Einstæðar mæður

Sá í Mogganum í gær að talað var um að einstæð móðir hefði unnið lottóvinninginn! En gott, hugsa flestir þetta kom þá á góðan stað. Ég efast ekkert um það og óska þessari heppnu konu innilega til hamingju, það er bara hitt. Þessi stimpill sem einstæðar mæður hafa á sér, þær eiga varla til hnífs og skeiðar og búa í félagslegu húsnæði, geta hvorki leyft sér né börnunum sínum neitt. Þvílíkt kjaftæði.

Auðvitað eru þær margar í þessari stöðu og alls ekki öfundsverðar af því, en það eru margar sem hafa það bara alveg ágætt, eru með góða menntun í góðri vinnu og lifa bara fínu lífi.

Engann aumingjaskap hér!

Lukkunar pamfíll!

Ég held ég tileinki þessa síðu konum, þessa vikuna allavega.
Var að horfa á fréttir, þar var talað um lukkunar pamfíl. Ég held að ég sé svoleiðis!

Mér var ekki eytt sem fóstri af því ég var stelpa, ég fékk að upplifa æsku án þess að vera misnotuð, ég var ekki gefin eða seld, ég fékk að læra að lesa, ég fékk meira að segja að ganga í menntaskóla og síðar háskóla. Ég hef aldrei upplifað dag þar sem ég er svöng af því það var ekkert til að borða heima, ég hef ávallt haft óheftan aðgang að vatni, og ekki bara vatni heldur hreinu vatni. Ég hef ekki upplifað stríðsátök, ég hef alltaf átt skó á fæturna, hrein föt og heil. Mér hefur meira að segja verið gefin ný leikföng. Ég hef aldrei orðið fyrir ofbeldi, enginn sem ég þekki hefur verið myrtur í klíkuátökum, ég er heilbrigð, ég á heilbrigð börn og ég á foreldra á lífi.

Ég er lukkunar pamfíll, það er engin spurning!

Konur vantar!

Konur flytja í stórum stíl frá Landsbyggðinni á mölina hér á Höfuðborgarsvæðinu. Það er skortur á konum út á landi. Dofri Hermannsson var að tala um þetta í hádegisfréttunum og benti svo mönnum á að aðeins karlar sæktu fundi um skipulagsmál og á meðan þeir sætu hér á þessum fundi, sem var á Vestfjörðum, væru konur þeirra, dætur og systur að pakka niður í tösku til að flytja suður.

Það er mjög áhugavert að spá í þetta. Sá iðnaður sem allir eru að berjast við að fá í sína heimabyggð þ.e. álver og olíuhreinsistöð höfðar ekki til kvenna, allavega flestra kvenna sem vilja helst vera í þjónustustörfum allavega fullyrti hann það.

Blogg Dofra

Auðvitað eru fullt af konum sem eru tæknimenntaðar og gætu fengið vinnu við þennan iðnað en það er spurning hvort þær ná að draga eiginmenn og fjölskyldur út á land til að sækja vinnu. Það hefur þótt eðlilegasti hlutur, ef eiginmaðurinn fær gott starf út á landi þá fylgir auðvitað kona og fjölskylda með til að hann geti sinnt sínum metnaði og öðlast frama í starfi. Þá kemur spurningin er það jafn eðlilegt í huga fólks að konur geti dregið mann og fjölskyldu út á land til að sinna sínum frama?

Kynbundið ofbeldi

Þegar ég fletti Mogganum í morgun, tók ég eftir þessum fiðrildum. Þetta er greinilega herferð gegn kynbundnu ofbledi, sem er alveg frábært. Hugsið ykkur að sums staðar á stríðssvæðum er konum nauðgað þannig að þær eignist börn af röngum kynþætti og þarmeð verði þeim útskúfað úr sínu eigin samfélagi. Þetta þekktist í fyrrum Júgóslavíu þegar Serbar nauðguðu Bosnískum stúlkum og konum og þetta er að gerast víða í Afríku þar sem mismunandi þjóðflokkar stríða.

Tenging á síðu UNIFEM

Púff þetta er bara rosalegt. Vildi bara vekja ykkur til umhugsunar.

Eyrnabólga!

Við erum svo einstaklega óheppin í þessari fjölskyldu hvað varðar eyrnabólgur. Þetta er greinilega ættgengt. Þegar ég var lítil var ég víst alltaf að fá eyrnabólgur og sitja eftir á hljóðhimnum mínum ör sem valda því að ég er ekki alveg með fullkomna heyrn þó ekki sé hún neitt slæm þannig. Þegar ég fer til læknis útaf ýmsum kvillum og skoðað er í eyrun á mér er ég iðulega spurð hvort ég hafi verið "eyrnabarn".

Ég hef sagt það og stend við það að um leið og börn fæðast og fá K-vítamín sprautuna eigi að skella rörum í eyrun á þeim. Allavega mín börn. Sonurinn var rétt rúmlega eins árs þegar nefkirtlarnir voru teknir og sett rör í hann, síðan var ekki meira vesen með það fyrr en fjarlægja þurfti rörin en þá var hann kominn á fimmta ár. Gelgjan var rosaleg, hún fékk fyrst í eyrun nokkra mánaða og bjuggum við þá í Danmörku og fórum á "eyrnalæknavaktina" þar sem stungið var á og barninu gefin sýklalyf. Þar vorum við fastagestir ca á 2ja vikna fresti í 3 mánuði því alltaf þegar skammturinn af sýklalyfinu kláraðist grasseraði eyrnabólgan upp aftur. Sérfræðingurinn úti gafst svo loks uppá barninu og setti rör í hana, það er víst regla að gera það ekki fyrr en þau eru orðin eins árs því annars er þetta meiri aðgerð, sem gera þarf á sjúkrahúsi en það varð lendingin og hún var komin með rör rúmlega 7 mánaða gömul. Reyndar fékk hún nokkrum sinnum rör og þau fóru reglulega í verstu eyrnabólgunum en það var ekki fyrr en við fluttum heim til Íslands með barnið 3ja ára gamalt að eyrnalæknirinn okkar hér heima lét taka úr henni nefkirtlana og setti enn á ný rör að eyrnabólgurnar minnkuðu.

Skottið hefur nú ekki verið svo slæm en hún er líka búin að fá rör, reyndar er hún enn með nefkirtlana. Hún var reyndar útskrifuð með glans frá eyrnalækninum síðasta sumar en núna í desember fékk hún í annað eyrað og fékk sýklalyf, svo passaði það, skammturinn kláraðist og aftur fékk hún í eyrað, nú var gefinn stærri skammtur og hann kláraðist um miðjan janúar og hún búin að vera fín síðan. Þ.e. þangað til í gærkveldi. Það er ótrúlegt að sjá glaða, káta, brosmilda barnið sitt umturnast svona og líða svona rosalega illa, þetta er alveg rosalega sárt, það er engin spurning. Jæja hún sofnaði loksins eftir 2 stíla og svo vaknaði hún sæmileg í morgun en hljóðhimnan hafði greinilega sprungið í nótt og sársaukinn því minni.

En svona er þetta, þetta legst á sumar fjölskyldur!

Lúxus!

Góð vinkona mín sem býr í Ameríku lét mig lofa því síðast þegar hún hringdi að ég myndi nú fá mér konu til að þrífa hjá mér. Mér fannst það soldið fáránleg hugmynd að borga konu til að koma og þrífa alla mína rúmlega 100 fermetra, og hugsaði málið. Ég er einstök móðir með 3 börn og hund, í fullri vinnu, starfa í félagsmálum og þarf auðvitað eitthvað félagaslíf líka. Ok, það er ekki oft sem maður fer í það að þrífa allt húsið í einu þ.e. maður grípur í það að þurrka af hillunum og sjónvarpinu. Þrífur klósettið þegar það er skítugt og tekur vaskinn á baðinu þegar hann er orðinn mjög svo slæmur. Sama með gólfin, maður ryksugar svona miðjuna tvisvar í viku og svo annað slagið ryksugar maður rest bak við húsgögn og slíkt og svo skúrar maður bara ef gólfið er klístrað.

Konan kom í gær og ég kom heim úr vinnunni, það voru allar hillur, baðið, gólfið og meira að segja borðið í eldhúsinu hreint. Váá, hún kemur aftur eftir 2 vikur, hvað ætli sé langt í að ég biðji hana að koma vikulega? ;-)

Frábært!

Stjórnmál og stjórnmálamenn!

Ég hef alla tíð haft mikinn áhuga á stjórnmálum og stjórnmálamönnum, maður hefur dáðst í fjarlægð að þessum mönnum og konum sem fórna sér svona fyrir heildina. Vinna mikið hugsjónastarf og allt meira og minna í sjálfboðasvinnu. Látið mig vita það, hef aðeins komið nálægt þessu, þetta er botnlaus vinna en engin laun nema stundum klapp á bakið.

En ég veit ekki lengur, þetta virðist ekki snúast lengur um að vinna fyrir heildina, finna góðar lausnir, koma með hugmyndir osfrv. heldur um völd og meiri völd. Allir vilja verða Borgarstjórar t.d. Málefnin skipta ekki lengur öllu máli heldur völdin. Ég er svo sem ósköp fegin að ég bý ekki í Reykjavík þessa dagana.

Þetta þref þjónar engum tilgangi, eina sem þetta afkastar er að fólk missir trúnna á stjórnmál og stjórnmálamenn og ungt fólk verður fráhverft stjórnmálum. En hver á þá að sjá um þessi mál fyrir okkur seinna meir.

Það er spurning um setja bara á "menntað einræði"!

Tannlæknaferð

Fór með Skottið til tannlæknis í morgun, kveið þessu soldið, síðast þegar við fórum þá neitaði hún að opna munninn og við urðum að fara heim og koma nokkrum vikum seinna. Reyndar er afleysingatannlæknir að vinna fyrir okkar tannlækni þar sem hún er í fæðingarorlofi, en hann náði þvílíkt að heilla Skottið strax og ekki nóg með að hún opnaði munninn, hann fékk að taka myndir, skafa tannstein og setja bæði spegil og skröpu uppí hana! Alveg frábært, endar er hann alveg yndislegur.

Engin hola!

Óskarinn

Fylgdist nú ekki með Óskarsverðlaunahátíðinni í gær frekar en fyrri daginn. Ég nenni ekki svona verðalaunaafhendingum. En mér þykir rosa gaman í bíó og gæti sko alveg hugsað mér að fara í bíó a.m.k. einu sinni í viku. Það sem svona hátíðir gera reyndar er að benda manni á myndir sem gaman væri að sjá. Ég er alveg með lista núna yfir myndir sem mig langar að sjá:

"No Country for old men."
"Into the Wild"
"Atonement"
"Death at a funeral"
"There will be blood"
ofl. ofl. þetta eru bara þær sem eru í bíó ákkúrat núna.

Verða að fara að drífa mig í bíó!

Gull í grjótinu!

Ég fer nú ekki mikið "í bæinn" eða út á djammið eins og það er líka kallað. Fór um síðustu helgi og hafði þá bara ekki farið síðan í byrjun desember. Þessi ferð mín var nú reyndar ágæt og komst ég að því að MOJO-ið er alveg í lagi ennþá;-).

Þarna er öll flóran af fólki og mér hefur ekki þótt það vænlegt til árangurs að hitta einhverja menn í bænum og þótt það frekar svona óspennandi leið og þykir reyndar enn. Þetta er spurning um að hitta einhvern, vita ekki á honum nein deili, hægt er að komast að ýmsu ef maður gefur sér góðan tíma til að ræða málin, en það er líka auðvelt að ljúga til um bakgrunn sinn ef maður vill. Þarna er fullt af fólki sem fer helgi eftir helgi út á lífið og fullt af frekar óspennandi pappírum. Ég er nú svoddan verkfræðingur að ég þarf að hafa "background" tékkið í lagi áður en ég aðhefst nokkuð.

En ég er sannfærð um að þarna er hægt að finna þessa fínu gullmola innan um grjótið, t.d. ég sjálf, ef einhver nær nú í mig útá lífinu þá hefur hann náð í gullmola. ;-)) Það er bara spurning hvort hann áttar sig á því! hehehe...

Júróvision og afmæli!

Var hér í gærkveldi með rúmlega 20 sundkrakka í afmælisveislu, frumbruðurinn varð 17 ára! Til hamingju elsku kallinn minn!! Allavega afmælið gekk vel.

