍN Í SANDINN OG GRAFA HAMINGJU ÞÍNA Í STEIN'!

Hvað er eiginlega í gangi?

Mér er eiginlega ofboðið. Hvernig dettur Davíð í hug að segja ekki bara af sér, mér finnst þetta bara orðið "soldið" vandræðalegt. Svo rífast menn inná þingi um það hvort að lagafrumvarpinu um Seðlabankann skuli vísað til viskiptanefndar þar sem stjórnarflokkarnir eru í minnihluta og þurfa að treysta á framsókn, eða til efnahags- og skattanefndar þar sem stjóranflokkarnir þurfa ekki að treysta á stuðning framsóknar....

Vitiði það ef þetta er aðalmálið þá blæs ég nú bara á allar fullyrðingar um það að stjórnin sé að gera eitthvað fyrir fyrirtækin og fólkið í landinu. Fólk er bara að rífast um einhver algjör smáatriði á meðan Róm brennur.

Fá bara menntað einræði, það er eina sem bliver í svona árferði...

Lífshlaupið

Já nú er búið að hrinda af stað Lífshlaupinu. Mitt góða fyrirtæki er þvílíkt virkt í þessu og búið er að setja saman ein 14 lið sem i eru frá 5-10 manns hverju, þannig að þið sjáið það bara, við ætlum greinilega að "massa" þetta.

En allavega ég lét tilleiðast og skráði mig með, maður er hvort eð er alltaf á ferðinni með hundinn svo það væri ekki verra að fá einhverja punkta fyrir það hehehe... En allavega til að bregðast nú ekki mínu liði fór ég í tæplega klukkustundar göngutúr í gær uppá Lágafell m.a. í 10 stiga frosti og geri nú aðrir betur hehehe...

En allavega allir að hreyfa sig nú...

Skrítin tík þessi pólitík !

Ný stjórn tók við á sunnudaginn. Ég hef svona blendnar tilfinningar gangvart henni, soldið hrædd um að aðhaldið verði ekki eins mikið og þyrfti af því að það eru kosningar í vor og loksins, loksins komst vinstri stjórn að hér á okkar ísa kalda landi og nú þurfa þeir kannski að afla sér vinsælda. Veit það ekki....

Mér finnst frábært að þetta er stjórn sem er samansett af jafnmörgum konum og körlum auk þess sem við höfum konu sem forsætisráðherra. Einnig finnst mér frábært að það skuli vera fengið fagfólk í 2 af ráðuneytunum, sem er nýlunda en ég er viss um að er aðeins gæfuspor, enda held ég að Gylfi og Ragna séu mjög fær á sínum sviðum.

En eins og ég sagði, fyrstu verk þessarar stjórnar eru kannski ekki alveg í takt við það sem er að gerast í þjóðfélaginu, þ.e. fyrsta verk Kolbrúnar Umhverfisráðherra var að gefa út yfirlýsingu þess efnis að ekki yrði af álveri við Bakka. Fyrsta verk Ögmundar sem heilbrigðisráðherra var að gefa út yfirlýsingu um Skt. Jósefsspítala og fella niður innlagnargjöld af sjúkrahúsum. Fyrsta verk Steingríms sem sjávarútvegsráðherra var að heimsækja sjávarútvegsráðuneytið til að skoða þetta með hvalveiðarnar og sem fjármálaráðherra var að gefa út yfirlýsingu um að hann vildi helst taka upp norska krónu. Fyrsta verk Jóhönnu var að senda Seðlabankastjórunum bréf og biðja þá um að segja af sér.... Já...hmmm..... eru þetta þau verk sem helst þyrfti að ganga í og mest liggur á?

Kannski, það var allavega krafa fólksins að skipta um stjórn í Seðlabankanum, en svo kemur allt hitt, var ekki einhver nefnd í heilbrigðisráðuneytinu búin að komast að því að þetta væri besta lausnin og er ekki gert ráð fyrir því í fjárlögum að fólk greiði komugjald á sjúkrahúsin?? Einnig hefði ég haldið að í slíku árferði væri tilvalið að fara í hvalveiðar, það skapar tekjur, við að veiða hvali eykst loðnustofninn og þarmeð þorskstofninn þannig að ég hefði haldið að þetta væri nú bara þjóðþrifaverk, á meðan við erum ekki að veiða einhverja hvali í útrýmingarhættu. Einnig hefði ég haldið að það væri um að gera að auka framkvæmdir auk útflutningstekna með álversbyggingu. Það vilja allir fyrir norðan þetta álver, Húsavík og Akureyri. Það er bara eitthvað 101 lið sem ekki vill álver þarna.

Jæja, ég ætla ekki að segja meira, ekki voru hinir svo sem að gera einhverja frábæra hluti, það væri synd að segja það, hverjum svo sem það er svo að kenna. En ég vona bara að þessi stjórn sem aðeins situr í 84 daga nái ekki að klúðra neitt voðalega miklu, en kannski samt nógu miklu til að ná ekki endurkjöri......

Er ég of pólitísk???

Ný stjórn

Já það kom víst ný ríkisstjórn í dag... en vitiði ég er svo afslöppuð og slök eftir námskeiðið að ég nenni ekki að hafa skoðun á því í dag og hvað þá blogga um það.

leiter...