Á meðan á afmælinu stóð var júróvision undankeppnin í sjónvarpinu. Sat með Skottinu og Gelgjunni inn í herbergi og horfði á hluta þáttarins. Ég hafði nú ekki séð öll þessi lög fyrr en þetta gekk ágætlega þó mér þætti algjör óþarfi að vera eitthvað að lengja þáttinn með viðtölum við mæðurnar, hvenær byrjaði hann eða hún að syngja var alveg klassísk spurning, ég á tvær dætur og þær byrjuðu nú bara að syngja um leið og þær byrjuðu að tala en ég býst nú ekki við því að þær verði einhverjar júróvisionstjörnur!

Lagið með Júróbandinu "This is my life" var svoleiðis langbesta lagið þetta kvöldið. Ég er rosa fegin að lag eins og Mercedes club eða Dr. Spoock voru ekki send til Serbíu, við megum ekki við meiri fíflaskap í bili eftir að Silvía Nótt fór um árið. Mér fannst lagið hennar Fabúlu reyndar mjög gott en ekkert júrósvision lag, svo hef ég oft heyrt betri lög eftir Gumma Jóns heldur en þetta lag. Ég hefði viljað sjá þarna lagið hennar Svölu Björgvins "The little wi.... song", það var líka alvöru júrósvisionlag.

Ég ætla nú ekki að dæma um hverjir möguleikar okkar verða þarna í Serbíu, en ég trúi því að Regína Ósk og Friðrik Ómar verði landi og þjóð til mikils sóma.

Áfram Ísland!

Sérðu hafið???

Ég veit ekki hvernig þær virka þessar felumyndir og þrívíddarmyndir!! Í fyrsta lagi sé ég ekki í þrívídd (augun vinna ekki nógu vel saman) og þar af leiðandi ekki dýpt heldur. En vinkonan sem sendi mér þetta í pósti sagði mér að ef ég horfði nógu lengi á myndina myndi ég sjá hafið. Ég reyndi og reyndi en ég sé ekkert haf!!!

Bara smá föstudagsfílingur!! hehehe....

Flugdrekahlauparinn!

Bókin um flugdrekahlauparann er ein af þeim bókum sem ég á uppí hillu en hef ekki gefið mér tíma til að lesa, þarf að drífa í því. Ég fór á bíó í gærkveldi á forsýningu á Flugdrekahlauparanum. Mér fannst myndin svakalega góð, en oft finnst mér þegar gerðar eru bíómyndir eftir bókum að þær bæti litlu sem engu við bækurnar og oft ná þær ekki þeim hughrifum sem bækur geta gert.
Vinkona mín fór með mér og hún sagði að bókin hefði heltekið sig og lýsingarnar í henni hefðu verið mjög svo ógeðslegar og þar hefði líka betur verið gert grein fyrir því hvernig aðalpersónunni leið innra með sér í gegn um allt ferlið.
Myndin náði þessu svo sem ágætlega en samt ekki, maður gat ekki lesið í huga hans þar en það er hægt í bókum.

Þannig nú er að drífa sig að lesa bókin og fara svo í bíó eða öfugt!

Framhaldsskóli í Mosó!

Frábært! Ég hef gælt við þessa hugmynd og reynt að berjast fyrir henni síðan ég flutti í Mosó. Ég tel að þetta lyfti upp bæjarlífinu og skipti miklu máli fyrir bæjarfélagið.
Fréttin

Er ekki soldið til í þessu?

Það er sagt að það taki mann eina mínútu að hitta sérstaka manneskju, einn tíma að kunna að meta hana, einn dag að elska hana, en heila ævi að gleyma henni.

Ég er ekki frá því að þessi gamla speki eigi fullan rétt á sér.

Náttúruval.

Heyrði einhvern tíman um daginn að karlmenn með mikla karlhormóna eignuðust frekar stelpur, ef þetta væri ekki svona þá myndum við sennilega enda sem einhvers konar villimenn. Ég er nú ekki há í loftinu en það er svo skrýtið að ég sé bara hávaxna karlmenn, "allir" þeir sem ég hef verið með hafa verið frekar hávaxnir, fyrrverandi er 188cm. Ég geng inn á skemmtistaðina og ég sé bara hausana sem standa uppúr hópnum, ótrúlega skrítið. Mamma hefur sagt að þegar ég var lítil í dansskóla og það var dömufrí þá var ég sko langfyrst að hlaupa til og bjóða hæsta og myndarlegasta stráknum upp.

En auðvitað er skýring á þessu eins og öllu öðru, þetta er bara náttúruval, ómeðvitað, maður er alltaf að leita að einhverjum til undaneldis þó að maður sé hættur að eiga börn og þar sem ég er lágvaxin, leita ég hávaxinna karlmanna til að ungarnir mínir verði hávaxnari. Enda sýnir það sig, Unglingurinn er orðinn 186cm er að ná pabba sínum og Gelgjan er 172cm tæpir. Þannig að ef ég hefði ekki Skottið væri ég sú lægsta í fjölskyldunni.

Svona er náttúran skrítin.

Alltaf í boltanum!

Það virðist sem sumir menn þurfi bara ekkert að fylgja þeim reglum sem við hin þurfum að fylgja. Þarf ekki að auglýsa stöðu forstöðumanns Þjóðmenningarhúss? Ég bara spyr, ég hélt að það þyrfti að auglýsa svona stöður og svo væri hæfasti maður í djobbið ráðinn.
Reyndar í framhaldi af þeim gagnrýndu opinberu ráðningum sem hafa verið undanfarið er líklegt að þetta hafi kannski verið auglýst í Lögbritingablaðinu, með smáu letri, enda les engin Lögbirting lengur.

Sumir virðast bara geta hoppað úr einu feita djobbinu í annað án þess að þurfa sýna fram á neina hæfileika yfirhöfuð. Ég er ekki að segja að Markús Örn sé ekki hæfur í starfið, veit bara ekkert um það.

Greinilegt á síðustu bloggum mínum að maður þarf að vera miðaldra karlmaður og sjálfstæðismaður til að einhver nenni að blogga um mann!

Dabbi kóngur!

Hef pælt soldið í því, þegar Davíð var forsætisráðherra var alltaf verið að vitna í hann og hann lét óspart í sér heyra ef hann var óánægður með Seðlabankann eða aðra og gaf eiginlega bara skít í það sem hinir voru að gera til að reyna að halda verðbólgu og öðru slíku í horfinu. Þá biðu allir með öndina i hálsinum yfir því hvað hann myndi gera, en hann gerði nú yfirleitt bara það sem honum sýndist.
Nú er hann orðinn Seðlabankastjóri sjálfur og enn bíða allir með öndina í hálsinum yfir því hvað hann gerir, og nú virðist allt velta á því hvaða stýrivexti hann ákveður. Ég man ekki eftir að hinir Seðlabankastjórarnir hafi fengið þessa athygli þegar þeir voru að tilkynna stýrivexti í stjórnartíð Davíðs. Enda gerir Davíð bara enn það sem honum sýnist.

Skiptir ekki máli hvar hann er, hann virðist stjórna öllu samt!

Kvenmannsveski!

Ég, í viðleitni minni til að vera meiri dama, fékk mér svona konutuðru í sumar. Þetta er svört leðurtaska með fullt af hólfum og tvö svona stærri.

Svo er það þannig að það fer eitthvað ofan í hana og ég finn aldrei neitt þar. Ég skoðaði hana í gær og hvað haldiði að ég hafi fundið?

Eina hanska, eina vettlinga, úlnliðshlífar, Sódavatnsflösku (óátekin), aukalykil af húsinu mínu, trefil, Dagbókaráfyllingu í "skipuleggjarann" minn, gamlan bíómiða, reikning frá tannlækninum, dömubindi, varasalva, spreybrúsa til að hreinsa gleraugun, fjóra penna, sárakrem, gömul útprentun af tölvupósti, ipod, hlíf utan um ipod (auðvitað allt annars staðar í veskinu), kassi utan af rakakremi í andlit (ætlaði að biðja tengdó að kaupa eins), varalit, varalitablýant, síma, veski og húslykla.

Mér líður soldið eins og þetta sé tuðran hennar Hermione úr Harry Potter!!

Gæðaúttekt!

Fyrritækið mitt fékk svona gæðavottun í sumar, núna í vikunni var komið að endurúttekt, því það er víst ekki nóg að fá vottunina, maður verður víst að standa undir henni og það er tékkað á því 1-2 á ári.

Við vorum nú að grínast með það að það væri kannski best að við stelpurnar myndum nú mæta í stuttum pilsum og með varalit svona til að reyna að heilla úttektaraðilan.

Ég var tekin í gegn í gær, hefði betur verið í pilsinu!!

Valentínusardagurinn á morgun.

Ég hef svo sem aldrei verið neitt uppveðruð af Valentínusardeginum, hefur fundist Konudagurinn skemmtilegri en sá þetta á einhverjum vefnum, ágætis ráð fyrir okkur hin.

"1. Vorkenndu sjálfri þér, en bara mátulega. Notaðu hámark korter í sjálfsmeðaumkvun, og snúðu þér svo að einhverju skemmtilegu.
2. Horfðu á kvikmyndina ”Love Actually”. Hún fjallar nefnilega um allar tegundir af ást.
3. Farðu út úr bænum og í góðan göngutúr í náttúrunni. Þá skella minna á þér auglýsingar um ást, blóm, súkkulaði og skartgripi.
4. Ef þig langar í sálufélaga taktu þá fyrsta skrefið. Svaraðu gömlum tölvupóstum sem þú fékkst þegar þú skráðir þig á date-vefinn forðum.
5. Bjóddu einhverjum út. Það þýðir ekkert að hanga heima í fýlu. Fáðu góðan einhleypan vin/vinkonu með þér út að borða.
6. Gældu extra við gæludýrið. Ef þú átt ekki gæludýr geturðu keypt þér mjúkan bangsa til að kúra hjá undir teppi.
7. Borðaðu dökkt súkkulaði. Það er ekkert fitandi að ráði og kemur þér í gott skap.
8. Mundu að veröldin er EKKI full af hamingjusömum pörum. Hugsaðu um þá sem eru einhleypir og njóta lífsins í botn.
9. Vertu fegin að Valentínusar-vesenið stendur ekki nema einn dag, einu sinni á ári. Það gæti verið verra."

Hafið góðan dag!

Villi borgó!

Sko, þó og jafnvel af því að ég er sjálfstæðiskona þá finnst mér að Villi hefði bara átt að segja bless og takk fyrir mig.

Það heyrast alls konar sögur að flokkurinn sé tvískiptur og Geir og Gulli styðji Villa, en Hanna og Þorgerður vilji hann út. Skil þær vel, hann mætti allavega leggja kollunni!!

bæbæ

Konur.

Það var maður sem að skrifaði þetta og mér finnst hann hitta alveg í mark.

"Ég er að leita að konu sem ég heillast af, þannig að ég sé ekki aðrar, sem ég elska hvernig sem hún lætur, sem þykir vænt um mig eins og ég er, en ekki eins og ég á að vera."

Hún verður heppin þessi kona.

Ljósmyndasýning

Ég vil hérmeð auglýsa þessa ljósmyndasýningu, mamma mín á mynd þarna og á henni er mynd af mér og Skottinu ásamt fleirum, reyndar sést bara í bakið á okkur en prófílinn á Skottinu.



Endilega kíkið á sýninguna.

Skapofsi!

Við í þessari fjölskyldu eigum það til að vera svolítið skapmikil og vil ég kenna franska sjómanninum um sem skolaði upp á strendur landsins fyrir nokkuð mörgum árum og er nefndur Erlendur í ættartölum. Hann skildi eftir brún augu og skap.

Sonur minn sem er nú yfirleitt þessi rólyndismaður missti stjórn á sér í gærkveldi og kýldi vegginn í stofunni. Hann er handarbrotinn, svokallað boxarabrot, og þarf að vera í gipsi í 2 vikur, það fer lítið fyrir sundæfingum á meðan og bílprófið sem hann ætlaði að taka nú í lok mánaðarins verður að bíða líka. Mamman hló bara að honum, kvikindið.

Hann náði samt einhvern veginn að kenna okkur foreldrunum um þetta!! Algjör snilli.

Forsetakosningar í Bandaríkjunum

Mér finnst Hillary og Obama flott par, þau ættu að fara saman í framboð, þ.e. hún sem forseti, hann sem varaforseti, ja eða öfugt þó ég hallist nú frekar að hinu. Þau gætu breytt ímynd heimsins á Bandaríkjunum.

Þetta yrðu algjör tímamót, ég held að aldrei fyrr hafi verið kona eða blökkumaður forseti eða varaforseti í Bandaríkjunum.

Það versta er að ég held að Bandaríkjamenn séu ekki tilbúnir í svo róttækar breytingar, þeir eru nú þeir allra afturhaldssömu þannig að repúblikanar eiga örugglega eftir að vinna þetta þrátt fyrir Bush.

Þeir eru líka með föðurlegan eldri mann sem forsetaefni, sem hefur nú verið vænlegt til sigurs hingað til.

Brúðguminn

Fór á bíó í gær, sá "Brúðgumann". Mjög góð mynd, mæli með henni. Það var svolítið áhugaverð heimspeki í myndinni, sem byggir annars á leikritinu Ívanov eftir Chekhov. Þarna er eiginmaður með fársjúka eiginkonu heima við, sem hann er hættur að elska eða ekki, kemur ekki alveg í ljós. Hann heldur svo fram hjá henni með mjög ungri stúlku og til að réttlæta gjörninginn finnst honum að hann verði að giftast ungu konunni þegar hin er látin. Er það einhver réttlæting á rangri gjörð, er nokkurn tímann hægt að réttlæta framhjáhald? Ekki finnst mér það.

Unglingar

Ég hef aldrei verið mikið fyrir börn. Þið hlæjið kannski af mér þar sem ég á þrjú stykki, og fjalla iðulega um þau hérna á síðunni, en þetta er alveg satt. Ég er elst minna systkina og leit aðeins eftir yngsta bróður mínum, sem er 8 árum yngri en ég, en annars nennti ég aldrei að passa börn. Jú, jú ég var skátaforingi, en það er einhvern vegin á allt öðrum forsendum. Ég held mér hafi svo sem gengið ágætlega með uppeldið á þessum tveimur elstu hjá mér, það á eftir að koma í ljós með Skottið. Tengdamamma mín rifjar oft upp og hlær þegar ég tala um það að ég hafi blessunarlega verið laus við að gera þessi börn mín að einhverjum mömmubörnum. Enda aldrei mál að skilja þau eftir neins staðar.

Eitt hef ég samt lúmskt gaman að en það eru unglingar og þeirra pælingar. Ég hef nú verið fararstjóri í tveimur ferðum til útlanda með börnunum mínum, þ.e. í sumar fór ég sem farastjóri á skátamót í Svíþjóð og í fyrra fór ég með sundhópnum hans sonar míns í vikuferð til Frakklands. Ég held að mér hafi nú bara tekist ágætlega upp að ná sambandi við þessa krakka og börnin mín skammast sín ekki fyrir mig, allavega ekki enn.

Fyrst eftir að ég skildi og við fluttum hingað varð íbúðin mín að nokkurs konar félagsmiðstöð. Strákurinn sem þá var í 10unda bekk mætti hér með allavega 2 vini sína í hádegismat á næstum hverjum degi og þegar maður kom heim úr vinnunni voru nokkrir diskar og glös í vaskinum. Skrítið að manni hafi fundist matarreikningurinn hár enda eiga 3 16 ára gamlir drengir sem allir æfa afreksíþróttir ekki í vandræðum með að sporðrenna nokkrum lítrum af mjólk, svo sem einu brauði og skinkupakka svo ekki sé minnst á oststykkin.

Nú er strákurinn kominn í menntaskóla og vinirnir í annan skóla en þeir mæta nú samt hingað nokkur kvöld í viku og chilla. Um daginn kom einn þeirra fram úr herberginu og bað mig um að aðstoða sig með stærðfræðiheimadæmin! Hann hafði ætlað að biðja soninn um þetta en hann hafði sagt að mamma væri sko best í stærðfræði á þessu heimili. Svo sátum við þarna við eldhúsborðið á meðan félagarnir kláruðu borðið í tölvuleiknum og reiknuðum heimadæmi í stærðfræði fyrir 3ja bekk í Versló!. Fyndna var að mamma hans hringdi svo í hann til að undrast um hvar hann væri og þá kom að hann sæti hérna með mér að reikna!

Allavega veit ég það að ég er ekkert voðalega hallærisleg mamma.

Helgin í stórum dráttum

Ég fór á árshátíð Verkfræðingafélags Íslands um helgina, hef alla tíð starfað eitthvað fyrir félagið, en aðeins farið á árshátíð einu sinni áður. Þá fannst mér meðalaldurinn helst til hár en núna var greinilegt að "unga" fólkið hafði safnað saman liði og var ég einmitt í einum slíkum hópi þ.e. árgangar '91-'95 úr Háskólanum, semsagt fullt af "ungu" fólki á besta aldri. Þetta var mjög skemmtilegt, þarna stóð veislustjórinn hún Fjóla sig eins og hetja og svo fóru "Hundur í óskilum" á kostum og ekki voru þeir síðri Milljónamæringarnir með Bogomil Font og Ragga Bjarna. Bara nokkuð gott kvöld.

Í gærkveldi fór ég svo á leikhúsið, tók mig til að keypti ársmiða hjá Borgarleikhúsinu í haust alls 4 sýningar þ.e. 3 fastar og ein valsýning. Mér finnst svo rosalega gaman í leikhúsinu. En allavega fórum við dóttirin á "Hetjur" í gærkveldi. Þetta var nokkuð skemmtilegt leikrit, helst til langdregið og svo hefði ég viljað fá að vita meira um bakgrunn og lífsreynslu þessara manna, en annars mjög góð kvöldskemmtun. Reyndar eru sunnudagskvöldin búin að vera nokkuð heilög undanfarnar vikur því þá eru sýndir í sjónvarpinu einu tveir þættirnir sem ég fylgist með. þ.e. "Pressa" sem kláraðist reynar í gær og "Forbrydelsen" sem er auðvitað algjört möst enda danskur spennuþáttur og ég missi ekki af þeim. Enda frábærir þættir mætti bara nefna Örninn og "Rejseholdet" sem voru líka algjört möst.

Vinurinn

Á efri hæðinni hérna í húsinu býr maður á svipuðum aldri og ég nema hann er þroskaheftur og vinnur í Krónunni við það að sækja kerrur. Hann er vinur minn. Hann fylgist með öllu sem gerist í húsinu, maður kemur varla heim nema hann sé í glugganum að fylgjast með hver sé að koma og fara.

Þegar ég flutti inn fyrir einu og hálfu ári síðan elti hann mig einhvern tímann inn í geymsluna mína sem er uþb. 5 fermetra stór og fyllti upp í dyrnar og spurði hvort ég byggi ein. Mér stóð nú ekki alveg á sama og svaraði því til að ég byggi ekki ein ég byggi með börnunum mínum um leið og ég reyndi að smeygja mér fram hjá honum. Hvar er kallinn? spurði hann þá, ég svaraði því til að hann væri farinn. Nokkrum mánuðum seinna var hann aftur búinn að elta mig í geymsluna og spurði hvort ég væri kominn með nýjann kall, ég sagði svo ekki vera og þá spurði hann hvort ég ætlaði að fá mér nýjann kall eins og hann orðaði það greinilega alveg tilbúinn í jobbið ef á þyrfti að halda. Jæja síðustu vikur hefur hann verið að færa sig uppá skaptið, maður reynir auðvitað að vera kurteis enda er þetta allt vel meint. Hann bauðst til að skipta um slöngu í hjólinu mínu, vildi endilega hjálpa mér að bera inn jólakassana, ég fæ inn um lúguna Krónupenna og uppskriftir úr Rice Crispies pökkum, hann bankaði um daginn og fékk hjá mér Moggann og í síðustu viku kom hann færandi hendi með kremkex sem var útrunnið sem hann hafði fengið í Krónunni.

Hann toppaði þetta eiginlega áðan þegar ég var í Krónunni og spurði hvort ég gæti ekki sótt hann í vinnunna klukkan 19:00?! Ég sagðist vera upptekin!!

Verð að fara að setja honum skýr mörk.

Skýr skilaboð!

Ég á við ákveðið vandamál að stríða. Ég skil ekki óbein skilaboð, kannski er það verkfræðingurinn í mér sem truflar það, eða ég er bara svona einföld.

Ég er sjálf svo hreinskilin, einlæg og trúi alltaf á hið góða í öllum, þar að auki kann ég ekki að ljúga, ekki einu sinni hvíta lygi til að bjarga mér út úr vandræðalegum atvikum! Þetta hafa svo sem yfirleitt verið taldir kostir og reynst mér vel í gegn um tíðina, en á móti þá hef ég líka nokkrum sinnum misskilið skilaboðin eða ekki trúað þeim fyrr en ég fæ þau svart á hvítu.

Þannig að ég þarf skýr skilaboðin, engar dylgjur!

Facebook

Mér var sagt frá þessu fyrirbæri sem facebook er á samkomu um daginn. Ég hafði aldrei heyrt á þetta minnst, en þær voru þarna tvær sem lofuðu þetta í hástert. OK, ég prófaði, skráði mig inn og skoðaði þetta aðeins. Fann enga af mínum nánustu vinum í þessu en bauð annarri þeirra sem hafði sagt mér frá þessu að vera vinur minn. OK, hún gerir það svo skoðaði ég þetta betur og sé að það eru ótrúlegustu hlutir sem fólk er að setja þarna inn, maður gæti sko eytt heilu kvöldunum í að prófa þetta allt saman. Ég er reyndar búin að ákveða að ég ætli nú ekki að gera það, en er enn með reikninginn opinn.

Svo var það fyndna að gamall vinur minn frá Ástralíu sem ég kynntist þegar við vorum skiptinemar á Spáni fyrir næstum 25 árum síðan dúkkar upp hjá mér. Þannig að þrátt fyrir allt þá var þetta nú þess virði. Ætla að halda reikningnum opnum enn um sinn en sjá svo til.

Mér finnst fólk nota þetta soldið eins og markaðstorg fyrir einhleypa. Veit ekki alveg hvort ég er að fíla það. Kannski þetta sé leiðin til að finna þennan eina rétta!!

Veit ekki.

Mjög svo þjóðleg helgi!

Fór á þorrablót Stjörnunnar á föstudagskvöldinu. Saumaklúbburinn ákvað að skella sér enda gamlar Garðabæjargellur. Þekkti þó nokkra en það er greinilegt að það er soldið langt síðan ég bjó í Garðabænum enda komin 18 ár síðan ég flutti þaðan. Þetta var ágætis skemmtun og rann niður nokkuð af rauðvíni og "breezer" og fór laugardagurinn í það að jafna sig og fara yfir atburðarás kvöldsins til að rifja upp hvort maður hafi nú sagt eða gert eitthvað vitlaust! En nei, engar stórar gloríur í þetta sinn. Ég er svo sem ekki vön að gera þær, það eina sem háir mér þegar ég fæ mér í glas er að ég fer iðulega á "trúnó" og tala um líf mitt og tilfinningar sem ég myndi annars ekkert vera að ræða nema við útvalda, ég er ekki þessi týpa sem er að "blammera" fólk, eða tala illa um aðra, það er bara ekki ég. Lenti ekkert á trúnó föstudag!

Það hefur skapast hefð fyrir því hin síðari ár að móðurbróðir minn skipuleggur svona stórfjölskyldu "sammenkomst" nokkrum sinnum á ári og eru það yfirleitt gönguferðir stuttar í mesta skammdeginu en góðar dagleiðir í maí og september og ein útilega á sumrin. Dagskráin er send út með jólakortunum! Þannig var að í gær var skipulögð gönguferð umhverfis Tjörnina í Reykjavík og ferð á Þjóðminjasafnið á eftir. Við söfnuðumst saman þarna á annan tug fólks og barns (þ.e. Skottið mitt var eina barnið í þetta sinn) allir í regngöllum og nú skyldi barist um í rokinu og rigningunni. Þetta gekk ágætlega, hélt reyndar mjög fast í Skottið á brúnni yfir Tjörninni það var svakalegur vindur og hún hefði nú bara getað fokið út á miðja Tjörn. En síðan var Þjóðminjasafnið skoðað með leiðsögn og að lokum fenginn sér kaffi/kakóbolli í kaffiteríunni. Hef ekki komið í Þjóðminjasafnið síðan því var breytt en þetta er mjög svo góð fjölskylduskemmtun, mæli með því við alla.

Óveður

Það er á svona dögum sem ég sakna gamla Terrano jeppans míns, ég hefði ekki látið veðrið stoppa mig í morgun ef ég hefði verið á honum eða á öðrum 4x4 bíl. Maður er einhvern vegin ragari þegar maður er á venjulegum fólksbíl, þó minn Ford Focus sé ótrúlega seigur, þá þorði ég ekki af stað á honum fyrr en í birtingu. En í sveitinni hjá mér sást ekki á milli húsa klukkan 8 í morgun. Svo er þetta nú yfirleitt þannig að það nægir að komast úr af bílastæðinu og uppúr götunni og þá er þetta komið.

Pressa!

Maður veit stundum ekki alveg hvernig maður á að skilja þetta hérna á kaffistofunni, þeim er greinilega mikið í mun að koma mér nú út!
Mér var tilkynnt að það væri nú fótboltamót verðbréfamiðlara á Akureyri um helgina og alveg bullandi tækifæri fyrir mig. Það gekk meira að segja svo langt að þeir voru tveir alveg tilbúnir til að lána mér jeppana sína til að komast nú örugglega norður. Segið svo að maður eigi nú ekki vini ;-)
En nei, ég ætla nú ekki að fara að elta einhverja "verðbréfadrengi" norður á Akureyri, það er alveg á tæru!

Ofur skipulag!!

Hér í vinnunni erum við með svokallað viðverukerfi þar sem við skráum okkur inn og út af skrifstofunni þannig að allir vita hverjir eru inni og hverjir ekki.

Á mánudaginn, fékk ég mígrenikast sem gerist nú ekki oft kannski 1-2 á ári og þurfti að fara heim úr vinnu um 3 leytið þar sem eina lækningin við þessu er að fá að sofna þó ekki sé nema hálftíma eða svo og ekki er nein aðstaða hér í vinnunni til að leggja sig ;-). Jæja ég fór heim og lagði mig og var orðin þokkaleg um kvöldmat. En í "viðveruna" hafði ég skrifað:

"Farin heim, hausinn sprunginn"

Í gær þriðjudag var svo kistulagning og jarðaför afa míns og hafði ég ætlað að mæta í vinnuna frá ca 8-11 en svo vaknaði ég í gærmorgun og var enn hálfslöpp og vissi að það væri erfiður dagur framundan þannig ég hringdi niður í vinnu og sagðist vera heima og færi svo í jarðaför. Ritarinn skrifaði þá í viðveruna:

"Er heima slöpp, jarðaför eftir hádegi"

Kvidindinum hérna í vinnunni fannst þetta nú fulllangt gegnið að ég væri nú bara búin að skipuleggja eigin jarðaför og það án þess að láta þá vita þannig að þeir gætu nú lokað stofunni og mætt!!

Ó Reykjavík, ó Reykjavík, þú yndislega borg......

Þarf ég að segja meira.

Krakkar mig langar líka að vera borgarstjóri, má ég vera næst?

Nýjir tímar

Ég var í klippingu um daginn, klipparinn minn er ung kona, rétt tæplega þrítug, barnlaus og "single". Hún er ótrúleg, hún er að "deita" gæja og er búin að vera að því síðustu mánuðina en biddu fyrir þér þetta er sko ekki kærastinn hennar, hún er bara að "deita" og er enn "single", en samt "deitar" hún ekki aðra á meðan. OK, hvað þýðir það? jú þau tala saman á hverjum degi, hittast nokkrum sinnum í viku en búa í sitthvoru lagi og hún er sko ekki á föstu! Fjölskylda hennar veit ekkert af honum.

Ég og minn fyrrverandi vorum búin að hittast nokkrum sinnum og þá var hann orðinn kærastinn minn. Við bjuggum í sitthvoru lagi í 3 ár áður en við fórum að búa, við hittumst ekki á hverjum degi fyrstu árin en samt var hann alltaf kærastinn minn og fjölskyldan vissi öll af honum og hann var orðinn einn af henni þó að við værum ekki farin að búa. En þetta var raunveruleikinn fyrir rúmlega 20 árum. Tíðarandinn hefur greinilega breyst síðan.

Svo er hún að leggja mér lífsreglurnar varðandi þessi mál. Ég veit ekki hvort maður á að hlusta á hana en þetta er greinilega allt spurning um að tapa ekki "coolinu" og líta ekki út fyrir að vera "desperat" það er svo mikið "turnoff".

OK, þannig að ef maður hittir einhvern sem manni líst eitthvað á, þá má maður ekki segja honum það og maður má ekki hringja í hann, ef hann hefur sagst ætla að hringja, það eina sem stúlka má gera er að bíða! Ef hann hringir ekki af því hann er feiminn, veit ekki hvort maður vill eitthvað hitta hann aftur og er hræddur um að tapa "coolinu" sínu eða virka "desperat" þá er þetta bara "lost game".

Tónlist og handbolti.

Ég og dóttirin fórum í gær á "Jesus Crist Superstar", alveg mögnuð sýning. Þetta er reyndar alvöru þungarokk uppsetning og kannski ekki fyrir viðkvæma, en góð er hún. Þegar ég sat þarna fór ég að hugsa hvað maður hlustar mikið á hina eilífu síbylju sem glymur á manni á útvarpsstöðvum landans og ég fór að hugsa um tónlistina sem dóttir mín hlustar á og þá tónlist sem ég hlustaði á á hennar aldri.

Ég var algjört Led Zeppelin fan á mínum gagnfræða- og menntaskólaaldri, einnig var Pink Floyd í mjög svo miklu uppáhaldi og man ég vel veturinn 1979-1980, þegar ég er á nákvæmlega sama aldri og dóttirin, kom út "The Wall" með Pink Floyd við hlustuðum á hana á hverju einasta kvöldi í marga mánuði, ég kann ennþá flesta textana. Myndin kom út skömmu síðar, ja allavega nokkrum árum, og þá var farið á hana líka nokkrum sinnum. Auk þessa hlustuðum við á Utangarðsmenn, The Doors, Jethro Tull, U2 ofl. ofl. Ég veit eiginlega ekki hvort þetta flokkast undir rokk eða bara klassík?!

En allavega þegar ég skildi og við tókum til í bílskúrnum fórum við með allar gömlu vinyl plöturnar mínar í Sorpu enda hafði plötuspilarinn ekki verið í lagi í mörg ár. Ég fékk bara safndiska í staðin með uppáhalds hljómsveitunum mínum enda er fyrrverandi svona "poppdrengur" ég gat aldrei kennt honum að meta þessa tónlist. Það harðasta sem hann hlustaði á var U2 og Bubbi annars er það bara Sálin. Þið megið ekki misskilja mig, ég fíla Bubba, U2 og Sálina mjög vel enda er ég kannski soldil alæta á tónlist.

Ég er allavega með Pink Floyd safndiskinn í bílnum og hlusta iðulega á hann, um daginn sótti ég dótturina á skátafund og einn af skátunum fékk að fljóta með, ég með diskinn í og auðvitað þarf maður að spila þetta soldið hátt svona til að fíla bassann. Dóttirin, sagði strax við vinkonuna, "þú verður að afsaka hana mömmu og hennar tónlistarsmekk", eftir smástund kom lagið "Money" og þá segir hún allt í einu er þetta Pink Floyd? og það er nefnilega það sem ég segi þeir eru klassískir, í ljós kom að hún þekkti fullt af lögunum en vissi ekki hver spilaði tónlistina.

Af því að við fórum á sýninguna í gærkveldi missti ég auðvitað af handboltaleiknum, ég stillti því videoið á upptöku og ákvað að hlusta ekki á útvarp á leiðinni heim til að heyra ekki úrslitin. Þegar heim var komið var upptakan sett af stað, þarna sat ég í stólnum og fór svo að hrópa á sjónvarpið eins og venjulega þegar ég horfi á handbolta "svona koma nú", "ekki gefast upp", "brjóta á honum", "upp með hendurnar", "æji strákar" osfrv. osfrv. Allt í einu heyrist í dótturinni, "mamma þetta er upptaka þeir heyra ekkert í þér!!"

Súkkulaðikonan

Fór með Skottið í klippingu, förum alltaf á sama stað og það er búin að vera sama konan sem klippir hana síðastliðið árið. Sú er spænsk eða suðuramerísk og heitir Carmen, alveg yndisleg stúlka. Hún er með svona ljóbrúna húð, kolsvart hár og dökkbrún augu og Skottið kallar hana alltaf súkkulaðikonuna!

Stjúptengsl!

Ég fór í bíó um helgina með stelpunum mínum og sáum við "Enchanted" eða "Töfraprinsessan" (skottið segir reyndar törfa....) eins og það leggst upp á íslensku. Þetta var mjög skemmtileg mynd og eins og í öllum alvöru ævintýrum var þarna vonda stjúpan.

Skottið spurði mig í gær hvað væri eiginlega stjúpmamma. Ég útskýrði fyrir henni að þegar pabbi hennar fengi sér nýja konu þá yrði hún stjúpmamma hennar og þegar ég fengi mér nýjan mann yrði hann stjúppabbi hennar. Hún horfið þá á mig íbyggin á svip með brúnu augun sín eins og undirskálar og spurði svo: "Eru þau vond?".

Sem betur fer er nokkuð um stjúptengsl í minni fjölskyldu þannig að nánasta fjölskylda er svolítið eins og bútasaumsteppi, bútar héðan og þaðan. Bróðir minn á tvö börn frá fyrri sambúð sem lauk reyndar fyrir rúmlega 10 árum síðan og konan hans núverandi á einn son frá fyrra sambandi, auk þess sem þau eiga von á barni saman nú á vordögum. Yngri bróðir minn á unnustu og hún á einn son frá fyrra sambandi þannig að næg eru dæmin. Þegar ég var búin að útskýra þetta fyrir skottinu leit hún á mig og sagði, "eignast ég þá tvær mömmur og tvo pabba" og fannst að hún yrði bara svaka rík.

Þessar íslensku fjölskyldur!

Líffæragjafir

Ég hef aldrei skilið þetta vesen með líffæragjafir og er mjög hlynnt þessu sem Bretarnir ætla að fara að gera, þ.e. ef þú hefur ekki fyllt út skjal þess efnis að ekki megi nota líffærin úr þér þá sé það bara sjálfgefið að það megi.

Ég vona svo sannarlega að það verði hægt að nota einhver líffæri úr mér þegar ég dey, ekki nota ég þau! Svo vil ég helst láta bara brenna rest.

Over and out

Hús!

Heyrði í fréttum áðan að húsafriðunarnefnd hefði ákveðið að friða húsin á Laugavegi 4-6 ég skil nú ekki alveg. Mér finnst þessi hús bara ekkert falleg, ég get ekki séð af hverju ekki má rífa þessi hús. Þið megið ekki misskilja mig, mér finnst full ástæða til að friða hús sem hafa einhverja sögu eða eru falleg og merkileg á einhvern hátt, en þetta má nú ekki yfir allt ganga, halda uppá einhverja kofa. Mér finnst líka miklu meira virði að friða götumyndir, þ.e. hafa einhvera stefnu í þessum málum þ.e. friða heilu hverfin eða reyna að hafa einhvert samhengi í þessu. Auðvitað eru mörg merkileg hús á laugarveginum en er þá ekki bara ástæða til að friða alla götuna og halda þessari merkilegu götu óbreyttri. Þarna úir og grúir af alls konar húsum og ef maður labbar laugaveginn þá er mjög gaman að skoða þessi hús hvert ofan í annað. En allavega finnst mér ekki ástæða til að friða þessi hús til að flytja þau burtu, nær væri að friða þau þar sem þau eru.

Knús!

Ég er ein af þeim sem þarf reglulega knús, eitt svona gott bjarnarknús og þá líður úr mér öll spenna og stress. Þetta er sérstaklega mikilvægt ef ég er eitthvað leið og döpur eða óvenju stressuð. Bræður mínir eru ótrúlega góðir í þessu, maður bara hverfur inn í hramminn, fékk nokkur um helgina.

Ekki nóg með það heldur á ég einn góðan vin hérna í vinnunni sem ég get farið til og beðið um gott knús. Ef ég er eitthvað leið fer ég bara inn til hans og það er ekkert sjálfsagðara en að fá eitt gott knús!

Knúsið hvort annað!

Minning

Elskulegur afi minn kvaddi okkur í hádeginu í dag.

Fyrir viku síðan var hann lagður inn á sjúkrahús og þá kom í ljós í hvað stefndi, þannig að ég er eiginlega bara fegin að þetta tók fljótt af. Afi minn vildi nú ekki vera neinum byrði þannig að hann hefur örugglega bara viljað hafa þetta svona.

Ég og krakkarnir heimsóttum hann á þriðjudaginn og var það mjög góð stund sem við áttum með honum þá.

Afi og amma eignuðust 6 börn og eru þau 5 sem lifa nú föður sinn. Afkomendurnir eru tæplega 40 auk fjölda stjúpbarnabarna og stjúpbarnabarnabarna.

Afi minn var merkilegur kall, hann var kennari og starfaði lengst af sem íþróttakennari, mikill íþróttamaður, æfði fimleika með KR á sínum yngri árum og fór m.a. til útlanda að sýna fimleika. Hann var kominn vel yfir fimmtugt þegar hann stóð á höndum og fór niður tröppurnar á Melhaganum á höndum og við krakkarnir horfðum á hann með aðdáun. Ein jólin man ég að hann fékk rafmagnsrakvél í jólagjöf og svo rakaði hann sig og við barnabörnin skyldum svo fara í röð að kyssa hann á kinnina til að finna hvað hann væri mjúkur.

Hann starfaði í fjölda ára sem skógarvörður í Þrastarskógi og hefur plantað mörgum grenitrjánum þar. Þau voru mörg sumrin sem hann og amma og þá kannski sérstaklega amma eyddu í skóginum með krökkunum. Þar áttu þau yndislegt sumarhús rautt og hvítt í fallegu skógarrjóðri og lengi vel fannst mér eins og þetta væri bara sumarhúsið, nákvæmlega eins og sumarhús eiga að vera. Áður en 6 ára bekkur varð skylda í skólum, og í mörgum skólum var nú ekki einu sinni boðið uppá 6 ára bekk, voru amma og afi með smábarnaskóla í risinu á Melhaganum. Þar lærði ég að lesa, skrifa og reikna aðeins 4ra ára gömul.

Alltaf var spennandi að kíkja á jólatréð á Melhaganum hjá ömmu og afa því þetta var það stærsta jólatré sem sást í bænum og alltaf var það úr skóginum. Á Gamlárskvöld hittumst við svo öll hjá afa og ömmu og þar var borðað á langborði lax úr Soginu. Afi elskaði að veiða eins og svo mörgum úr fjölskyldunni.

Krakkarnir hans afa voru og eru mjög vinnusöm og dugleg og hann veitti þeim enga miskunn, sjálfur var hann alltaf í einhverri vinnu á sumrin í skólafríinu, auk þess sem hann sinnti skóginum. Ég var ekki nema 8 ára gömul þegar við vorum í sumarbústað við Álftavatn þar voru bátar og afi plataði mig og frænku mína um borð í einn bátinn. Hann réri honum alveg að Soginu og fór svo úr bátnum og við frænkurnar máttum koma okkur sjálfar heim. Þarna rérum við og rérum en straumurinn í Soginu var mikill og okkur fannst við ekkert komast áfram, en við héldum áfram á sitt hvorri árinni og loksins komumst við af stað og náðum að róa í land við bústaðina en blöðrurnar á höndunum á okkur voru lengi að hjaðna. En þetta þótti afa bara sjálfsagt, stelpurnar skyldu bara spjara sig.

Svona var afi, blessuð sé minning hans.

Mamma!

"Mamma veistu hvað klukkan er, þú berð ábyrgð á að vekja okkur." Þetta segir 14 ára gömul dóttir mín við mig í morgun. Málið var að ég heyrði klukkuna hringja inni hjá henni og heyrði hana slökkva á henni, en hún er bara ekki búin að læra það ennþá að það þýðir ekkert að láta klukkuna hringja hálftíma áður en maður þarf á fætur því þá sofnar hún bara aftur. Hún missti semsagt af fyrsta tímanum í skólanum í morgun, allt mér að kenna.

Sú stutta var að leika sér inni á baðherbergi og komst þar í rakvél sem hún skar sig aðeins í puttann á þá segir hún "mamma maður á að geyma rakvélar í efstu hillunni!"

Og síðasta atvikið sem viðkemur reyndar hundinum en þannig var að í gær fór ég eftir vinnu með hundinn í smá göngutúr, við göngum svona ca 10-15 mínútur og þá komum við að litlum skógi og inni í honum er grasflöt og bekkur, þar leyfi ég hundinum að vera ólarlausum og við leikum okkur í nokkra stund við að elta bolta, togast á og smá svona þjálfun að bíða, leggjast og koma. Alveg eins og þetta á að vera. Í gær aftur á móti þá löbbuðum við inn í skóginn í átt að flötinni þegar ég tek af henni ólina eins og ávallt áður. Hún hleypur nokkrar ferðir fram og til baka eins og hún er vön nema allt í einu kemur hún ekki til baka. Jæja hún hefur fundið eitthvað spennandi hugsa ég og held áfram, er komin að grasflötinni og hvergi sést hundurinn, fór að kalla, dró upp hundanammi og gekk um allt, fór til baka inni í skóginn, óð mýrar og klifraði yfir greinar alltaf kallandi á hana. Hringir ekki síminn, "Mamma hvar ertu?" Heyrðu, heldurðu ekki að hundurinn hafi bara farið heim, þá fann hún mig ekki og fór bara heim! Stelpurnar voru víst lengi að pæla í því hvaða hundur þetta væri sem væri að gelta þarna fyrir utan, áður en þær hleytpu henni inn.

Svo nú er spurningin hvort ég sé yfirhöfuð hæf móðir!!

Afmæli - aldur

Málið er að ég átti afmæli um helgina og hér á mínum vinnustað hefur skapast sú hefð að vinnustaðurinn býður upp á tertu ef einhver á afmæli. Þar með söfnumst við öll fyrir á kaffistofunni og tökum svona stutt kaffi og fáum okkur tertusneið.

Strákarnir hérna eru nú alltaf svo tillitsamir við okkur stelpurnar að það hálfa væri nóg. Einn segir við mig að nú sé ég orðin gömul (tek það fram að hann er alveg heilum mánuði yngri en ég), annar minnist nú á af því að ég sé nú í þessari stöðu sem ég er í, að það sé spurning hvort ég sé komin á síðasta söludag! Þá bætir sá þriðji við, veit ekki alveg hvort hann var að reyna að bæta fyrir það sem hinir sögðu, en hann segir að það sé nú líka spurning um síðasta neysludag!!

Svo kom þetta týpíska hjá enn einum sem ætlaði að reyna að klóra í bakkann hvort þetta væri ekki eins og með ostana og rauðvínið, betra eftir því sem það eldist, svo kom, þar til það verður súrt!!

Jæja, þetta fór úti alls herjar hláturkast og eins og þið vitið þá lengir maður lífið með hlátri þannig að í raun fór ég yngri útaf kaffistofunni en inn á hana.

Hláturinn lengir lífð!

Össur og orkumálastjóri!

Eins og ég kom að hér í gær þá erum við konur í Verkfræðingastétt frekar svekktar með Iðnaðarráðherra þessa dagana, það gekk svo langt að Kvennanefnd VFÍ sendi eftirfarandi á fjölmiðla landsins

Reykjavík 3.janúar 2008

Opið bréf til iðnaðarráðherra

„Stjórn Kvennanefndar Verkfræðingafélags Íslands harmar að gengið hafi verið fram hjá Ragnheiði I.Þórarinsdóttur, aðstoðarorkumálastjóra, við skipan í stöðu orkumálastjóra.
Í jafnréttisáætlun iðnaðarráðuneytis segir að taka skuli mið af

jafnréttissjónarmiðum og að kynjunum skuli ekki mismunað með neinum hætti.

Þá segir að hlutur kynjanna í störfum hjá ráðuneytinu skuli jafnaður eins og kostur er og að þess skuli jafnan gætt að sá umsækjandi sé ráðinn sem talinn er hæfastur til þess að gegna starfi, að teknu tilliti til menntunar og hæfni en án tillits til kynferðis. Séu tveir eða fleiri umsækjendur af báðum kynjum taldir jafn hæfir til ráðningar í auglýst starf skal að jafnaði ráðinn umsækjandi af því kyni sem er í minnihluta á viðkomandi sviði.

Í stefnuyfirlýsingu ríkisstjórnar Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar 2007 segir að stefnt skuli að því að jafna stöðu kvenna og karla í nefndum og stjórnunarstörfum á vegum ríkisins.

Af þeim gögnum sem fyrir liggja er með engu móti annað séð en að Ragnheiður hafi verið a.m.k. jafnhæfur umsækjandi og Guðni. Sorglegt er að ráðherra flokks sem sagt hefur að jafnréttismál yrðu sett efst á dagskrá, í nýhöfnu stjórnarsamstarfi, hafi ekki nýtt hér gullið tækifæri til að láta verkin tala."

Undir bréfið rita:

Arna S. Guðmundsdóttir formaður
Msc. byggingarverkfræði
Guðrún Hallgrímsdóttir
Dipl.Ing. matvælaverkfræði
Jóhanna H.Árnadóttir
Msc.rekstrarverkfræði
Kolbrún Reinholdsdóttir
Msc. rafmagnsverkfræði
Sveinbjörg Sveinsdóttir
Dipl.Ing. rafmagnsverkfræði


Ein af vinkonum mínum rakst á þetta í bloggheimum:


"Ég ætla að kíkja á næturbloggið hans Össurar í fyrramálið og gá að því hvort það verður ekki svohljóðandi:

Málum klúðrað mjög ég hef,
mér finnst því að vonum
að ég fái opið bréf
frá öskureiðum konum."

Góðar!

Jafnrétti í hnotskurn!

Það er svo algengt þegar fólk skilur að karlmaðurinn sé fljótur í nýtt samband, það er eins og þeir geti ekki verið einir. Einnig er mikil pressa frá fjölskyldu og vinum með það að fara nú að finna sér nýja konu, nægar séu þær nú á markaðnum.

Aftur á móti finnst mér eins og fólk segi við mig, hvað liggur nokkuð á taktu því nú bara rólega jafnaðu þig almennilega og það er fullt af konum sem finna sér ekkert nýjan maka fyrr en börnin eru flutt að heiman bla bla bla...

Skrýtið, amma mín var ekkja í 56 ár og var ekki við karlmann kennd eftir að afi minn dó, þá var hún einungis 37 ára gömul, reyndar með 2 ung börn. En það var ekkert eðlilegra af því að hún hafði góða að þá "þurfti" hún ekkert að fá sér nýjan mann og þar með var það bara óþarfi.

Ég "þarf" ekkert nýjan mann, ég get alveg séð um mig sjálf, en mér finnst strákar bara svo skemmtilegir að ég vill endilega hafa þá með.

Orkumálastjóri

Nú var Iðnaðarráðherra að skipa nýjan Orkumálastjóra.



Þetta er mál sem mér finnst mér koma við, hann gekk nefnilega framhjá mjög hæfri konu henni Ragnheiði Ingu Þórarinsdóttir til að koma gömlum flokksbróður heim sem var búinn að fá nóg af útlegðinni og vantaði eitthvað "djobb" við hæfi til að flytjast heim frá Svíþjóð. Ég efast ekki um að Guðni Á. Jóhannesson er mjög svo hæfur í starfið ég held að enginn efist um það, en Ragnheiður er ekki síður hæf. En það er sorglegt að ráðherra flokks sem sagt hefur að jafnréttismál yrðu sett efst á blað í stjórnarsamstarfinu hafi ekki nýtt sér gullið tækifæri til að láta verkin tala.

Í jafnréttisáætlun iðnaðarráðuneytisins segir að taka skuli mið af
jafnréttissjónarmiðum og að kynjunum skuli ekki mismunað með neinum hætti.
Þá segir að hlutur kynjanna í störfum hjá ráðuneytinu skuli jafnaður eins
og kostur er og að þess skuli jafnan gætt að sá umsækjandi sé ráðinn sem
talinn er hæfastur til þess að gegna starfi, að teknu tilliti til
menntunar og hæfni en án tillits til kynferðis. Séu tveir eða fleiri
umsækjendur af báðum kynjum taldir jafn hæfir til ráðningar í auglýst
starf skal að jafnaði ráðinn umsækjandi af því kyni sem er í minnihluta á
viðkomandi sviði.

Það er enginn sem dregur það í efa að kvenfólk er í minnihluta í þeim málaflokki sem hér um ræðir.

Jafnframt segir, í stefnuyfirlýsingu ríkisstjórnar Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar 2007, að stefnt skuli að því að jafna stöðu kvenna og karla í nefndum og stjórnunarstörfum á vegum ríkisins. Hvenær breytist þetta eiginlega og fólk fer að fara eftir því sem það segir og skrifar?

Áfram stelpur.

Kókosbolla

Já, gleðilegt ár!

Ég er soldið eins og kókosbolla, að utan er ég "hörð", þ.e. sýni bara á mér hina ytri skel, er cool, redda þessu, dugleg osfrv. Að innan er ég svo mjúk, þ.e. einn tilfinningahrærigrautur, grenja yfir bíómyndum, felli tár af stolti yfir börnunum þegar þau sýna sínar bestu hliðar, græt yfir örlögum annarra osfrv. eiginlega algjör grenjuskjóða, en það fá bara þeir sem þekkja mig mjög vel að sjá.

Upp er runninn Gamlársdagur.

Já þá er komið að því, uppgjör ársins. Ég verð stundum döpur á áramótum fannst oft þegar ég var barn rosalega sorglegt að árið skuli vera liðið. Sérstaklega í sálminum "nú árið er liðið í aldanna skaut og aldrei það kemur tilbaka".

En ég er eiginlega hálffegin að þetta ár er liðið, þó það hafi verið mun betra en árið þar á undan (2006) og árið þar á undan (2005) þá er ég sannfærð um að árið sem kemur á morgun verður miklu miklu betra en undanfarin ár. Mér líður einhvern vegin miklu betur núna en mér hefur liðið lengi. Ég er búin að vera stopp eitthvað svo lengi, nú ætla ég að stíga skrefin og halda áfram. Vitna hér í vitran mann sem sagði: "Öll ferðalög hvort sem þau eru stutt eða löng hefjast á sama hátt, þ.e. á einu litlu skrefi"!

Stíga svo skrefið krakkar!

Íþróttamaður ársins!

Ég er mjög glöð yfir þessu vali í þetta skipti, mér finnst Margrét Lára frábær fyrirmynd fyrir ungar stúlkur og frábært að það skuli vera kona sem vinnur þetta í ár. Ekki nóg með það heldur voru 2 konur af 3 efstu í valinu í þetta sinn, mér finnst Ragna badmintonkona frábær líka og hún á eftir að vinna þetta einhvern daginn.

Stundum hefur mér fundist eins og það væru engar íþróttir aðrar en fótbolti og handbolti hjá þessum háu herrum sem íþróttafréttamenn eru, jú auðvitað er Margrét Lára fótboltakona, en samt, hún er þó kona. Stundum finnst mér eins og þegar enginn hefur virkilega skarað framúr á árinu þá sé bara farið í gömlu skúffuna og valinn einhver svona sem er búinn að standa sig ágætlega blabla.. og enda þá oft í þeim sömu, auðvitað eru Eiður Smári og Óli Stef. frábærir ég ætla ekkert að mæla á móti því, en samt....

Áfram Margrét Lára!

Restin af jólasveinunum!

Ég kom með fyrir nokkrum dögum jólasveina feminista, nú kemur restin af þeim.

Sá tíundi var Gluggagægir:



Sá ellefti var Gáttaþefur:



Sá tólfti var Ketkrókur:



Og sá þrettándi og síðasti var Kertasníkir:



Þar hafiði það, mér finnst þetta mjög góðir jólasveinar enda er ég örugglega feministi innst inni.

Jólahefðir.

Talandi um jólin, málið er að fjölskyldur skapa sér miklar hefðir í kring um jólin og þegar stofnað er til sambands tveggja einstaklinga, þá byrja miklar samningaviðræður um hvernig jólin eiga að vera. Þetta er mjög mikilvægt fyrir flesta, sumir eru vanir rólegum jólum á meðan aðrir eru vanir stórum fjölskylduveislum og miklu fjöri.

Allavega þegar fólk stofnar fjölskyldu, þá skapast ákveðnar hefðir, þegar fjölskyldur tvístrast þá þarf að skapa nýjar hefðir, eða ákveða hvaða hefðir af þeim sem gamla fjölskyldan hafði á að halda í og hvaða hefðir mega missa sín.

Það er bara þannig að þegar maður er búin að vera í sambandi í 20 ár, þá eru hefðirnar mjög ríkar og maður vill að börnin manns upplifi sömu hefðir ár eftir ár. Það er bara soldið erfitt að halda í allar hefðirnar þegar maður er einn að fylgja þeim eftir á móti því þegar við vorum tvö. Ég held að þetta hafi tekist ágætlega þetta árið, en þetta var soldið mikil vinna, ekkert afslappelsi eiginlega fyrr en á annan í jólum. Svona er þetta bara að maður vill að börnin sín eigi sín æskujól sem þau minnast og geta sagt seinna meir: "svona var þetta alltaf hjá okkur"!

Jólin!

Jæja, nú eru helstu hátíðirnar liðnar hjá og byrjaðir aftur svona "venjulegir" dagar, allavega fyrir suma! Ég er reyndar í fríi þessa tvo daga milli jóla og nýjárs.
Jólin gengur ágætlega bara, Aðfangadagur var mjög erfiður en hinir dagarnir bara fínir,. Það fylltist hjá mér húsið á Jóladag. En við héldum svona "litlu jólin" þá ég og börnin mín. Borðuðum veislumat um miðjan dag og opnuðum svo pakkana til hvors annars og frá fjölskyldu minni, við vorum langt komin með pakkana þegar pabbi og mamma mættu á svæðið með enn fleiri pakka. Svo stuttu seinna mættu tengdó eða fyrrverandi tengdó ef hægt er að kalla þau það. Ég sagði nú einhvern tíman að þau yrðu tengdó þar til ég fengi nýtt sett, þá skyldi ég kalla þau fyrrverandi. Um kvöldið kíkti svo bróðir minn og konan hans á okkur þannig að þetta var bara frábær dagur ;-).

Gleðilega rest!

Jólagjafir!!

Váá, var að fá þessa allra stærstu ostakörfu sem ég hef séð í jólagjöf frá fyrirtækinu mínu! Þetta er alveg hrikalega stór karfa, fullt af ostum og bæði rautt og hvítt vín, auk konfekts ofl. ofl. Hvernig á ég eiginlega að fara að því að klára þetta allt saman. Jú ég er að fá gesti á Jóladag, get auðvitað boðið uppá osta og meðí þá. En það væri nú voða kósí ef maður hefði einhvern til að deila þessu með svona um helgina. Nú þyrfti ég að setja í smáauglýsingarnar, "Sárvantar myndarlegan karlmann til að borða með mér osta og koma niður soldið af rauðu og hvítu víni, helst í kvöld!!" Nei, nei, þetta er nú ekkert svo slæmt ég hlýt að koma þessu út einhvern vegin.

Ostur er veislukostur!

Brjóst!!

Nú er ég hneyksluð ég er það svo sem ekki oft, en þvílík brjóst, er það svona sem karlmenn vilja hafa okkur konur??



OK, ef þetta er málið þá er ég hætt og sný mér bara að stelpunum eða eitthvað.

Come on!!

Feministar og jólasveinar

Fékk í dag póst þar sem maður var að hneykslast á jólasveinunum sem feministar eru að setja fram. Ég veit það ekki mér finnst þetta soldið smart. Er eitthvað þarna sem við viljum ekki. Ég ætla fyrir mig og aðra að setja þetta inn hér.

Sá Fyrsti Stekkjastaur



Annar Giljagaur



Sá þriðji Stúfur



Sá fjórði Þvörusleikir



Sá fimmti Pottasleikir



Sá sjötti Askasleikir



Sá sjöundi Hurðaskellir



Sá áttundi Skyrgámur



Sá níundi Bjúgnakrækir



Mér finnst vera mikill húmor í þessu og mikil alvara, er eitthvað hér sem við erum ekki sammála??

Ég held að ég sé að verða feministi!!

Jóla, jóla .....

Já þau nálgast nú óðfluga blessuð jólin, margir tala um jólastress, ég veit það ekki kannski er maður orðinn þetta gamall að maður nennir ekki að stressa sig um of á þessu. Jólin koma samt og alltaf eru þau jafnhátíðleg þó ekki hafi tekist að klára allt sem maður hafði hugsað sér að gera.

Ég hef aldrei skilið þessi allsherjarþrif sem sumir fara útí, skúra loft og veggi, svona í mesta skammdeginu, maður sér ekki einu sinni drulluna í þessari birtu, eða ekki birtu, það birtir nú eiginlega ekki neitt í þessari rigningu sem nú bylur á glugganum. Ég tek bara svona venjuleg helgarþrif, tek gólfin og salernið. Svo baka ég 3 tegundir af smákökum, eina perutertu, eitt svona bóndabrauð og bý til rauðrófusalat og ekki má gleyma ömmuísnum (mér finnst miklu skemmtilegra að elda og baka en þrífa ;-))

Ég á eftir að gera ísinn og þrífa, keypti jólatré í gær, veit ekki alveg hvenær ég á að skreyta það því það hefur verið hefð fyrir því á mínu heimili að það geri það allir saman, en nú verður pabbahelgi þannig að ég verð að gera þetta í kvöld eða á Þorláksmessu seinnipart áður en við förum til mömmu og pabba í hið árlega Þorláksmessuboð.

Aðfangadagskvöld er komið á hreint verðum ég og bróðir minn og hans kona og barn hjá mömmu og pabba. Soldið erfið jól hjá henni mágkonu minni hún missti mömmu sína í sumar bráðunga úr krabbameini, þannig að það eru fyrstu mömmulausu jólin hjá henni. Ég verð barnlaus og örugglega soldið meir þess vegna, við vonum að þetta verði nú ekki einhver grátkór þarna á Aðfangadag.... ÚBS... Nei, nei, við látum það nú ekki gerast.

Jæja jólin koma, jólin koma.......

Jólakortin!

Ef það er eitthvað sem mér leiðist við jólaundirbúninginn þá eru það jólakortin ;-). Mér finnst ótrúlega gaman að fá jólakort og þar af leiðandi tími ég ekki að sleppa þeim, en mér leiðist svakalega að skrifa á þau og finna út hver á að fá og hver ekki, fletta upp nýjum heimilisföngum finna ljósmynd sem gæti gengið osfrv. osfrv. Ég er líka vön að senda nokkur bréf til Spánar síðan ég var þar skiptinemi fyrir rúmlega 20 árum síðan og þar segi ég svona hvað á daga mína hefur drifið síðasta árið eða svo. Þetta er líka eitthvað sem vex mér í augum.

Annars er ég svona verkefnadrifin manneskja, ég bara geng í hlutina og klára, og auðvitað endar það alltaf þannig með jólakortin, maður er búinn að vinna þetta milljón sinnum í hausnum á sér en svo loksins þegar maður gerir þetta þá er þetta ekkert brjálað mál, en alltaf þarf maður að vera á síðasta skiladegi :-(. Ég byrjaði í gærkveldi og fór með þetta langleiðina, á samt enn eftir að skrifa jóla- æji við köllum það bara áramótabréfin til Spánar þetta árið.

Jóla hvað.....

Leikhúsferðir

Ég var í leikhúsgírnum þessa helgina, fór á eina sýningu á föstudaginn þar sem 13-15 ára krakkar í Mosó unnu þvílíkan leiksigur í leikritinu "Þegar Trölli stal jólunum", af öðrum ólöstuðum var hún Harpa Ellerts stórkostleg í hlutverki Trölla. Búningarnir voru litríkir og sýndu mikla útsjónasemi, krakkarnir sungu frábærlega og þetta var bara í alla staði stórkostleg sýning, vonandi sjá hana sem flestir, en það eru enn nokkrar sýningar fyrir jól.

Í dag fórum við mæðgurnar svo inn í Hafnarfjörð og sáum "Ævintýrið um Augastein" þar sem Felix Bergsson fer á kostum svo sem eins og venjulega. Hann er æði, verst hann skuli vera "gay", hann er svo fallegur, brosið svo einlægt og yndislegt, svo syngur hann eins og næturgali. Mér finnst hann alltaf flottur, hann og Hilmir Snær eru sko mínir uppáhalds leikarar, þó að mörgu leyti séu þeir ólíkir.

Drifið ykkur nú í leikhúsið.

Skvísur!!

Jæja þá er saumaklúbburinn búinn, gekk bara vel, meira að segja hundurinn gat hagað sér almennilega eða nokkurn veginu, hún þurfti að heilsa gestunum einum of mikið að flestra mati en eftir það var hún nokkurn vegin til friðs.

Það voru svo sem engar djúsí sögur úr saumó í þetta skiptið, bara verið að ræða börnin og hvað þau séu að gera. Einnig komumst við að því að við hljótum að vera svaka pæjur. Ein okkar á son sem er 19 ára, hún fór niður í vinnu til hans um daginn með eitthvað sem hann hafði gleymt. Þegar hún var farinn sagði víst einn samstarfsfélagi hans, líka mjög ungur, við hann hvurslags voða skvísa þessi systir hans væri hehehe...... Sonurinn svaraði víst með snúð, hvað er eiginlega að þér þetta er mamma!!

Önnur sagðist nú vera svo hrikalega barnaleg að hún þyrfti nú að fara að gera eitthvað í þessu. Hún hafði lent í því um daginn í Þýskalandi í einhverri veislu að fólkið sem var um þrítugt sem sat við borðið þrætti við hana og vildu meina að hún væri nú ekki deginum eldri en 26, þó hún segðist hafa verið kennari í menntaskóla í 10 ár áður en hún fór útí eigin rekstur!! Henni fannst þetta 26 vera nú einum of....

Ég hitti eina um daginn sem á son sem sonur minn lék sér oft við hérna í den. Hún var eitthvað að segja mikið og segir svo, heyrðu .....mín við erum nú komnar á þann aldur og svo lét hún móðan mása en bætti svo við, ekki þannig meint, ég veit að þú ert nú þó nokkrum árum yngri, en ég og svo hélt hún áfram, þegar hún hafði lokið máli sínu samþykkti ég þetta allt saman enda mikil viska fólgin í orðum hennar en bætti svo við, fyrirgefðu en hvað ert þú eiginlega gömul? Hún svaraði keik, að hún yrði nú fertug á næsta ári og væri þá opinberlega kominn á fimmtugsaldurinn. Ég leiðrétti hana þá með þetta þó nokkrum árum yngri og hún hló og sagðist ekki trúa mér en bætti svo við, mikið rosalega líturðu vel út......


hehe....
með skvísu kveðjum.

Jólasveinar!!!

Fékk sent alveg geðveikan link á video um daginn, verð bara að láta hann koma hérna.

"Ofurmamma"

Ég hef verið að velta því fyrir mér hvort þetta viðurnefni sé nógu gott. Þetta er allavega ekkert voðalega "sexý" hehehe.....

Það sem ég hugsaði þegar ég tók það upphaflega árið 2004 var að maður var í fullu starfi frekar svona krefjandi, með 3 börn sem ekki voru orðnir unglingar þá, þar af eitt innan við eins árs og svo þurfti maður að standa pligtina sem mamma alls staðar. Það voru tónleikar, fótboltamót, sundmót, leiksýningar, fara með barnið á skíðaæfingar upp í fjöll og ýmis konar uppákomur, auk þess sem við hjónin þurftum nú endalaust að vera að skutla og sækja í allar þessar tómstundir.

Stundum féllust manni bara hendur og manni fannst maður ekki vera að lifa fyrir sjálfan sig heldur börnin! (það er spurning hvort það er undirrót skilnaðarins). Nú hefur maður svo sem uppskorið ávöxt erfiðisins, enda sýnir það sig að þessir krakkar mínir eru í fremstu röð hvar sem þau koma. Var meira að segja að fá hrós frá deildastjóra leikskóladeildar yngstu stelpunnar um hvað hún væri "flott", eins og hún orðaði það, tæki þátt í öllu væri alltaf til í allt, og svaka dugleg farin að skrifa nafnið sitt og meira aðeins 4ra ára. Húrra fyrir henni! Strákurinn er að standa sig með prýði í menntaskólanum og sú í miðjunni er nú bara frábær, ég er að fara að horfa á hana á morgun leika í "Þegar Trölli stal jólunum" í Bæjarleikhúsinu og hlakka mikið til. Set hér inn mynd af þeim stóru systkinunum, sem tekin var á frumsýningunni á sunnudaginn.

Rauðvínsdrykkja

Ég var í tölvunni seint í gærkveldi og fæ þá meldingu á MSN frá vinkonu minni í útlöndum. Ég svara og spyr hvort hún eigi ekki að vera farin að sofa fyrir löngu enda klukkan að verða miðnætti hérna hjá mér. Hún svaraði því til að jú hún væri nú orðin soldið syfjuð en það væri örugglega rauðvíninu að kenna sem hún hefði drukkið um leið og hún skrifaði jólakortin! Góð....

En þá fór ég að hugsa, ég keypti mér jólabjór frá Tuborg sem hefur verið algjörlega ómissandi á mínu heimili síðan við bjuggum í Danmörku, ég keypti svona kassa með 10 litlum dósum í. Það er örugglega 2 vikur síðan og ég er búin að klára 1 ég segi og skrifa einn bjór!! Svo safnast rauðvínið bara fyrir hérna uppí hillu, því ég á það til að grípa eina og eina flösku í ríkinu. Þetta er agalegt ástand, mér finnst ekkert gaman að drekka ein svo mig vantar sárlega félaga í þessa drykkju alla saman. Það er spurning um að setja í einkamáladálka dagblaðanna. "Óska eftir myndarlegum karlmanni til að drekka með rauðvín á síðkvöldum!" haldiði að það myndi virka hehehe.....

skál.......

Formaður í "ráði"

Ég fékk upphringingu um daginn og hver haldiði að það hafi verið jú frú Umhverfisráðherra. Hana vantaði verkfræðing og konu til að stjórna ákveðnu ráði sem er ráðgefandi fyrir ráðuneytið.
OK, ég sagðist nú ekki hafa neina þekkingu á málefninu sjálfu en það var víst ekki aðalatriðið, þar sem ákveðinn stjóri sæji um þetta allt saman. Þá kom spurningin hvað þetta væri mikil vinna og svarið var nokkrir fundir á ári. Ég tók mér nóttina til að hugsa þetta en sagði svo já og í dag er fyrsti fundur hjá þessu nýja ráði og ég er með smá kvíðahnút í maganum, þar sem hinir aðilarnir í ráðinu eru allt karlmenn og þar á meðal Borgarstjóri, Brunamálastjóri, Slökkviliðsstjóri, ofl. ofl. Alls 8 manns.

En ég hef nú verið að berjast í því alla tíð að konur fái jöfn tækifæri á við karlmenn og meta skuli menntun en ekki kyn osfrv. osfrv. Ég gat engan vegin skorist undan þessu það hefði brotið gegn öllum mínum lífsskoðunum.

Jæja frú formaður.

"Saumaklúbbar"

Það vita það nú allir heilvita menn að "saumaklúbbar" eru sko engir sauma klúbbar heldur tilefni vinkvenna til að hittast og spjalla yfir góðum kræsingum.

Það stendur til að halda einn slíkan hér hjá mér á fimmtudagskvöldinu, sem þýðir auðvitað tiltekt og pælingar í réttum og kökum. Reyndar ber mér skylda til að hafa perutertuna mína, annars verð ég rukkuð um hana, svo er ég búin að baka nokkrar smákökur og sörur, og er svo að spá í einn brauðrétt og osta. Er það ekki bara fínt?

Það sem er aftur að angra mig er að allar þessar dömur eru giftar og það í öllum tilfellum vel giftar auk þess sem þær eru þrælmenntaðar upp til hópa (við erum með lækni, flugstjóra, verkfræðinga, heilbrigðisfulltrúa, iðjuþjálfa, sjúkraþjálfara, viðskiptafræðing osfrv.) þannig að allar búa þær mjög vel sko ekkert minna en 200 fermetrar þar, ég hugsa að þær fái innilokunarkennd í þessari litlu íbúð minni þar sem við búum öll 5 þ.e. ég, börnin og hundurinn.

En, veitingarnar skulu allavega vera í lagi og húsið hreint þó lítið sé.

"Bon appetit"

Afgreiðsludama!

Fór í Krónuna á Bíldshöfðanum áðan á leiðinni heim, þar eru komnir sjálfsafgreiðslukassar. Vááá æði, nú getur maður leikið sína eigin kassadömu og skannað allt inn, vigtað grænmetið og sett í poka. Þetta er draumaaðstaðan fyrir svona stelpur eins og mig sem alltaf hefur dreymt um að verða afgreiðslukona á afgreiðslukassa eða gjaldkeri í banka!!! Húrra fyrir Tóta frænda.

Það gera 2652 krónur!

Týndu teskeiðarnar

Ég hef svo sem talað um unglinga hér áður en ég á eina dóttur sem er 14 ára, hún er ekkert alltof áköf að taka til inni hjá sér og það geta liðið vikur án þess að það sjáist í gólfið í herberginu hennar, en sem betur fer er hurð á herberginu og ég loka henni bara. Ég fann það út fljótt að ég væri löngu búin að tapa geðheilsunni ef ég ætlaði að vera að æsa mig yfir þessu drasli inni hjá henni endalaust. Jæja ég hótaði nú um daginn að taka mynd af herberginu og setja hana hér inn, sú var fljót að láta myndavélina hverfa!!!

Ok, aftur að titli bloggfærslunnar. Ég stóð inní eldhúsi hjá mér í gær og var að taka uppúr uppþvottavélinni, þegar því var lokið voru einungis 3 teskeiðar í skúffunni, ég var soldið hissa því ég var viss um að ég ætti fleiri teskeiðar. Kallaði á krakkana og spurði hvort þau væru með einhverjar teskeiðar inni hjá sér eða hvort þau vissu til þess að hafa hent svona 10 stk. teskeiðum. En nei, nei, þau voru bæði sakleysið uppmálað. Jæja ég furða mig á þessu en tilkynni svo dótturinni að mig langi í teskeiðar í jólagjöf!!

Stuttu seinna sé ég hvar hún er að laumast með gula plastpoka úr draslinu inni hjá sér og viti menn í þessum plastpokum voru teskeiðar, ein í hverjum poka. OK, hún fer nefnilega oft með jógúrt, engjaþykkni (OK, ég veit að það er glás af sykurmolum í þessum vörum en samt) oþh. í skólann og þá þarf teskeið með til að borða þetta. Hún tók sig semsagt til að tók aðeins til í herberginu sínu og fann nokkrar teskeiðar, "nokkrar" þær voru alls 9 stk.

Skrýtið að þeim skyldi hafa fækkað í skúffunni hjá mér!

Yfirvigt

Hljómar ekki sérstaklega vel þessi titill minn, en málið er að líf mitt er í svo föstum skorðum að ég sé yfirleitt sama fólkið alla daga og fer á sömu staði. Síðastliðið föstudagskvöld fór ég ásamt vinnunni á jólahlaðborð eins og tíðkast oft í desembermánuði. Við borðuðum á fínu hóteli hér í bæ og voru þarna margir hópar samankomnir, bæði aðrir vinnustaðir og vinahópar.

Þarna var stórt hringborð með 10 manns og allir vel undir þrítugu. Mér varð svolítið starsýnt á það því allar konurnar við borðið voru mjög "stórar". Sama átti við þegar við fórum svo í bæinn að tjútta svolítið, allflestar "ungu" konurnar voru í yfirvigt og það engri smá. Mér ferst svo sem að tala með mín 15+ kíló sem mættu alveg fara. En ég get þó keypt mér föt í venjulegum búðum og ég er búin að eiga mín 3 börn sem í mjög mörgum tilfellum bæta kílóum á mæðurnar. En þessar ungu stúlkur eiga í mörgum tilfellum eftir að eiga börnin og þá bætast kannski 10-15 kíló ofan á þau 100+ sem þær eru með nú þegar.

Það var einn kostur við þetta en það var sá að ég fílaði mig bara svaka "pæja", sem er nú afskaplega gott fyrir sjálfstraustið.

Ég veit að þetta er mjög svo fordómafullt blogg. En "comon" hvert er heimurinn eiginlega að fara?

Jólahlaðborð

Jæja, þá er komið að hinum árlega viðburði en það er jólahlaðborð fyrirtækisins, í morgun fengum við útborgaðan svokallaðan 13ánda mánuð, sem er svona jólabónus hjá okkur auk þess sem okkur var tilkynnt að bónusinn í ár yrði greiddur út í janúar og hann innihéldi 10% af brúttólaunum þetta árið. Ekki slæmar fréttir það.

Í viðbót við þetta var tilkynnt að á nýju ári yrði svo farið að vinna í því að fjölga hluthöfum í fyrirtækinu þ.e. völdum starfsmönnum með starfsreynslu yrði boðið að kaupa sig inn í fyrirtækið. Þetta er nú eitthvað sem er búið að tala um síðastliðin ár og mér var einu sinni boðið þetta en svo bakkað með það aftur en nú er þetta obinber stefna þannig að ég verð örugglega fyrst á listanum þar sem ég hef unnið hér lengst allra.

OK, maður þarf þá að finna leiðir til að fjármagna þetta en það kemur allt í ljós hvernig þetta verður útfært.

Maður verður kannski eigandi að verkfræðistofu einn daginn hehehe.....

Kaffivélin

Kaffivélin bilaði hér á mínum vinnustað í dag, það þýðir eiginlega bara eitt "disaster", í ofanálagt er hið vikulega kaffi í fyrramálið, þetta verður bara neyðarástand. Enda kom í ljós að það voru allir farnir heim fyrir kl. 17:00 í dag nema við sem ekki drekkum kaffi...

Sendirinn!!

Það getur verið ótrúlega gaman hérna hjá okkur í hádeginu, við erum nú ekki mörg sem vinnum hérna en kaffistofuumræðan getur verið alveg sprenghlægileg og maður hefur sko grátið úr hlátri.

Yfirleitt tekst okkur að snúa umræðunni uppá lægra plan, þ.e. svona neðanmittis en þetta getur verið alveg ótrúlega gaman. Í dag kemur frá einum samstarfsfélaga mínu að það vilji enginn halda framhjá með honum :-( svona frekar súr á svipinn og bætti við ég sendi örugglega ekki réttu bylgjurnar frá mér, tek það fram að þessi maður er mjög vel giftur svo það er ekki málið. Þetta vatt svo uppá sig og ég sagðist ekki vera búin að "tjúna" sendinn hjá mér, það hlyti að fara að koma. Samstarfskona okkar toppaði svo málið með því að segja eitthvað á þá leið að hún hlyti að vera með þennan sendi "tjúnaðann" alltaf hún væri bara alltaf að lenda í því að einhverjir væru að reyna við sig og hún harðgift manneskjan hefði sko ekkert með þessa kalla að gera!! Einn bætti líka við að hann næmi sko ekki þessar bylgjur en konan sín væri sífellt að benda á einhverjar konur sem væru að gefa honum hýrt auga, hann bara fattaði þetta ekki og þá varð niðurstaðan sú að hann væri með bilaðan móttakara!! hehehe.....

Við hlógum soldið að þessu, en svo var farið útí það að ræða jeppa sem vill oft verða frekar eldfimt efni á kaffistofunni þar sem 3 eiga Ford jeppa þar á meðal þessi sem hóf umræðuna með bylgjurnar, en Toyota jeppafólkinu finnst það nú ekki vera jeppar. Þannig segir þessi samstarfskona mín í gríni að hún skyldi bara bjóða hinum í Þórsmörk til að sanna jeppana. OK segir hann fljótur að grípa, bara við tvö??? Já ef þú endilega villt segir hún. Þá lítur hann á hana íbygginn, jæja þá nú ert þú búin að kveikja á sendinum................

Maður ætti kannski að fara að tékka á þessum sendi, hann hefur svo sem verið óvirkur í rúmlega 20 ár, þannig að kannski er hann bara ónýtur...................

Radíóamatör kveðjur!

Ef ég nenni......

Ég var kannski heldur svartsýn þarna fyrir helgi, þ.e. þetta með jólastuðið. Það er aðeins að koma, ég bakaði piparkökur með stórfjölskyldunni á föstudagskvöldið og svo var húsið skreytt að utan með seríum á laugardaginn og að lokum settum við saman aðventukrans ég og dóttirin svo þetta er kannski allt að koma. Þarf að fara að huga að jólagjöfunum. Er sko ekki byrjuð en samt eiginlega búin að afgreiða alla nema bræður mína og konur þeirra.

Titill bloggsins vitnar til eitt af uppáhaldsjólalögunum mínum en það er með Helga Björns.

Kannski koma jólin bara eftir allt saman......

Fjölskyldustefna

Ég hitti góða vinkonu mín í gær, sem vinnur hjá stóru fyrirtæki í útrás. Þau voru að kaupa hollenskt fyrirtæki núna um daginn og hún fór að lýsa því hvað Hollendingar væru ófjölskylduvænir. Ég hváði við, enda hef ég alltaf haldið að þjóðir sem standa svona framalega væru með þetta fjölskyldudæmi alveg á hreinu.

Hún sagðist hafa hitt hollenska konu í stjórnunarstöðu og þær tóku tal saman. Vinkona spurði hana svona eins og gengur hvað hún ætti mörg börn enda á þessi vinkona mín 2 stykki. Sú hváði og leit á hana og sagði: "ég er að vinna". Já ég veit sagði þá vinkona mín en hvað áttu mörg börn, hélt að konan hefði misskilið sig, en þá sagði sú hollenska: "hérna velur maður". "Hvað meinarðu?" spurði þá vinkona mín. "Maður velur hvort maður ætlar að vinna eða eiga börn. Karlmennirnir geta gert hvoru tveggja en við konurnar þurfum að velja!" Vinkona mín varð alveg mállaus enda er hún í stjórnunarstöðu í sínu fyrirtæki og einstæð móðir með 2 börn.

Annað dæmi sagði hún mér líka en hún var í haust á námskeiði með 40 manns þar af 5 konur og voru þar nokkrir Hollendingar. Hún hitti þar einn yfir kvöldverði og þau ræddu málin og þar barst í tal að hún ætti börn. Hann horfði á hana og sagði að það hlyti að vera rosa erfitt fyrir þau hjónin að vera bæði að vinna með 2 börn. Þá leiðrétti vinkona mín hann og sagði að hún væri nú reyndar fráskilin og væri ein með börnin. Þá missti sá hollenski hökuna niður á maga. Það kom reyndar danskur maður henni til hjálpar og fór að útskýra þetta kerfi sem væri svo ríkjandi í Skandinavíu að þó maður sé fráskilin þá taki faðirinn mikinn þátt í uppeldi barna sinna og í Danmörku sé mjög algengt að foreldrar hafi börnin viku og viku. Sá hollenski leit á þau en var nú ekki sannfærður og fékk svo alveg áfall þegar vinkona mín bætti við að auðvitað væri það mjög algengt en sinn fyrrverandi væri nú búinn að búa í útlöndum síðasta hálfa árið og hefði ekkert haft börnin á þeim tíma. Ég held að þegar þarna var komið hafi Hollendingurinn flautað á þjóninn og pantað einn tvöfaldann!!! hehehehe......

Þessar íslensku ofurmömmur!!!

Jólastuð

Jæja, nú eru jólin víst að koma eina ferðina enn, ég sem alltaf hef verið svo mikið jólabarn er bara ekki í neinu jólastuði. Hvað á maður eiginlega að gera til að komast í jólastuð. Ég veit það ekki, ég hálfkvíði bara fyrir jólunum, enda verður þetta fyrsta Aðfangadagskvöldið sem ég er barnlaus. Ég veit að ég verð auðvitað ekki alein, þar sem fjölskylda mín mun passa uppá það, hef engar áhyggjur af því en barnlaust Aðfangadagskvöld eru bara engin jól.

Í fyrra voru þau hjá mér, en svo fórum við heim til ömmu þeirra og afa og hittum pabba þeirra þar. Ég er bara eitthvað svo pirruð á honum núna að mig langar ekkert til að hitta hann á Aðfangadagskvöld, hann er algjörlega búinn að klúðra þessu núna, allavega líður mér þannig þessa dagana. Held að ég sé bara að því komin að afskrifa hann "for good". Þessi kona má bara eiga hann, hann er ekki einu sinni spennandi svona klikkaður eins og hann er þessa dagana.

Jæja það þýðir víst ekki að sökkva í eitthvað þunglyndi, ég er nú samt að vona að eitthvað af krökkunum verði nú hjá mér á jólanótt! Það er eitthvað svo voðalega sorglegt að vera aleinn á jólanótt, þó maður hafi hund.

Life goes on

Ég get allt sem ég vil!

Undanfarnar vikur hef ég verið á svona Dale Carnegie námskeiði, alveg frábært námskeið mæli með því við alla. En jæja ég er búin að stunda þetta af mikilli samviskusemi enda verkefni útaf fyrir sig.

Á þessu námskeiði höfum við þurft að segja frá ýmsu sem hefur haft áhrif á okkur, sem hefur mótað okkur og jafnvel sem stendur í vegi fyrir framförum hjá okkur.

Ég hef svo sem átt nokkrar frásagnir þarna, hef reyndar ekki kafað neitt ofboðslega djúpt enda enn þá á soldið svona viðkvæmu stigi til að fjalla um það sem er virkilega að hrjá mig, en þetta kemur örugglega með tímanum.

Í gærkveldi áttum við að fjalla um eitthvað af mikilli tilfinningu sýna tilfinningar og gráta og hlæja og allt það. Þarna komu fullt af mjög svo átakanlegum frásögnum en einnig nokkrar svona mjög svo heimspekilegar.

Ég fór ekki í grátinn enda hefði ég örugglega ekki getað staðið þarna fyrir framan allar þessar konur (þetta er sko kvennanámskeið) án þess að brotna ef ég hefði valið þá leiðinna. Ég ræddi aftur á móti um atvik frá unglingsárunum.

Málið er að ég var svo sem enginn vandræðaunglingur, en á unglingsárunum kom okkur mömmu kannski ekkert allt of vel saman. Þar sem ég er eina dóttirinn var hún sennilega að vonast eftir svona dömu en hún fékk hana ekki. Ég var bara skáti og í hjálparsveit og ef mér sýndist svo fór ég bara í gönguskónum, rifnum gallabuxum og stóru lopapeysunni hans bróður míns í skólann, mömmu minni til mikillar hrellingar. Ég svaraði henni líka oft fullum hálsi og er mér sérstaklega minnistætt eitt atvik er ég var í gaggó og átti minn kærasta sem ég þeyttist með aftan á skellinöðrunni hans. Mamma var sífellt að finna að því hvað ég kæmi seint heim og einn daginn stóð ég fyrir framan hana og tilkynnti mömmu minni það að maður gæti sko alveg orðið ófrískur á daginn!

Jæja, fegin er ég að dóttir mín er ekki komin í þennan pakka og er ljúf sem lamb þó unglingur sé. En jæja einn daginn þarna á mínum unglingsárum er ég eitthvað að vandræðast með framtíðina eins og unglingum er svo tamt. Sat þarna við eldhúsborðið og segi mömmu minni það að ég viti bara ekkert hvað ég vilji verða þegar ég verð stór. Þarna kom mamma á óvart. Hún horfði á mig og sagði: "............ mín, þú ert svo klár, falleg og dugleg að þú getur gert allt sem þú vilt!". Þetta er sko alveg satt hjá henni, enda hafa þetta verið mín einkunnarorð síðan. Maður hefur jafnvel farið að ögra sjálfum sér til að sjá hvort þetta gangi ekki upp.

En jæja þá kemur önnur pæling. Er þetta ekki að há mér þessa dagana, þegar ég þarf að læra að lifa með einhverju sem ég vill ekki og get ég þá ekki snúið þessu við og sagt, ég get ekki það sem ég vil ekki.

smá pæling.

Vetur er genginn í garð!!

Það er kominn vetur!

Búin að setja vetrardekkin undir. Mikið afskaplega er langt síðan ég bloggaði síðast, en svona er þetta stundum.

Sumarið er liðið og ég búin að fara á skátamót, norður í land í sumarbústað og skreppa í smá helgarferð til Lúxemborgar. Þetta var bara ágætt sumar eftir allt saman.

Nú er orðið dimmt þegar ég kem heim úr vinnunni og þá er soldið erfitt að fara út með hundinn nema bara í svona venjulegan göngutúr um göturnar og í bandi. Hún Tinna mín er bara ekkert voða hrifin af slíku, hún vill helst fá að hlaupa eins hratt og hún getur sem er sko miklu hraðar en ég kemst nokkurn tímann en maður verður þá að reyna að virkja krakkana þá daga sem þau eru komin snemma heim og plata þau til að skreppa út með hundinn.

Ég er með fullt af pælingum hérna sem ég verð að fara að koma á blað og vonandi tekst mér það þarf bara soldið að snúa mér í gang.